Ολοι όμως δεν γίνεται να το κερδίσουν…

Ο Λίο Μέσι αποχαιρέτησε το Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς να έχουμε να θυμόμαστε σχεδόν τίποτα από την εφετινή του παρουσία σε αυτό με τη φανέλα της Παρί. Ο πανταχού παρών πατέρας του ρίχνει γέφυρες επιστροφής στην Μπαρτσελόνα. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποκλείστηκε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χωρίς να βάλει έστω τα κλάματα για να έχουν κάτι να θυμούνται όσοι χρόνια τώρα τον αντιπαθούν. Είναι η δεύτερη σερί χρονιά που οι δυο δεν θα αγωνιστούν στα προημιτελικά. Αλλά και οι δελφίνοι τους στον θρόνο του καλύτερου του κόσμου δεν συνεχίζουν. Ο Εμπαπέ απέσπασε τα χειροκροτήματα του Μπερναμπέου και αποχαιρέτησε τη διοργάνωσε αδυνατώντας να σώσει την Παρί. Ο πολύς Χάαλαντ έχει αποκλειστεί με την Μπορούσια Ντόρτμουντ από τη φάση των ομίλων. Την Τετάρτη αποδείχτηκε και πως ο πολυδιαφημισμένος Ντούσαν Βλάχοβιτς δεν μπορεί να πάρει ακόμα από το χέρι την Κυρία: ο Σέρβος δεν γλίτωσε τη Γιουβέντους από τον οδυνηρό αποκλεισμό από τη Βιγιαρεάλ. Το εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ είναι μια σειρά από ιστορίες δραμάτων των μεγάλων ποδοσφαιριστών του καιρού μας. Και είναι μια διοργάνωση στην οποία ξεχωρίζουν ως πρωταγωνιστές οι προπονητές.

Μορφή

Μια εβδομάδα πριν ο Κάρλο Αντσελότι αλλάζει μορφή στη Ρεάλ Μαδρίτης με δυο αλλαγές και τη βοηθά να αποκλείσει την Παρί ενώ βρίσκεται με δυο γκολ πίσω στο σκορ. Την Τετάρτη ένας άλλος χαρισματικός σκακιστής των πάγκων, ο Γιουνάι Εμερι, με τρεις αλλαγές μετατρέπει την παθητική Βιγιαρεάλ σε μηχανή του πολέμου για ένα μισάωρο και δείχνει στους Ιταλούς την αξία της παρεμβατικότητας του προπονητή – αυτή που ξέρουν καλύτερα από όλους. Σήμερα περιμένουμε την κλήρωση των ζευγαριών των προημιτελικών σε μια διοργάνωση που όλοι όσοι την παρακολουθούν μιλάνε για τεχνικούς: για τον Σιμεόνε που αποκλείει τους Αγγλους, για τον Κλοπ και τον Γκουαρντιόλα, για τον Τούχελ που κυνηγά ένα δεύτερο σερί Τσάμπιονς Λιγκ με την Τσέλσι του, για τον νεαρό Βερίσιμο που φτάνει με την Μπενφίκα στα προημιτελικά – την Μπενφίκα που θυμίζω πως πέρυσι είχε αποκλειστεί καλοκαιριάτικα από τον ΠΑΟΚ.

Εξέλιξη

Γιατί συνέβη αυτό, γιατί δηλαδή ξαφνικά ο ρόλος των προπονητών ξανάγινε τεράστιος, όχι μόνο στην προετοιμασία των παιχνιδιών αλλά και στην ίδια την εξέλιξή τους; Ενας πολύ βασικός λόγος είναι η κατάργηση του κανονισμού που ήθελε το εκτός έδρας γκολ να μετρά λίγο πιο πολύ. Ξαφνικά η ισοπαλία στο πρώτο ματς έπαψε να είναι κάτι σημαντικό για τον φιλοξενούμενο που την πήρε σκοράροντας. Οποια ομάδα στο πρώτο ματς πήρε ισοπαλία εκτός έδρας (η Γιουβέντους, ο Αγιαξ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) στο δεύτερο ματς αποκλείστηκε στην έδρα της: μόνη εξαίρεση η Μπάγερν Μονάχου που όμως κόντρα στη Σάλτσμπουργκ είχε εύκολη δουλειά ευθύς εξ αρχής. Η «δύναμη της έδρας» ήταν στη φάση των «16» κάτι ανύπαρκτο: η Ατλέτικο Μαδρίτης του Σιμεόνε φτάνει στα προημιτελικά χωρίς από την αρχή της διοργάνωσης να έχει κερδίσει ένα έστω ματς μπροστά στο κοινό της! Τι βλέπουμε; Στην πραγματικότητα παρτίδες σκάκι όπου το πού γίνεται το ματς δεν έχει σημασία: μετρά μόνο μια φορά να κερδίσεις. Και για να το κάνεις πρέπει να εφαρμόσεις το πλάνο του προπονητή σου. Που με τη σειρά του πρέπει να είναι άριστος και στην προετοιμασία του ματς αλλά και στη διαχείρισή του. Στα 16 ματς που είδαμε είχαμε 7 εκτός έδρας νίκες και μόνο 4 νίκες γηπεδούχων: δεν έχει ξαναγίνει!

Ολοι

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως αν μέχρι τώρα είδαμε δράματα μεγάλων ποδοσφαιριστών από εδώ και πέρα θα δούμε ψυχοδράματα προπονητών. Διότι όσο καλοί κι αν είναι ο Εμερι κι ο Αντσελότι, ο Τούχελ και ο Βερίσιμο, ο Γκουαρντιόλα και ο Κλοπ, το Κύπελλο δεν μπορεί να το κερδίσουν όλοι. Ενας και μόνο θα χαρεί στο τέλος…

Πανό

Στην Ελλάδα ασχολούμαστε βέβαια με άλλα, που μικρή σχέση έχουν με τα αγωνιστικά του ποδοσφαίρου. Διάβασα π.χ. την ωραία αυτή είδηση που αφορά τους δημιουργούς του περίφημου πανό («Αδέρφια κρατάτε γερά») που είχαμε δει στο γήπεδο της Τούμπας στο ματς του ΠΑΟΚ με τη Γάνδη: άπαντες εντοπίστηκαν, πήγαν στον εισαγγελέα και δήλωσαν πως το πανό δεν είχε σχέση με τους δολοφόνους του 19χρονου Αλκη. Δεν μου κάνει εντύπωση η άρνηση: ο χώρος δεν έχει τίποτα ατρόμητους – αν δεν νιώθουν ότι έχουν την προστασία της ομάδας όλοι σαν θρασύδειλοι αντιδρούν. Η Εισαγγελία σκέφτεται τι να κάνει. Θα πρότεινα κάτι απλό: να τους ζητήσει να βγάλουν ένα πανό που να γράφει ότι όσοι συνελήφθησαν για τη δολοφονία του Αλκη πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Αν το κάνουν βάζοντας μάλιστα και τα ονόματά τους, δεν χρειάζεται να ξανασχοληθεί κανείς ξανά μαζί τους…

Κρούσματα

Στο μεταξύ αρχίζω να πιστεύω πως πάλι οι ομάδες θα χρειαστεί να ξανασχοληθούν με τον κορωνοϊό και τις μεταλλάξεις του – δεν τελείωσε το πράγμα όπως νόμιζαν. Στην Ευρωλίγκα είχαμε ξαφνικά δυο αναβολές παιχνιδιών γιατί παίκτες νόσησαν: η Μπάγερν είχε δέκα αρρώστους! Αλλά και στην Ελλάδα αρχίζουν πάλι να υπάρχουν προβλήματα. Είχαμε την Τετάρτη ένα κρούσμα στον ΠΑΟΚ και χθες είχαμε τρία κρούσματα στην ΑΕΚ: το σημειώνω γιατί οι δυο ομάδες θα αγωνιστούν μεταξύ τους την Κυριακή. Η μεταδοτικότητα της Ομικρον 2 είναι τόσο μεγάλη που δεν αποκλείεται να έχουμε κι άλλα κρούσματα: την περασμένη εβδομάδα είχε ο ΠΑΣ προβλήματα και στην Τούμπα είχε παραταχθεί με απουσίες. Θα είναι κρίμα διοργανώσεις όπως τα play off π.χ. να κριθούν από αυτό. Και το χειρότερο; Δεν φαίνεται να υπάρχει και λύση: πηγαίνοντας προς το τέλος της σεζόν δεν υπάρχουν και περιθώρια για αναβολές αγώνων.

Μπελάς

Το καλό είναι ότι η περίοδος της καραντίνας είναι πλέον πολύ μικρή: όποιος κολλάει, αν δεν έχει επιπλοκές σε πέντε έξι μέρες επιστρέφει. Αλλά έτσι όπως φαίνεται, αν το πράγμα πάλι φουντώσει, οι απουσίες θα είναι συνεχείς. Οι ομάδες έχουν μεγάλα ρόστερ αλλά ο μπελάς είναι τεράστιος.

Λοκατέλι

Σημάδι των καιρών αυτό που έγινε με τον Ιταλό Τόμας Λοκατέλι στο ματς της Γιουβέντους με τη Βιγιαρεάλ. Ο παίκτης αγωνίστηκε για 83 λεπτά και μια μέρα μετά το ματς έγινε γνωστό ότι αγωνίστηκε θετικός! Είπε πως δεν είχε τίποτα «εκτός από μια ελαφριά ζαλάδα». Και τώρα μένει να δούμε πόσους συμπαίκτες και αντιπάλους του κόλλησε. Η ιστορία θυμίζει πικρή ιταλική κωμωδία. Αλλά στη Γιούβε δεν έχουν όρεξη για γέλια προφανώς…