Ο «Οθέλλος» άντεξε στην πρόκληση

^«Ονομάζομαι Γιάννης Μητράκης και είμαι χορευτής του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ο πατέρας μου είναι Ελληνας και η μητέρα μου Ουκρανή. Εδώ και δέκα μέρες η χώρα της μητέρας και των παππούδων μου βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση μετά την εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων. Εκ μέρους όλων των εργαζομένων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής θα ήθελα να σας πω ότι η αποψινή παράσταση αφιερώνεται στην Ουκρανία και τους κατοίκους της, οι οποίοι ζουν δραματικές στιγμές». Κι όμως, αυτά τα λόγια του χορευτή στην παράσταση του «Οθέλλου», το περασμένο Σάββατο, προκάλεσαν αντιδράσεις – έστω μιας μειοψηφίας. Συγκεκριμένα, περίπου 12-15 μέλη του Σωματείου Εργαζομένων της ΕΛΣ – ένα από τα δύο της Χορωδίας, το οποίο πρόσκειται στο ΚΚΕ – εμφανίστηκαν μπροστά στο κοινό μετά το διάλειμμα και δήλωσαν ενάντιοι στην απόφαση της διοίκησης να καλέσει τον καλλιτέχνη επί σκηνής για να εκφραστεί έτσι η «μονομέρεια» ως προς το ουκρανικό δράμα. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», μάλιστα, οι ίδιοι είχαν εκδηλώσει με έντονο και επιθετικό ύφος την αντίθεσή τους προς τον Μητράκη πριν ανεβεί στη σκηνή.

Τις αντιδράσεις πάντως «εξουδετέρωσε» ο λετονός τενόρος Αλεξάντρς Αντονένκο, που ουσιαστικά έδειξε την πόρτα της αποχώρησης στη μειοψηφία, αλλά και η στάση του κοινού, το οποίο χειροκρότησε τον χορευτή, τήρησε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της Ουκρανίας και αποδοκίμασε την αυτοσχέδια διαμαρτυρία. Ηταν μια στάση που ανέδειξε και ο γερμανός κριτικός Πέτερ Κράουζε στο κομμάτι του για το περιοδικό «Concerti» κάνοντας λόγο για το «πνεύμα του παλαιοκομμουνισμού που δεν ησυχάζει ποτέ».

«ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ». Σχόλιο για τα επεισόδια έκανε ο Γιώργος Κουμεντάκης στα «ΝΕΑ»: «Τη στιγμή που όλος ο πλανήτης βιώνει τη φρίκη ενός νέου πολέμου, η τέχνη δεν μπορεί να είναι απούσα. Η όπερα είναι μια τέχνη που ενώνει και συμφιλιώνει τους ανθρώπους. Τα θέματά της είναι πανανθρώπινα και γι’ αυτό αφορούν τον σημερινό άνθρωπο. Ο Βέρντι είναι ο κατεξοχήν συνθέτης που έγραψε για τους απελευθερωτικούς αγώνες. Η Λυρική ένωσε τη φωνή της με το κοινό και κράτησε ενός λεπτού σιγή για τα αθώα θύματα του πολέμου, αφιερώνοντας τον “Οθέλλο” στους Ουκρανούς που βιώνουν μια τραγική πολεμική κατάσταση. Τα λόγια του ελληνο-υυκρανού χορευτή μας Γιάννη Μητράκη δεν είχαν καμία πολιτική χροιά, αλλά συγκίνησαν και ένωσαν το κοινό γιατι εστίασαν στο ανθρώπινο δράμα. Οι φωνές της μειοψηφίας που επιχειρούν να δώσουν πολιτική και κομματική διάσταση στην κίνηση αυτή είναι πέρα από την κοινή λογική».