«Μπαλέτο των λεπρών», το αδημοσίευτο μυθιστόρημα του Λέοναρντ Κοέν

Πριν από τον θάνατό του ο Λέοναρντ Κοέν είχε πει ότι το αληθινό αριστούργημα της ζωής του ήταν το αρχείο του, το οποίο διατήρησε σχολαστικά προς όφελος των θαυμαστών και των μελετητών ώστε να το ανακαλύψουν μια μέρα. Και αυτό θα συμβεί το ερχόμενο φθινόπωρο, όταν κυκλοφορήσει το αδημοσίευτο μυθιστόρημά του «Μπαλέτο των λεπρών».

Το βιβλίο αρχικά απορρίφθηκε από δύο εκδότες. Ο ίδιος ο Κοέν είχε κάποτε πει ότι το «Μπαλέτο των λεπρών» ήταν «πιθανώς καλύτερο μυθιστόρημα» από το διάσημο πρώτο του μυθιστόρημα, «Το αγαπημένο παιχνίδι», που δημοσιεύθηκε το 1963.

Το αδημοσίευτο μυθιστόρημα θα εκδοθεί μαζί με μια συλλογή 15 διηγημάτων του καναδού συγγραφέα, ποιητή και μουσικού, από τον ανεξάρτητο βρετανικό εκδοτικό οίκο Canon Gate, σε επιμέλεια της Αλεξάντρα Πλεσογιάνο, η οποία ερευνά το έργο του Κοέν και υπογράφει την εισαγωγή του βιβλίου. Το μυθιστόρημα γράφτηκε στο Μόντρεαλ ανάμεσα στο 1956, τη χρονιά που ο Κοέν εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, και το 1961, όταν είχε εγκατασταθεί στην Υδρα. Το κείμενο αυτό δίνει στοιχεία της φαντασίας και της δημιουργικής ικανότητας του Κοέν αποδεικνύοντας την εξέλιξη ενός από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής μας. Ο τόμος με τα 15 διηγήματα, το σενάριο για ένα ραδιοφωνικό έργο και το πρωτόλειο «Μπαλέτο των λεπρών» του Κοέν, που περιλαμβάνονται στην αναμενόμενη έκδοση, αναδεικνύουν την ιδιοφυΐα του συγγραφέα, αναφέρει η ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Canon Gate. Σύμφωνα με τον εκδότη του βιβλίου, το «Μπαλέτο των λεπρών» εστιάζει στις «τοξικές σχέσεις και στο πόσο μακριά μπορεί να φθάσει κανείς για να τις διατηρήσει».

Οπως περιγράφεται, στη βιογραφία του Κοέν «Various Positions» από τον Αϊρα Μπ. Ναντέλ, μέσα σε 91 σελίδες ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός 35χρονου πωλητή, ο οποίος παίρνει τον ηλικιωμένο παππού του για να ζήσουν μαζί σε μια μικρή πανσιόν. «Ο παππούς ξεσπά σε κρίσεις βίας και ο αφηγητής (που παραμένει ανώνυμος) βρίσκει μια αφυπνιστική βία μέσα του».

Το μυθιστόρημα παρουσιάζει «μια αυξανόμενη αίσθηση της εβραϊκής ιστορίας και τραγωδίας», έγραψε ο Ναντέλ για το θέμα που θα αναπτυχθεί στη μετέπειτα ποίηση του Κοέν, αντανακλώντας τις «δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Κοέν με τον ηλικιωμένο παππού του, αν και χωρίς τον βαθμό βίας».

Η αρχή γίνεται με την πρόταση: «Ο παππούς μου ήρθε να ζήσει μαζί μου. Δεν υπήρχε πουθενά αλλού να πάει. Τι είχε συμβεί σε όλα του τα παιδιά; Θάνατος, φθορά, εξορία – δεν ξέρω.