Διάλογος πάνω σε «ερείπια»

Ενα νήμα ενώνει δύο διαφορετικούς εκθεσιακούς χώρους στο Κολωνάκι. Με κοινό παρονομαστή τα κεραμικά γλυπτά του Αμερικανού Θίαστερ Γκέιτς, αλλά και τη σχέση της σύγχρονης τέχνης με σπαράγματα του παρελθόντος και του παρόντος, το Μουσείο Μπενάκη και το αθηναϊκό παράρτημα της διεθνούς Gagosian παρουσιάζουν έργα σύγχρονων καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό στις εκθέσεις «Vessels/Αγγεία» και «Ruins and Fragments».

Στην πρώτη, μία σειρά κεραμικών μεγάλης κλίμακας, λευκά σαν κιμωλία, ρηγματωμένα και κάποτε σκούρα ή βιομορφικά με λαμπερή μεταλλική επιφάνεια απλώνονται στο ισόγειο του Μουσείου Ελληνικού Πολιτισμού ανάμεσα στις αίθουσες των Προϊστορικών, Κλασικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων. Η «συνομιλία» των κεραμικών του Θίαστερ Γκέιτς με αρχαία έργα κεραμικής από την Ανατολική Μεσόγειο ενεργοποιεί εκλεκτικές συγγένειες μεταξύ της «Ανατολικής», «Δυτικής» και Αφρικανικής Τέχνης. «Ο κύκλος του μόχθου και η καθημερινή χρήση των αγγείων τα καθιστά ιερά αντικείμενα, δίνοντάς τους υπερβατικό, κοινωνικό αλλά και τελετουργικό νόημα», επισημαίνει ο αμερικανός καλλιτέχνης. Η συνέχεια του πρόσφατου έργου του οδηγεί στις λευκές αίθουσες του κτιρίου της Gagosian στην Αναπήρων Πολέμου. Το «Ruins and Fragments» είναι η πρώτη έκθεση στην οποία η διάσημη γκαλερί εντάσσει ανάμεσα στους καλλιτέχνες της που αποτελούν «βαριά χαρτιά» στην αγορά της τέχνης ελληνικά ονόματα. Τα έργα που παρουσιάζονται μας εξοικειώνουν με ό,τι είναι πρωτεύον στη σημερινή ζωή δείχνοντας την αδυναμία μας να συστήσουμε ολότητα.

Η Χριστίνα Παπαδοπούλου η οποία διευθύνει την Gagosian της Αθήνας μοιράστηκε την ιδέα αυτής της τιμητικής συγκατοίκησης με την ομότιμή της από τη Νέα Υόρκη Λουίζ Νέρι. Η ομαδική έκθεση που συγκεντρώνει ποικίλα έργα των Θίαστερ Γκέιτς, Ντάγκλας Γκόρντον, Καταρίνα Γκρόσε, Τζοάνα Χατζηθωμά και Καλίλ Ζορέζ, Κριστίνα Ιγκλέσιας, Μαρίας Λοϊζίδου, Χριστόδουλου Παναγιώτου, Ρένας Παπασπύρου, Τζουζέπε Πενόνε, Εντ Ρουσά, Σάρα Ζε, Τατιάνα Τρουβέ, Αντριάνα Βαρεχάο αντλεί από την ποιητική δύναμη ερειπίων και θραυσμάτων.

Η Αθήνα με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα μιας σύγχρονης μητρόπολης που απλώνεται πάνω από ιστορικά ερείπια και αρχαιολογικά  σπαράγματα υποδέχεται τα σύγχρονα «Ruins and Fragments». Ανάμεσα σε αυτά η Μαρία Λοϊζίδου στρέφεται στην υφαντική παράδοση της πατρίδας της, την Κύπρο, υφαίνοντας τα μοτίβα της σε χειροποίητο πλέγμα από ανοξείδωτο ατσάλι. Η Χριστίνα Ιγκλέσιας δημιουργεί μακέτες κτιρίων από χαρτόνι, τις φωτογραφίζει και κατόπιν μεγεθύνει τις εικόνες τους για να μεταφέρει το ανοίκειο στοιχείο τους με μεταξοτυπία σε αστραφτερά πάνελ από χαλκό. Η Ρένα Παπασπύρου παρουσιάζει έργα της από αποτοιχίσεις αθηναϊκών νεοκλασικών. Ο Εντ Ρουσά ελκύεται από τους ερημωμένους και μελαγχολικούς τόπους και στις ακουαρέλες του «Metro Mattress» (2015) ζωγραφίζει στρώματα και ξεχαρβαλωμένους σομιέδες πεταμένα στους δρόμους του Λος Αντζελες. Το γλυπτό της Σάρα Ζε «Wider Than the Sky» (2021) με έμπνευση από το ποίημα της Εμιλι Ντίκινσον είναι μια διαβρωμένη κατασκευή από θραύσματα χυτού χάλυβα. Απέναντί της, το ψηφιδωτό του Χριστόδουλου Παναγιώτου «Mauvaises Herbes» (2020) συμπυκνώνει την έρευνά του για την επαναταφή των ψηφιδωτών στον αρχαιολογικό χώρο του Κουρίου, στην Κύπρο.