Το αήττητο και το… άλλοθι

Μοιάζει με σχήμα οξύμωρο αλλά την ίδια στιγμή ταιριάζει γάντι στην περίσταση. Διότι αυτό που συνέβη την Κυριακή στον επίλογο της κανονικής διάρκειας της φετινής Super League μπορεί εν πολλοίς να αποτελεί την ολοκληρωμένη απάντηση στην ερώτηση «τι ακριβώς πρωτάθλημα έχουμε στα μέρη μας;». Η πρώτη φετινή ήττα του Ολυμπιακού. Ή πιο σωστά, οι αντιδράσεις για την πρώτη φετινή ήττα του Ολυμπιακού από το περιβάλλον του ανταγωνισμού. Σίγουρα θα το παρατηρήσατε και εσείς πως κάποιοι σχεδόν το πανηγύρισαν το αποτέλεσμα στο Κλ. Βικελίδης.

Γιατί; Διότι λέει, οι Ερυθρόλευκοι δεν θα πάρουν το πρωτάθλημα αήττητοι. Οπως δεν το πήραν πέρυσι καθώς έχασαν εκείνο το ματς Φλεβάρη στη Λεωφόρο από τον Παναθηναϊκό πριν από την PSV. Οπως δεν το πήραν πρόπερσι καθώς ηττήθηκαν την 8η αγωνιστική των playoffs από τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο με εκείνο το γκολ του Μιχάι στις καθυστερήσεις. Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός πρόπερσι πήρε το πρωτάθλημα +18, πέρυσι με +26 και φέτος ότι μπαίνει στην τελική ευθεία με +12 μοιάζει να μην απασχολεί κανέναν. Σαν να το έχουν αποδεχθεί άπαντες ως το πλέον φυσιολογικό ίσως στο πιο λαμπρό παράσημο της ομάδας του Πέδρο Μαρτίνς. Να μην το πάρει «αήττητος» είναι η κουβέντα. Λες και δεν έχει πάρει έξι από δαύτα όντας πρώτος με διαφορά και σε αυτόν τον λογαριασμό!

Ναι, έξι φορές. Καταγεγραμμένες όλες στο βιβλίο των ηρώων. Το 1937 και το 1938, που όπως καταλαβαίνει ο καθένας είναι δύο αήττητα στη σειρά. Επειτα το 1948. Και ύστερα; Η δουλειά στην εντέλεια από την ομάδα που κέρδισε το προσωνύμιο Θρύλος. Ο μεγάλος Ολυμπιακός των 50s. Το 1951 και το 1954 οι Ερυθρόλευκοι έκαναν αήττητοι νταμπλ σε ένα επίτευγμα δίχως μέτρο σύγκρισης! Και το 1955 πήραν αήττητοι ξανά το πρωτάθλημα. Γιατί κάποιοι προσπαθούν να παραχαράξουν την ίδια την ιστορία; Οι λόγοι είναι προφανείς. Απλά μία παρατήρηση. Η Ρεάλ Μαδρίτης, το σημαντικότερο ποδοσφαιρικό κλαμπ του πλανήτη, έχτισε τον μύθο της την ίδια εποχή κατακτώντας πέντε Κύπελλα Πρωταθλητριών στη σειρά (1956, 1957, 1958, 1959, 1960). Τότε έγινε η Βασίλισσα του ποδοσφαίρου.

Επιστροφή στο μέλλον όμως. Διότι πραγματικά αξίζει τον κόπο. Ειδικά τώρα που έκλεισε ο κύκλος της κανονικής περιόδου. Το διάστημα δηλαδή που σε αυτή την τριετία με συνέπεια κρίνεται ο τίτλος του πρωταθλητή. Και τις δύο χρονιές που προηγήθηκαν τα playoffs ήταν τυπική διαδικασία. Πιθανότατα έτσι θα είναι και φέτος αν σκεφτεί κανείς ότι ο Ολυμπιακός είναι στο +12 από τον δεύτερο ΠΑΟΚ, έχοντας και το πλεονέκτημα στην ισοβαθμία. Ουσιαστικά οι Πειραιώτες ψάχνουν το maximum των 18 βαθμών στο όριο των 30 (αν κάνει ο Δικέφαλος του Βορρά το 10×10), όταν στην κανονική διάρκεια απέναντι στην πεντάδα που θα ξαναβρούν μπροστά τους (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Αρης, Παναθηναϊκός, ΟΦΗ) συγκέντρωσαν 21! Λογικά με 4-5 νίκες σε αυτή την έξτρα διαδικασία θα κλειδώσει το three peat.

Είναι απλά ο μέσος όρος
Οι φετινές διαφορές; 12 (ΠΑΟΚ), 19 (ΑΕΚ), 20 (Αρης), 23 (Παναθηναϊκός). Ουσιαστικά ο μέσος όρος που διατηρείται με ευλάβεια επιβεβαιώνοντας πως οι αριθμοί αρκετές φορές δεν κάνουν τίποτα λιγότερα από το να λένε την αλήθεια. Οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν σχέση με τον εγχώριο ανταγωνισμό. Το επιβεβαιώνουν με συνέπεια. Και μάλιστα το κάνουν τόσο καλά που τελικά έχει γίνει θέμα συζήτησης αν κάποια στιγμή χάσουν ένα παιχνίδι προκειμένου να μην κατακτήσουν το πρωτάθλημα αήττητοι.