«Κινούμαι στην υποκριτική χωρίς “μέσες” ή “άκρα”»

Στο σύμπαν της νέας σειράς του Mega «Αγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό», εκείνος είναι ο Πρόδρομος Κορτσινόγλου. Ο ιεροψάλτης που μεγάλωσε δίπλα στον Αγιο Αρσένιο, τον πνευματικό του χωριού, και στέκεται επίσης στο πλάι του Παΐσιου από την παιδική του κιόλας ηλικία. Και είναι από τους πιο ανθρώπινους χαρακτήρες, από εκείνους που το κοινό μπορεί να συνδεθεί μαζί του γιατί κουβαλάει πολλά από τα στοιχεία της παράδοσης. Σ’ αυτά εμμένει και ο Δρόσος Σκώτης στην ερμηνεία του. Ο έμπειρος ηθοποιός που στην καριέρα του έχει συνεργαστεί με γνωστούς σκηνοθέτες όπως οι Δημήτρης Παπαϊωάννου, Γιώργος Νανούρης, Γιάννης Κακλέας, Εφη Μπίρμπα, Νίκος Περάκης, Γιάννης Σμαραγδής στο θέατρο και τον κινηματογράφο, επιστρέφει στην τηλεόραση (τελευταία εμφάνιση στην Ελλάδα ήταν στα «Αγρια παιδιά» του Mega το 2009, αλλά το 2016 είχε συμμετάσχει στο «The Durrels» του βρετανικού δικτύου ITV), σ’ έναν ρόλο ιδιαίτερων αποχρώσεων. Ο Δρόσος Σκώτης μίλησε γι’ αυτό στο «Νσυν».

Πείτε μας λίγα λόγια για τον χαρακτήρα σας.

Ο Πρόδρομος είναι ένας χαρακτήρας με τα πόδια του να πατάνε γερά στη γη και την καρδιά του ανοιχτή στους ουρανούς. Η βαθιά του πίστη στην Ορθοδοξία είναι και ο τρόπος να ορίζει τον εαυτό του. Η Εκκλησία είναι μέρος της παράδοσης που κληρονόμησε. Για αυτόν το να είσαι Ελληνας σημαίνει να είσαι και χριστιανός ορθόδοξος.

Τα πρώτα επεισόδια της σειράς είχαν μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό. Τι το ιδιαίτερο νομίζετε ότι βρήκε σε αυτήν;

Σίγουρα οι τηλεθεατές που είναι πιστοί και αυτοί που είναι απόγονοι των ξεριζωμένων Ελλήνων, πέρα από όλα τα άλλα, συνδέθηκαν με τους Φαρασιώτες του 1924 και τον αγώνα τους να κρατήσουν ζωντανή την Ορθοδοξία και την ιδέα της πατρίδας μέσα στις καρδιές τους. Οι υπόλοιποι, μάλλον, έμειναν ενθουσιασμένοι με το υψηλό επίπεδο της παραγωγής, το «βάθος» των χαρακτήρων που εμφανίζονται και την τόσο καλή αναπαράσταση της ζωής, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Από τα «Οργια» του Παζολίνι στην Κύπρο φέτος, βρεθήκατε τώρα στον «Αγιο Παΐσιο». Αυτά τα δύο καλλιτεχνικά «άκρα» τι ενδιαφέρον έχουν για εσάς;

Δουλειά μου είναι να κινούμαι χωρίς «μέσες» ή «άκρα» στον χώρο της υποκριτικής. Πρέπει να στέκομαι δίπλα στον κάθε χαρακτήρα και να βλέπω τα πράγματα με τη δική του οπτική. Στα «Οργια» (ένας τίτλος που ακούγεται πιο «πιπεράτος» από αυτό που διαδραματίζεται στο κείμενο), οι χαρακτήρες είναι βαθιά θρησκευόμενοι αλλά καταπιεσμένοι από την παραδοσιακή, ολοκληρωτική αντίληψη και πρακτική της θρησκείας. Από την άλλη, για τον Πρόδρομο η πίστη είναι το μονοπάτι που ορίζει τη ζωή του. Οπότε ουσιαστικά ασχολούμαι με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Εσείς πλέον σε τι έχετε καταλήξει να πιστεύετε;

Εγώ πιστεύω στην αγάπη. Στον σεβασμό για τη ζωή, στην ευαισθησία και την ενσυναίσθηση. Οποιαδήποτε θρησκεία διδάσκει και υλοποιεί την αγάπη, θα με βρει ένθερμο οπαδό της.

Επιστρέφετε στην τηλεόραση έπειτα από αρκετά χρόνια. Σας έλειψε η μικρή οθόνη;

Εχω τη μεγάλη τύχη να δραστηριοποιούμαι σε όλους τους χώρους της δουλειάς (θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφος, χορός, performance). Αυτό που μου λείπει, κάθε φορά, είναι οι συνεργάτες του κάθε χώρου και χαίρομαι όταν επιστρέφω κοντά τους ή γνωρίζω καινούργιους.