Το ψυχολογικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού

Είχε δίκιο ο Γιοβάνοβιτς που μετά το ματς με τον Παναιτωλικό έλεγε για τον απίστευτο τρόπο που χάνει η ομάδα του. Αν θυμηθούμε τις ήττες του Παναθηναϊκού από τον Δεκέμβριο και μετά, μπορεί ο καθένας με ευκολία να διαπιστώσει (εφόσον έχει δει τα παιχνίδια) πως σε καμία δεν ήταν χειρότερος από τον αντίπαλό του. Εκτός από το ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Στο ΟΑΚΑ ήταν καλύτερος από την ΑΕΚ και έχασε με ένα γκολ στο ξεκίνημα. Στον Βόλο είχε δεκάδες ευκαιρίες, αλλά έχασε με 3-1, με τον Αστέρα και τον ΟΦΗ δεν… κατάλαβε καν πώς έφυγε από το γήπεδο χωρίς πόντο, το ίδιο και στο Αγρίνιο.

Αν δούμε τις τελικές προσπάθειες σε κάθε παιχνίδι ή την κατοχή της μπάλας που έχει ο Παναθηναϊκός έναντι των αντιπάλων του, είναι λογικό να μιλάει για κάτι το απίστευτο ο Γιοβάνοβιτς. Το απίστευτο δε σημαίνει και… μεταφυσικό πάντως. Υπάρχουν και σοβαρά προβλήματα που έχει ο Παναθηναϊκός. Το σημαντικότερο όλων είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων. Που θα βγουν μπροστά όταν η μπάλα θα «καίει» ή το παιχνίδι θα στραβώνει και θα σηκώνουν την ομάδα. Χρειάζεται 3-4 μεταγραφές τέτοιων παικτών που θα αλλάξουν τη νοοτροπία μέσα στο γήπεδο.

Χρειάζεται και περισσότερη αυτοπεποίθηση από τους παίκτες που βρίσκονται στην ομάδα. Οι Πράσινοι αδυνατούν να ανατρέψουν αποτέλεσμα. Το έχουν κάνει μόλις μία φορά, στο ματς με τη Λαμία, βρίσκοντας γκολ νίκης στο 87′ και στο 89′. Σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που βρέθηκαν πίσω στο σκορ δεν κατάφεραν να γυρίσουν την κατάσταση. Γιατί όσο εύκολο τους είναι να πιστέψουν στη νίκη, όταν θα πάρουν προβάδισμα νωρίς σε ένα ματς, τόσο εύκολα έχουν… μπολιαστεί και με τη νοοτροπία της ήττας όταν ο αντίπαλος σκοράρει. Σαν να σταυρώνουν τα χέρια. Περισσότερο ψυχολογικό παρά αγωνιστικό είναι το πρόβλημα. Και ο Γιοβάνοβιτς καλείται να το λύσει μαζί με τη διοίκηση.