Η συσπείρωση, τα διλήμματα και {LF}η στρατηγική των «καθαρών θέσεων»

Δύο χρόνια πριν, πολιτικοί αναλυτές έφερναν στο προσκήνιο τον όρο «rally ’round the flag» για να εξηγήσουν τα υψηλά ποσοστά αποδοχής της κοινωνίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ηταν τότε το πρώτο πανδημικό κύμα, το ξεκίνημα μιας δύσκολης περιόδου, που είχε συνοδευτεί από το φαινόμενο της συσπείρωσης των πολιτών στην ηγεσία σε στιγμές κρίσεων. Δείγματα για ένα – έστω βραχυπρόθεσμο ή συγκρατημένο – «ράλι γύρω από τη σημαία» προκύπτουν, όπως έχουν δημοσιεύσει «ΤΑ ΝΕΑ», σύμφωνα τουλάχιστον με τις αναλύσεις που κάνουν στο Μαξίμου στη σκιά της παγκόσμιας ανησυχίας για τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία μετά τη ρωσική εισβολή. Εμπειροι παρατηρητές δεν αιφνιδιάζονται από την ενίσχυση μιας έως και δύο μονάδων που επικαλούνται κυβερνητικά στελέχη, για πρώτη φορά μάλιστα έπειτα από διαδοχικούς μήνες διολίσθησης των ποσοστών της ΝΔ, παρότι διατηρεί την πολιτική κυριαρχία. «Η εμπιστοσύνη την ώρα της κρίσης μετράει, αλλά δεν φτάνει να την καταγράφουμε. Πρέπει και να τη διατηρήσουμε» παραδέχονται πρόσωπα κοντά στον Πρωθυπουργό και παραπέμπουν στην πρωθυπουργική στρατηγική «καθαρά λόγια, ρεαλιστικές λύσεις». Ο ίδιος επιχειρεί να καλλιεργεί την εικόνα «εθνικής στρατηγικής» με καθαρές θέσεις σε ζητήματα πρώτης γραμμής και προσδοκά να απευθύνεται σε ευρύ ακροατήριο. Εξού και οι προσπάθειες για παράλληλες κινήσεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό τερέν καθώς και η υπερπροβολή κυβερνητικών επιλογών που προχώρησαν ή επιχειρούνται για τον ρόλο της Ελλάδας – γεωπολιτικά, ενεργειακά, οικονομικά.

Είναι προφανές ότι ο γεωστρατηγικός – γεωπολιτικός ρόλος της χώρας, ο προσανατολισμός της στο σκηνικό της «νέας εποχής», μαζί με τα διατυπωμένα από τον Μητσοτάκη διακυβεύματα της «ασφάλειας» και της «ευημερίας», αναδεικνύονται σε σημαντικό κεφάλαιο της πολιτικής ατζέντας. Δεδομένο είναι επιπλέον το αίτημα της κυβέρνησης προς τους πολίτες να συγκρίνουν – όταν έρθει η ώρα – τις θέσεις ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ παντού. Πεποίθηση του Μαξίμου είναι ότι στην πλειονότητα της κοινής γνώμης κυριαρχούν αυτή τη στιγμή θέσεις που εκφράζει η κυβέρνηση, η οποία ωστόσο αναγνωρίζει ότι καλείται να διαχειριστεί επειγόντως τη σκληρή καθημερινότητα, πείθοντας την κοινωνία ότι έχει απαντήσεις για τις δυσμενείς επιπτώσεις.

Ο «εισαγόμενος εφιάλτης»

Στο πλαίσιο αυτό οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί εμπεδώνονται πια ως το βασικό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Από τη μία η κυβέρνηση θέλει να πείσει ότι μιλά τη «γλώσσα της αλήθειας» για τον «εισαγόμενο εφιάλτη» των ανατιμήσεων και ότι ρίχνει όλες τις δυνάμεις της εντός και εκτός συνόρων για τον μετριασμό του. Θέλει να εμπεδώσει στους πολίτες την οπτική ότι πρόκειται για πανευρωπαϊκό πρόβλημα που χρειάζεται ευρωπαϊκή λύση. Από την άλλη η αντιπολίτευση μιλά για «εγκληματικές κυβερνητικές επιλογές» προ του πολέμου (ΣΥΡΙΖΑ) ή για κινήσεις που άργησαν πολύ (Κίνημα Αλλαγής). Το Μαξίμου προσδοκά τώρα να καθησυχάσει φόβους που κυριαρχούν για την οικονομία, με ανακοινώσεις στις επόμενες ημέρες. Ομως, όσο και αν σύσσωμες η κυβέρνηση και η ΝΔ διαμηνύουν ότι νοικοκυριά, επιχειρήσεις, αγρότες και ευάλωτοι «θα έχουν στήριξη ως το τέλος», το αντιπολιτευτικό σφυροκόπημα θα συνεχίζεται και οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί θα κρίνονται μέρα μέρα στην απλή καθημερινότητα.

«Δικαιώνονται κεντρικές επιλογές μας»

Ταυτόχρονα στην κυβέρνηση θεωρούν ότι θα βγαίνουν ενισχυμένοι όσο εξακολουθούν να προβάλλουν καθαρές γραμμές «χωρίς απλοϊκά συνθήματα και ναι μεν, αλλά…», όπως κυβερνητικοί χρεώνουν σε πολιτικούς αντιπάλους τους. «Δικαιώνονται οι κεντρικές επιλογές μας, από την άμυνα έως τις πολιτικές φοροελαφρύνσεων και την εφαρμογή “μέτρων με μέτρημα”», υποστηρίζουν συνεργάτες του Μητσοτάκη και εκτιμούν ότι με την αυξημένη κινητικότητά του ο ίδιος προσθέτει πόντους στο προφίλ «ηγεσίας». Οσον αφορά εξάλλου τα εθνικά, δείχνουν τις αμυντικές συμφωνίες, την οικοδόμηση συμμαχιών για την περιφερειακή ασφάλεια, την προμήθεια εξοπλισμών κ.λπ. Αλλά κυρίως προτάσσουν τον σαφή προσανατολισμό της χώρας προς τη Δύση θεωρώντας ότι έχουν απήχηση στον κεντρώο χώρο οι αποφασιστικές κινήσεις, όπως η αποστολή αμυντικού υλικού στην Ουκρανία – θέση που στήριξε ο Νίκος Ανδρουλάκης, σε αντίθεση με τις προσεγγίσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

«Σταθερότητα» και «πρόοδος»

Στόχος του Μαξίμου είναι να διατυπώνει από τώρα, ανεξάρτητα από τον χρόνο των εκλογών, τα διλήμματα. Η «σταθερότητα» και η «πρόοδος» είναι οι δύο λέξεις που θα βρίσκονται μονίμως πια στα πρωθυπουργικά και κυβερνητικά χείλη. «Το ρολόι του 21ου αιώνα να μη δείξει πίσω, αλλά μπροστά», λέει ο ίδιος. Και, απευθυνόμενος στο μετριοπαθές ακροατήριο, δείχνει προς μια διαρκή αναμέτρηση μεταξύ προόδου και ξεπερασμένων αντιλήψεων. «Κρίνονται σε όλο τον κόσµο, και εδώ στην πατρίδα µας», υποστηρίζει, «ποιοι αληθινά σήµερα είναι οι εκφραστές της προόδου και ποιοι της οπισθοδρόµησης».