Το ποδόσφαιρο του επέστρεψε όσα του χρωστούσε

Είναι ίσως άδικο και κάπως βαρύ για την ΑΕΚ αυτό το 3-0 που διαμορφώθηκε στο 30′ του ντέρμπι της Λεωφόρου. Γιατί εκείνη «πάτησε» καλύτερα στο ξεκίνημα, γιατί είδε τον αντίπαλο να πετυχαίνει τρία γκολ στις τρεις ευκαιρίες που δημιούργησε, γιατί θα μπορούσε να δώσει άλλο ενδιαφέρον και να μπει ξανά στο παιχνίδι αν σκόραρε στις δικές της με τα δύο δοκάρια σε λίγα δευτερόλεπτα. Είναι όμως δίκαιο για τον Παναθηναϊκό αυτό που του συνέβη. Δίκαιο όχι για τη βραδιά αυτή. Αλλά για όλη την εικόνα του μέσα στη σεζόν. Η ομάδα του Γιοβάνοβιτς χτίζεται πάνω σε εξαιρετικές ποδοσφαιρικές βάσεις. Και το κάνει όλο τον χρόνο.

Με τα πάνω της και τα κάτω της, όπως συμβαίνει σε κάθε ομάδα που διανύει μια μεταβατική σεζόν. Αλλά με ένα συγκεκριμένο σκεπτικό. Από το πρώτο της παιχνίδι μέχρι το τελευταίο της. Κυριαρχικός, με κατοχή μπάλας απέναντι σε κάθε αντίπαλο, πολύ δημιουργικός μέσα στο γήπεδο και με παίκτες που κάνουν τη διαφορά. Ο Παλάσιος, ο Αϊτόρ, ο Ρούμπεν, ο Σένκεφελντ, ο Χουάνκαρ είναι παίκτες μεγάλης κλάσης. Ο Βιγιαφάνιες, που χθες έλειπε, ο Ιωαννίδης που… φλερτάρει πια με την Εθνική, ο Αλεξανδρόπουλος ο οποίος γίνεται αγώνα με τον αγώνα όλο και καλύτερος. Εχει ο Παναθηναϊκός μία φουρνιά παικτών που οφείλει να χτίσει πάνω της και να επιστρέψει σε συνθήκες πρωταθλητισμού.

Οι Πράσινοι δεν ήταν χειρότεροι στα ματς που έχασαν μέσα στη σεζόν και ήταν πολύ καλύτεροι σε αυτά που κέρδισαν. Οπως το χθεσινό. Και χθες τους επέστρεψε το ποδόσφαιρο όλα όσα τους χρωστούσε. Τους χρωστούσε μια βραδιά που θα πήγαιναν μέσα οι τρεις πρώτες μεγάλες ευκαιρίες, τους χρωστούσε μια βραδιά ντέρμπι που θα το έπαιρναν με ευκολία, τους χρωστούσε να πάρουν την ώθηση και την αυτοπεποίθηση που χρειάζονται προκειμένου να μπουν στα πλέι οφ με την αίσθηση του ισχυρού και να φτάσουν μέχρι την κατάκτηση του Κυπέλλου.