Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Στις αρχές τη δεκαετίας του 1960 ο πατέρας μου βάλθηκε (ανεπιτυχώς) να διαπλάσει ένα παιδί θαύμα – εμένα. Από την ηλικία των τριών με έβαζε να διαβάζω τους τίτλους των άρθρων στο “ΒΗΜΑ” και στα “ΝΕΑ” που αγόραζε. Εμένα βέβαια πιο πολύ με εντυπωσίαζαν οι γελοιογραφίες στο πρωτοσέλιδο. Ακόμη θυμάμαι καθαρά την κότα που έσερνε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος (επειδή είχε απαγορεύσει – για λόγους ηθικής! – τους Ορνιθες από το Θέατρο Τέχνης, όταν ήταν υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή) στις δωρικές γελοιογραφίες του Φωκίωνα Δημητριάδη. Μα πιο πολύ με εντυπωσίαζαν οι γελοιογραφίες του Κώστα Μητρόπουλου, όπου δεν ένιωθα ότι έπρεπε να μαντέψω κρυμμένα μυστικά στο σκίτσο. Ακόμη θυμάμαι έντονα τη νεαρή Δημοκρατία του Μητρόπουλου με το σταμπωτό Δ στο γυριστό σκουφί της να ανθίσταται σε πιέσεις κάθε είδους, καθώς και τους μαύρους τραμπούκους του παρακράτους να βυσσοδομούν.

Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 60 χρόνια και πλησιάζω την (ονομαστική) ηλικία της συνταξιοδότησης, αλλά ο Κώστας Μητρόπουλος, αυτή η δύναμη της φύσης, είναι – στα 96 του – ακόμη στις επάλξεις της σάτιρας. Με χούντα, μεταπολίτευση και σοσιαλισμό (ερζάτς και μη), αλλά και με χιόνια και καύσωνες, με σεισμούς και πλημμύρες, είναι πάντοτε παρών· όχι ευκαιριακά, αλλά αδιάλειπτα. Θα ήταν κατανοητό αν ένας γελοιογράφος πέταγε νωρίς λευκή πετσέτα στο ριγκ: αν τον ξεπεράσουν τα γεγονότα και παύσει να καταλαβαίνει τον κόσμο γύρω του· αν σκουριάσει το χιούμορ του ή αν επαναλαμβάνεται μονότονα· αν κουραστεί, τέλος, να εννοεί πολλά λέγοντας ελάχιστα. Οι λόγοι είναι πολλοί. Ο Μητρόπουλος, ωστόσο, παραμένει φρέσκος, επίκαιρος, καυστικός και απολαυστικός – όσο ήταν πάντα. Γι’ αυτό και αν κάποτε σκεφτόμασταν ποιον να ανακηρύξουμε ως τον πιο θαυμαστό Ελληνα σήμερα, πιστεύω ότι ο Κώστας Μητρόπουλος – παρά τον σεβαστό ανταγωνισμό – θα κέρδιζε κάνοντας περίπατο. Νιώθω την ανάγκη να εκφράσω τον ανυπόκριτο θαυμασμό μου».

Tο παραπάνω μέιλ εστάλη στην εφημερίδα από τον Γ.Ν. Η στήλη το δημοσιεύει θέλοντας να επισημάνει στον αναγνώστη – και σε όλο της το αναγνωστικό κοινό – πως, για όλους αυτούς τους λόγους που αναφέρει, είναι τιμή για κάθε έναν από εμάς τους συναδέλφους του στα «ΝΕΑ» να δουλεύουμε μαζί με τον Κώστα Μητρόπουλο.