Ακριβό μου διαβατήριο

Σάββατο σήμερα, και λέω να διηγηθώ μια ιστορία την οποία πληροφορήθηκα προ ημερών και η οποία αποδεικνύει ότι αυτή η χώρα είναι τω όντι μο-να-δι-κή! Μοναδική και αξεπέραστη. Για τους λάθος λόγους βέβαια, αλλά δεν έχει την παραμικρή σημασία αυτό…

Στο Συμβούλιο Επικρατείας που λέτε, εκκρεμεί από μηνών ο διαγωνισμός για τις νέες ταυτότητες, τα διαβατήρια, τα διπλώματα κ.λπ. Η προκήρυξη έγινε προ διετίας, αλλά γύρευε πότε θα ξεμπλέξει από τα γρανάζια του ΣτΕ, ώστε να προχωρήσει, οπότε στην εξίσωση μπαίνει μοιραία και το πόσο μας κοστίζει αυτή η καθυστέρηση, εξαιτίας των συμφερόντων που συγκρούονται! Και συγκρούονται δε, άγρια. Πόλεμος κανονικός.

Οπως μου ανέφερε σχετικά ο φίλος μου, ο Ανδρέας Δρυμιώτης, ο γκουρού της πληροφορικής στην Ελλάδα, είμαστε η χώρα με το πιο ακριβό διαβατήριο στον κόσμο. Οχι από πλευράς εγκυρότητας και αποδοχής (συμβαίνει βέβαια και αυτό…), αλλά εξαιτίας του κόστους του σε συνδυασμό με τη διάρκειά του.

Μου το ανέλυσε λοιπόν το θέμα και… τρελάθηκα!

Αγριο χαράτσι

Την προσοχή σας παρακαλώ, διότι το θέμα έχει ψωμί και ο κιμάς κόπτεται παρουσία του πελάτη (όπως έλεγε και ο Γ. Σκαμπαρδώνης κάποτε): τα διαβατήρια τα εκδίδει μεν η ελληνική πολιτεία, της τα προμηθεύει όμως μια… ιαπωνική εταιρεία, ονόματι ΤΟΡΑΝ, που έχει στην Ελλάδα κάποιον αντιπρόσωπο (γνωρίζω το όνομα του ανθρώπου). Η διάρκεια του ελληνικού διαβατηρίου είναι που το κάνει… ανεπανάληπτο!

Μόνο 5 χρόνια, όταν στις περισσότερες δυτικές χώρες, η διάρκειά του είναι 10 χρόνια. Απαριθμώ χώρες, με δεκαετούς διάρκειας διαβατήριο: Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία. Γαλλία, Αυστρία, Ιρλανδία, Κύπρος, Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία και πάει λέγοντας. Μόνο το βελγικό διαβατήριο έχει διάρκεια 7 ετών. Οι υπόλοιπες, όπως προανέφερα, δέκα χρόνια. Και δεν είναι μόνο αυτό. Το 5ετούς διάρκειας ελληνικό διαβατήριο κοστίζει 84,40 – ήτοι 16,88 ευρώ ο χρόνος. Το ιταλικό κοστίζει 11,60 ο χρόνος, και από εκεί και κάτω, σε πιάνει το κλάμα με το πώς γίνεται να μας αφαιμάζουν έτσι στην ψύχρα και να μην μπορείς να πεις και τίποτε. Το γαλλικό διαβατήριο ας πούμε, έχει ακριβώς το μισό σε κόστος από το δικό μας 8,60 ο χρόνος, το γερμανικό σχεδόν το ⅓ – 6 ευρώ τον χρόνο -, ενώ το ισπανικό κοστίζει κάτι λιγότερο από ⅕, μόλις 3 ευρώ τον χρόνο!!!

Αποφεύγω να ρωτήσω πόσα από αυτά που μας κοστίζει εμάς το διαβατήριο πηγαίνουν στο κράτος, και πόσα στην εταιρεία που του τα προμηθεύει, και στέκομαι απλώς στο άγριο χαράτσι, και αν η κυβέρνηση προτίθεται να το εναρμονίσει με τα όσα ισχύουν σε άλλες χώρες…

«Είναι πολλά τα λεφτά»

Ο διαγωνισμός με τον οποίο κατακυρώθηκε στη σημερινή εταιρεία που προμηθεύει το Δημόσιο με διαβατήρια, είχε, μου είπαν, πραγματοποιηθεί επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή – του νεότερου. Είναι δηλαδή μια (ακόμη) μεγάλη επιτυχία εκείνης της αλησμόνητης περιόδου που κυβερνούσε η πραγματική Δεξιά. Δεν έψαξα περισσότερο το πώς και το γιατί, ούτε ποιος τον προκήρυξε ούτε ποιος τον κατακύρωσε στη συγκεκριμένη εταιρεία, διότι δεν είναι της παρούσης. Θα το κάνω κάποια στιγμή, γιατί έχει ενδιαφέρον για το πώς έγινε η δουλειά. Αυτός ή αυτοί ας πούμε που τον κατακύρωσαν να είναι 5ετούς διάρκειας με τόσο υψηλό κόστος, δεν ζήτησαν να πληροφορηθούν τι ισχύει αλλού; Δεν μπήκαν στον κόπο να ρωτήσουν τι διάολο ισχύει στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης;

Τέλος πάντων, σημασία έχει ότι και ο καινούργιος διαγωνισμός για τις νέες ταυτότητες, τα νέα διαβατήρια κ.λπ. ανήκει στην κατηγορία τού «είναι πολλά τα λεφτά, Αρη», πράγμα που εξηγεί το γεγονός ότι με το που ανοίχτηκαν οι φάκελοι με τις τεχνικές προδιαγραφές ταυτοτήτων, διαβατηρίων κ.λπ., δύο από τις πέντε εταιρείες που εκδήλωσαν την πρόθεση να μετάσχουν του διαγωνισμού, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ο διαγωνισμός έχει προκηρυχθεί από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και όπως εγκύρως ενημερώθηκα, ο υπουργός Θεοδωρικάκος, πληροφορηθείς τα όσα συνέβησαν με τον προηγούμενο διαγωνισμό, έχει ζητήσει από τις διπλωματικές μας υπηρεσίες στις ΗΠΑ, Καναδά κ.λπ. να έρθουν σε επαφή με τις Αρχές των χωρών αυτών, προκειμένου να πληροφορηθεί αν υπάρχει, και ποιο μπορεί να είναι αυτό, οποιοδήποτε θέμα, με την επέκταση της ισχύος των νέων διαβατηρίων στα 10 χρόνια…

Για το κόστος μη με ρωτάτε, δεν ξέρω. Ακούω πάντως ότι ο διαγωνισμός για όλο το πακέτο είναι γύρω στο μισό δισ. ευρώ…

Παγίδες στην Πόλη

Μόνο θετικό πρόσημο μπορεί να έχει η αυριανή συνάντηση του προέδρου Κυριάκου με τον πρόεδρο Ερντογάν, κι ας προβοκάρουν ό,τι, και όσο, θέλουν μερικοί τούρκοι παράγοντες (όπως αυτός ο απίθανος Τσελίκ). Η περιοχή βρίσκεται σε απόλυτη αναταραχή, με τα δόντια κρατιέται ο πόλεμος στο εσωτερικό της Ουκρανίας, άρα μια τέτοια συνάντηση, ειδικά μεταξύ των ηγετών δύο χωρών που είναι οι πρώτες… υποψήφιες για την επέκταση του πολέμου, μόνο καλό μπορεί να κάνει.

Το μόνο που πρέπει να μας απασχολεί, και φαντάζομαι απασχολεί (την κυβέρνηση) είναι ότι δεν πρέπει η συνάντηση αυτή να αποτελέσει πεδίο αντιπαράθεσης και να εξελιχθεί έτσι σε διάλογο κωφών.

Αν πρέπει να γίνουν ουσιαστικές συζητήσεις, να γίνουν. Αλλά να μην εξελιχθεί η συνάντηση σε χώρο παράθεσης αιτημάτων, τα οποία εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Και επειδή η Τουρκία είναι εκείνη που θέτει μονίμως αιτήματα, ο πρόεδρος Κυριάκος, θέλω να πιστεύω ότι ξέρει τι να κάνει.

Από την άλλη πλευρά, επειδή αυτές οι συναντήσεις είναι επικίνδυνες όταν στήνονται στο πόδι, νομίζω ότι είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης θα πραγματοποιηθεί, επειδή ο πρόεδρος Κυριάκος είπε να πεταχτεί στο Φανάρι για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Η συνάντηση έχει (προφανώς…) προετοιμαστεί από καιρό, και απλώς περίμεναν και οι δύο να πέσουν κάπως οι τόνοι στα μεταξύ μας θέματα, για να πραγματοποιηθεί. Πιθανότατα να επισπεύσθηκε για λίγες ημέρες ή και εβδομάδες, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Οτι θα γινόταν όμως θα γινόταν…

Μύρισαν εκλογές

Κατά τα λοιπά και για να… συμμετάσχω και εγώ στην προβληματική τού τι ήθελε να πει ο ποιητής Κυριάκος, κατά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Τετάρτης όταν έλεγε «πυκνώνει ο πολιτικός χρόνος», αναφέρω απλώς ότι το Μέγαρο Μαξίμου (εγκύρως η πληροφορία!) έχει αρχίσει ήδη τη συγκρότηση επικοινωνιακού επιτελείου, το οποίο θα δουλέψει στην Πειραιώς, προετοιμάζοντας το κόμμα για την επικείμενη μεγάλη, εκλογική, μάχη. Δεν θέλω να εκπλαγεί κανείς, αν ανακοινωθεί ότι επικεφαλής του επιτελείου αναλαμβάνει ο Κυριάκος Πιερρακάκης, καθώς έχουν πάρει ήδη τους δρόμους τα σενάρια που τον θέλουν τον άνθρωπό μου, επικεφαλής-εκπρόσωπο της ΝουΔου στις εκλογές. Να προστεθεί και αυτό συστήνω, στο σύνολο των προσπαθειών του προέδρου Κυριάκου να σηματοδοτήσει τη «χρησικτησία» του (πολιτικού) Κέντρου, έναντι των άλλων διεκδικητών – ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ. «Το λέν’ οι κούκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια», ότι ο Κυριάκος Πιερρακάκης έχει αποσυρθεί ήδη από τη μάχη της Αθήνας (κάτι πυρήνες που είχε συγκροτήσει, μου λένε, αφέθηκαν «ελεύθεροι» τελευταία…), διότι έχει λάβει τη διαβεβαίωση ότι θα είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝουΔου, σε εκλόγιμη φυσικά, θέση.

Μύρισαν εκλογές, αδέρφια…