Ενα αστέρι {LF}στον Ηρόδοτο

«Πρόσεχε τι εύχεσαι, γιατί μπορεί να γίνει πραγματικότητα», είχε πει κάποτε ο Οσκαρ Ουάιλντ. Σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες επιθυμίες του Ντιέγκο Κάπελ, από τότε που ήταν παιδί, ήταν να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και μάλιστα ένας από τους πολύ καλούς. Το 2004, όταν έκανε το ντεμπούτο του με τη Σεβίλλη, οι συγκρίσεις με τον Λιονέλ Μέσι και τον Κριστιάνο Ρονάλντο δεν άργησαν να έρθουν, αλλά αυτό που φαινόταν σαν όνειρο κατέληξε να είναι εφιάλτης για τον Ισπανό.

Ο Ντιέγκο Κάπελ γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1988 στο Αλμποξ, μια πόλη 11.000 κατοίκων στην επαρχία της Αλμερία της Ισπανίας. Η Olula FC, ένα κλαμπ της περιοχής, έγινε το πρώτο του ποδοσφαιρικό σπίτι. Σε ηλικία 12 ετών, η Μπαρτσελόνα τον έβαλε στο στόχαστρο και αφού έπεισαν αυτόν και την οικογένειά του, κατάφεραν να τον μεταφέρουν στη La Masía.

Δεν προσαρμόστηκε ποτέ στη μεγάλη πόλη με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Αλμερία. Εμεινε στην Ανδαλουσία αφού φάνηκε ότι έχασε το τρένο της διάκρισης. Τελικά, μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την CD Oriente, θα κατέληγε στη Σεβίλλη, μια ομάδα που πλήρωσε περίπου 20.000 ευρώ για να τον αποκτήσει. Σχεδόν ψίχουλα. Αποφάσισε να προσπαθήσει. Το ταλέντο του ανταμείφθηκε. Η καριέρα του εκτοξεύθηκε. Κι όμως η κατάληξη είναι για ταινία.

Πλούσιο παλμαρέ

Για τους ποδοσφαιρόφιλους, πριν από μερικά χρόνια θα ήταν μεταγραφή βόμβα για την ευρωπαϊκή ελίτ. Αυτές τις μέρες ο Ντιέγκο Καπέλ έγινε… πυρηνική βόμβα για τον Ηρόδοτο. Είναι το μεγαλύτερο όνομα που θα παίξει ποτέ στη δεύτερη κατηγορία της Ελλάδας. Από τα μεγαλύτερα που ήρθαν στη χώρα μας. Πώς όχι, όταν ο 34χρονος σήμερα (16/2/88) έμπειρος μεσοεπιθετικός έχει μια πλούσια καριέρα και είναι κάτοχος του UEFA (δυο φορές), του Copa Del Rey και ισπανικού Σούπερ Καπ. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στη Σεβίλλη, ενώ έπαιξε ακόμα σε ομάδες όπως η Σπόρτινγκ Λισαβόνας, η Τζένοα και η Αντερλεχτ. Ανεξήγητα τα τελευταία χρόνια είναι σε πιο χαμηλού βεληνεκούς ομάδες, με τον τελευταίο του σταθμό να είναι η Μάλτα όπου αγωνιζόταν στην Μπιρκιρκάρα. Προηγουμένως ήταν στην Εξτρεμαδούρα και τη Β’ Ισπανίας. Απίστευτο για έναν τύπο που με τη Σεβίλλη έχει πάρει Κύπελλο Ισπανίας το 2009-2010 και το Κύπελλο UEFA το 2005-2006 και το 2006-2007. Με τη Σπόρτινγκ κατέκτησε Κύπελλο Πορτογαλίας το 2014 – 2015. Με την Αντερλεχτ πήρε πρωτάθλημα Βελγίου το 2016-2017 και ενώ το 2006 και το 2011 έχει κερδίσει το Euro U19 και το Euro U21 αντίστοιχα με την Ισπανία. Ο Κάπελ μετά τη Σεβίλλη, φόρεσε για τέσσερα χρόνια τη φανέλα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και έπειτα για μια σεζόν της Τζένοα. Τον στιγμάτισε ο θάνατος σε τροχαίο του αδελφικού του φίλου Ντιέγκο Ρέγιες το 2019.

Αλλη μία ευκαιρία

Η πτώση όμως είχε αρχίσει νωρίτερα. Το παιδί που δεν έγινε ποτέ ενήλικoς. Αρκέστηκε στο ταλέντο του. Για λίγο καιρό του ήταν αρκετό. Οταν αρχίζεις την καλή ζωή και δεν δουλεύεις η μπάλα θα σε καταπιεί. Δεν μπόρεσε ποτέ να ξεφύγει πραγματικά από τα όρια της ισπανικής επαρχίας. Προσπαθούσε, αλλά ο αγωνιστικός κατήφορος είναι εμφανής. Τη σεζόν 2016-17 πήγε στις Βρυξέλλες για  την Αντερλεχτ, χωρίς να ξεπεράσει τα 1.000 λεπτά συμμετοχής. Αυτό το αρνητικό ρεκόρ τον καταδιώκει μέχρι και σήμερα, αφού έχει να αγωνιστεί για 1.000 ή περισσότερα αγωνιστικά λεπτά σε μια χρονιά από το 2014. Περνάει αλύπητα ο καιρός.

Την περίοδο 2017-18 έμεινε ένα χρόνο μακριά από τα γήπεδα και επέστρεψε ως παίκτης της Εξτρεμαδούρα στη Β’ Ισπανίας για ελάχιστα ματς. Πότε έπαιξε για τελευταία φορά; Ηταν στις 8/3/2020, στην πρώτη κατηγορία της Μάλτας! Μπήκε για έξι λεπτά στο γήπεδο ως παίκτης της Μπιρκιρκάρα, σκόραρε και από τότε δεν αγωνίσθηκε ξανά. Τώρα, σχεδόν δύο χρόνια μετά του δίνει ευκαιρία ο Ηρόδοτος. Θα προσφέρει κάτι παραπάνω από το όνομά του; Ο ίδιος λέει πως «ναι» και πως έχει ακόμη χρόνια καλής μπάλας. Μιλάει σπάνια. Λίγες κουβέντες, ελάχιστες συνεντεύξεις, καμία εξήγηση για το πώς εξαφανίστηκε από τα ευρωπαϊκά παλάτια κατέληξε στα χωράφια της Μάλτας και της Ελλάδας.

Κι όμως όταν ξεκίνησε ήταν ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς…