Σκοπός τους ο διχασμός

Να μη μας κάνει καμία εντύπωση. Στην Ουκρανία, η Ρωσία επιτίθεται με τανκς και μεραρχίες κατά τον παραδοσιακό τρόπο (Ουγγαρία 1956, Τσεχοσλοβακία 1968 κ.λπ.). Εναντίον της χώρας μας εξαπολύει μόνο την κυρία Ζαχάροβα, με τα Chanel, τα Dior και τα Louboutin της. Χάρη μάς κάνει η Ρωσία, με τέτοια προνομιακή μεταχείριση! Και όχι μόνο συγκριτικά με την Ουκρανία. Κάνει χάρη στη δημοκρατία μας, επειδή με τις διπλωματικές χοντράδες της εκθέτει την επικίνδυνη ανοησία των υποστηρικτών του αυταρχισμού στη χώρα μας. Εκθέτει όλο το δίκτυο της φιλορωσικής προπαγάνδας και του θαυμασμού στον Πούτιν, που έστηναν οι ίδιοι επί χρόνια στη χώρα μας. Αυτή την υπηρεσία, λοιπόν, ας την αναγνωρίσουμε στην κυρία Ζαχάροβα και το υπουργείο Εξωτερικών ας τη βάλει στα υπ’ όψιν για την ετήσια λίστα των τιμητικών διακρίσεων. (Οχι τώρα, προς Θεού! Μιλώ για όταν, με το καλό, ηρεμήσουν τα πνεύματα…)

Η Ρωσία κάνει σαν να ανακάλυψε μόλις ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση. Στην πραγματικότητα, ανακάλυψε κάτι χειρότερο, που φαίνεται ότι είχε λόγους να το αμφισβητεί μέχρι τώρα: ότι η Ελλάδα θέλει να ανήκει στη Δύση, ότι μας αρέσει που είμαστε εδώ και ότι, παρά τις γκρίνιες και τις ιδεοληψίες (αυτές τις αναγκαίες αποσκευές της ιστορικής πορείας μας…), με το συμφέρον μας δεν παίζουμε. Με τέτοια δημοτικότητα που είχε ο Πούτιν στα κατώτερα στρώματα και με τόσα χρήματα που είχε διοχετεύσει η Ρωσία στη Δύση, αλλά και στην Ελλάδα ειδικά, για τη στήριξη φιλορωσικών κινήσεων και φιλορώσων πολιτικών, η Μόσχα ανέμενε πιο ηχηρή στήριξη από τους εγχώριους «χρήσιμους ηλίθιους».

Οχι ότι δεν υπήρξε στήριξη. Από τον Τσίπρα στη Βουλή μέχρι τον τελευταίο περιθωριακό της αντισυστημικής Αριστεράς, όλοι είχαν την υποστηρικτική κουβέντα τους για τον Πούτιν. Φαίνεται όμως ότι η στήριξη ήταν πολύ ηπιότερη εκείνης που ανέμενε η Μόσχα. Περιμέναν βρυχηθμούς και ακούστηκαν νιαουρίσματα. Καθώς, λοιπόν, η ρωσική διπλωματία έχει βρεθεί μπροστά σε ένα διεθνές κύμα κατακραυγής και απομόνωσης, έχει πάθει υστερική κρίση και βγάζει τα μάτια της.

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της ανακοίνωσης της ρωσικής πρεσβείας στην Αθήνα, με την οποία καλεί τους Ελληνες να παρακολουθούν το κανάλι Open, προκειμένου να ενημερώνονται σωστά για τη Ρωσία! Ευχαριστούμε, ειλικρινά, κ. πρέσβη, αλλά δεν χρειαζόταν ο κόπος. Ποιος δεν γνωρίζει σε αυτή τη χώρα ότι το εν λόγω κανάλι ανήκει σε έναν κύριο Ιβάν, που δεν μιλάει καθόλου ελληνικά, που υπήρξε δύο φορές βουλευτής του Πούτιν και προσωπικός φίλος του; Ολοι το ξέρουν! Το ερώτημα για τον κ. πρέσβη είναι αν βοηθάει που βγαίνει ο ίδιος και το διαλαλεί. Καλλιεργεί εύλογες υπόνοιες – π.χ. λαγός τότε με τις άδειες, λαγός και τώρα ο κ. Ιβάν; Εν ολίγοις, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία της ρωσικής πρεσβείας ήταν άκομψη και προς την κοινή γνώμη και προς τον συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό. Στην Ελλάδα, δεν πάμε καλεσμένοι σε γάμο για να ευχηθούμε «και του χρόνου», εκτός αν μισούμε τους νεόνυμφους, οπότε το λέμε από μέσα μας. Πώς αλλιώς να το πω για να καταλάβει ο άνθρωπος;

Η πρωτοφανής διπλωματική επιθετικότητα της Ρωσίας εναντίον της χώρας μας δεν εξηγείται μόνο με το συναίσθημα, που οπωσδήποτε παίζει κάποιο ρόλο. Κυρίως, πιστεύω, βασίζεται σε υπολογισμό. Η ανακοίνωση της κυρίας Σανέλοβα, όπως και εκείνη του εδώ ρώσου πρεσβευτή, αποσκοπούν στην πρόκληση διχασμού. Μην το θεωρείτε υπερβολικό. Εδώ η Ρωσία κάνει αληθινό πόλεμο κατά της Ουκρανίας, θα διστάσει να κάνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα;

ΠΑΛΙ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ!

Αχ αυτός ο Βλαδίμηρος, αδιόρθωτος. Πάλι τον τσάκωσαν να αντιγράφει. Η Ρωσία επέλεξε για τον δεύτερο, όπως και για τον τρίτο, γύρο των υποτιθέμενων ειρηνευτικών συνομιλιών με την Ουκρανία να γίνει στην  εύηχο Μπελοβέφσκαγια Πούστσα της Λευκορωσίας, όπου και υπεγράφησαν το 1991 οι επώνυμες συμφωνίες με τις οποίες διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση. Οπως, δηλαδή, ο Χίτλερ επέλεξε να υπογραφεί η συνθηκολόγηση της Γαλλίας το 1940 στο ίδιος μέρος και μέσα στο ίδιο βαγόνι, όπου είχε υπογραφεί η συνθηκολόγηση της Γερμανίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Να σημειωθεί ότι, μετά τη συνθηκολόγηση των Γάλλων, ο Χίτλερ διέταξε να ανατινάξουν το βαγόνι και να κάψουν τα συντρίμμια του. Ας το έχουν υπ’ όψιν, παρακαλώ, οι επιτηρητές του Βλαδίμηρου, διότι δικές του ιδέες δεν κατεβάζει…