Προειδοποίηση

«Εάν δεν υποστηρίξουμε την Ουκρανία, δεν πρόκειται να σταματήσει στην Ουκρανία. Γιατί ο Πούτιν σαφώς έχει τώρα διάθεση για επιθετικό πόλεμο και δυστυχώς είναι πιθανό αυτή η επιθετικότητα να συνεχιστεί κι απέναντι σε άλλες χώρες». Η προειδοποίηση στάλθηκε, μέσω συνέντευξης στην ευρωπαϊκή έκδοση του «Politico» από έναν Λετονό προς όλους τους Δυτικούς. Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις, που έχει μεγαλώσει στη Σοβιετική Ενωση, φοβάται πως οι επόμενες στην πουτινική λίστα είναι η Εσθονία, η Λετονία κι η Λιθουανία. Επειδή ο ρώσος πρόεδρος έχει ήδη αρχίσει να υιοθετεί μια αντι-βαλτική ρητορική, όπως στο διάστημα πριν από την εισβολή χρησιμοποιούσε αντι-ουκρανική. Στην ανάλυση του αντιπροέδρου της Κομισιόν, η διπλωματική προσέγγιση μιας πολιτικής προσωπικότητας σαν του ηγέτη της Μόσχας δεν πρόκειται να φέρει αποτελέσματα – το υποστηρίζει επισημαίνοντας κάτι που όλοι ξέρουν πια, ότι η ρωσική πλευρά δεν τηρεί καν τους κανόνες μιας κατάπαυσης του πυρός προκειμένου να φύγουν οι άμαχοι από τις βομβαρδιζόμενες πόλεις τους. Οπότε γι’ αυτόν ένα είναι το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου: σε ποιον βαθμό ενδίδει κανείς στον εκβιασμό του Πούτιν;

Διλήμματα

Σύμφωνα με το σκεπτικό του, «ο κατευνασμός του επιτιθέμενου δεν λειτουργεί κι ο επιτιθέμενος πρέπει να σταματήσει με κάθε μέσο». Οταν λέει «κάθε μέσο», εννοεί κυρώσεις στον τομέα της ενέργειας, αφού τα κέρδη από τα ορυκτά καύσιμα επιτρέπουν στον πρόεδρο που θέλει να γίνει τσάρος να χρηματοδοτεί τον στρατό του – κατά το Bruegel, η Ευρώπη πληρώνει περίπου 1 δισ. ευρώ την ημέρα στη Ρωσία για φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Δεν είναι ο πρώτος που διατείνεται πως όσο η Ενωση δεν επιβάλλει εμπάργκο στο πρατήριό της δεν υπάρχει περίπτωση να διευθετήσει οριστικά το πρόβλημα που βρίσκεται πίσω από τους χοντρούς τοίχους του Κρεμλίνου. Ούτε όμως κι ο γερμανός καγκελάριος, που δήλωσε ότι η απεξάρτηση των ευρωπαϊκών οικονομιών από τη ρωσική ενέργεια δεν μπορεί να γίνει σε μια νύχτα, είναι ο μοναδικός ο οποίος αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες της λύσης που προτείνουν οι θιασώτες της σκληρής γραμμής τόσο για τους πολίτες όσο και για τις επιχειρήσεις των κρατών-μελών. Τα ευρωπαϊκά διλήμματα δεν είναι ποτέ εύκολα. Τουλάχιστον, όμως, σε κάθε νέο που εμφανίζεται οι Ευρωπαίοι απαντούν ολοένα και γρηγορότερα.