Με μέτρο και οι κυρώσεις της Ευρώπης

Υψηλά πρόσωπα και γνωστές οντότητες περιλαμβάνονται στα 27 «ονοματεπώνυμα» που πλήττονται από τις κυρώσεις της ΕΕ, οι οποίες οριστικοποιήθηκαν χθες και προβλέπουν, εκτός των άλλων, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων και διάθεσης κεφαλαίων, όπως και την είσοδο στο έδαφος της ΕΕ ή τη διέλευση από αυτό. Ανάμεσά τους είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο υπουργός Αμυνας της Ρωσίας και εκ των πιο έμπιστων συνεργατών του Βλαντίμιρ Πούτιν, Σεργκέι Σόιγκου, ο προσωπάρχης του προέδρου, Αντον Βάινο, καθώς και οι διοικητές του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας και των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων της χώρας.

Στη «μαύρη λίστα» υπάρχουν και βασικά στελέχη του προπαγανδιστικού μηχανισμού: η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, η επικεφαλής του δικτύου RT, Μαργαρίτα Σιμονιάν, ο παρουσιαστής του τηλεοπτικού δικτύου Russia One, Βλαντίμιρ Σολοβιόφ, καθώς και ο Γεβγκένι Πριγκόζιν, ο οποίος θεωρείται επικεφαλής του «στρατού των τρολς» του Κρεμλίνου, ενώ κρύβεται πίσω και από την περιβόητη ομάδα μισθοφόρων Wagner.

Κυρώσεις επιβάλλονται, επίσης, στα 351 μέλη της Δούμας που ψήφισαν υπέρ της αναγνώρισης των δύο «λαϊκών δημοκρατιών» του Ντονμπάς, με τις οποίες πρακτικά απαγορεύεται από εδώ και στο εξής κάθε συναλλαγή. Το ίδιο και σε τρεις τράπεζες – Bank Rossiya, Promsvyazbank και Vnesheconombank – καθώς και στους επικεφαλής των κρατικών τραπεζικών ομίλων VTB και VEB.

Στο ίδιο πλαίσιο, όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση – χωρίς λεπτομέρειες -, περιορίζεται η δυνατότητα της ρωσικής κυβέρνησης να αντλεί κεφάλαια στις αγορές της Ευρώπης, «ώστε να μειωθεί η δυνατότητα χρηματοδότησης επιθετικών πολιτικών που οδηγούν στην κλιμάκωση».

Το ζήτημα των κυρώσεων και των επόμενων βημάτων – καθώς πέρα από το «πακέτο» που ανακοινώθηκε υπάρχουν και άλλα, πιο σκληρά – θα συζητηθεί κατά τη σημερινή έκτακτη σύνοδο κορυφής των «27», που θα πραγματοποιηθεί στις 9 το βράδυ στις Βρυξέλλες, ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ. Ανάμεσα στα άλλα, στην ατζέντα έχει προστεθεί και το ζήτημα της ένταξης στην ΕΕ της Ουκρανίας, μετά τη σχετική πρόταση που κατέθεσαν χθες ο πρόεδρός της, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με τους ομολόγους του της Πολωνίας και της Λιθουανίας, Αντρέι Ντούντα και Γκιτάνας Ναουσέντα.

Οσο για τις ΗΠΑ, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν ευχαριστώντας τον Ολαφ Σολτς για τη στενή συνεργασία τους, πρόκειται να επιβάλλουν κυρώσεις σε βάρος των στελεχών της κοινοπραξίας που έχει αναλάβει την κατασκευή του Nord Stream 2 – κίνηση που προφανώς στοχεύει στην πλήρη «ακύρωση» του αγωγού. Σε αυτήν, εκτός της Gazprom που έχει τον ηγετικό ρόλο και την πλειοψηφία, συμμετέχουν ακόμα η Shell, η αυστριακή OMV, η γαλλική Engie και οι γερμανικές Uniper και Wintershall.

Από την πλευρά του, ο βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, σε συνάντησή του με εκπροσώπους των φορέων της οικονομίας, του Citi και των τραπεζών, φέρεται να τάχθηκε υπέρ της επιβολής των πιο σκληρών κυρώσεων που είναι δυνατές στο επόμενο στάδιο – με το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο «μπορεί να κάνει τη διαφορά και να αλλάξει το αποτέλεσμα».

«Οι δυτικές κυρώσεις σε τράπεζες απλώς γρατζουνούν την επιφάνεια του φρουρίου της Ρωσίας» σημειώνει το Reuters, εκτιμώντας πως «οι κυβερνήσεις προτιμούν να κρατήσουν στην εφεδρεία τις πιο ευρείες κυρώσεις που έχουν σχεδιάσει σε περίπτωση που η κρίση κλιμακωθεί». «Η Δύση ρισκάρει η απάντησή της να φανεί αδύναμη, στέλνοντας στον Πούτιν το λάθος μήνυμα» σημειώνει το κεντρικό άρθρο των «Financial Times». Ιδιαίτερα καυστικός εμφανίστηκε και ο βουλευτής των Βρετανών Εργατικών, Κρις Μπράιαντ, με άρθρο του στον «Guardian»: «Αυτές δεν είναι ουσιαστικές κυρώσεις. (…) Δεν αμφιβάλλω ότι ο Πούτιν θα γελάει μέχρι την ντάτσα του» γράφει.

Την ίδια στιγμή πάντως, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών απείλησε με αντίποινα στις κυρώσεις που επιβάλλονται από τη Δύση, τονίζοντας πως «θα είναι ισχυρά, αλλά όχι κατ’ ανάγκη συμμετρικά». Η Κίνα, από την πλευρά της, καταδίκασε τις δυτικές κυρώσεις και τις χαρακτήρισε «μη αποδοτικές». Ο δε ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, κατηγόρησε τη Ρωσία ότι δεν επιδιώκει απλώς την επαναχάραξη των συνόρων στην Ευρώπη, αλλά να αλλάξει «όλη την παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας».