Η πολιτική έχει σχέση με τον αθλητισμό

Κατά πάγια αρχή του αθλητικού κινήματος, ο αθλητισμός δεν έχει σχέση με την πολιτική. Είναι προφανές πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει από τη στιγμή που τα σπορ αφορούν και απευθύνονται σε ευρείες μάζες ανθρώπων, που εκ των πραγμάτων λειτουργούν ως δίαυλοι μεταφοράς πάσης φύσεως μηνυμάτων. Και πολιτικών εννοείται.

Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, η αρχή αυτή υφίσταται την ολοκληρωτική αποδόμησή της. Η απομόνωση στην οποία οδηγείται ο ρωσικός αθλητισμός με τον αποκλεισμό των εκπροσώπων του από τις διεθνείς διοργανώσεις δεν έχει κανένα άλλο κίνητρο, παρά μόνο πολιτικό. Εντάσσεται στο ευρύτερο πλέγμα κυρώσεων που επιβάλλει η Δύση κατά της Ρωσίας για την εισβολή της στην Ουκρανία.

Οι παράγοντες των διεθνών αθλητικών οργανισμών εξοβελίζουν τις ρωσικές ομάδες και τους αθλητές τους από τις διοργανώσεις τους, όχι επειδή παραβίασαν κανόνες που προβλέπονται στα καταστατικά τους, αλλά επειδή η χώρα από την οποία προέρχονται ξεκίνησε έναν πόλεμο. Καλώς πράττουν, άλλωστε οι αξίες και τα ιδεώδη του αθλητισμού είναι συνυφασμένα μόνο με την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Ομως η απόφασή τους είναι καθαρά πολιτική.

Και θα πρέπει να το αποδεχθούν αυτό. Οπως και τη δυνατότητα έκφρασης πολιτικών μηνυμάτων μέσα από τις αθλητικές εκδηλώσεις. Είναι αναπόφευκτο να συμβαίνει αυτό όταν παρακολουθούν εκατομμύρια φίλαθλοι, έτοιμοι να γίνουν αγωγοί του μηνύματος. Και υποκριτικό να τιμωρούνται αθλητές ή σύλλογοι, όταν εκφράζουν την άποψη, που οφείλουν να έχουν ως ενεργοί πολίτες. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που δεν είναι λίγες οι φορές κατά τις οποίες τα σπορ και οι διοργανώσεις τους χρησιμοποιούνται για την άσκηση πολιτικής.

Είναι προφανές λοιπόν πως ο αθλητισμός έχει σχέση με την πολιτική. Και καλό θα ήταν οι παράγοντές του να πάψουν να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους…