Τον περιμένει πολύ δύσκολη δουλειά…

Η χθεσινοβραδινή είδηση ότι η ρωσίδα αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ πιάστηκε ντοπέ στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου μαρτυρά το δράμα του παγκόσμιου αθλητισμού του καιρού μας. Η 15χρονη Ρωσίδα Καμίλα Βαλίεβα αντιμετωπίστηκε από όλα τα ΜΜΕ της γης ως ένα παιδί θαύμα. Το πρόγραμμά της άφησε τον κόσμο άναυδο: κανείς ποτέ δεν είχε δείξει κάτι παρόμοιο. Η μικρή έγινε η πρώτη γυναίκα που επιχείρησε με επιτυχία τετραπλή περιστροφή. Και πριν σταματήσουν τα μπράβο μίλησε το αντιντόπινγκ κοντρόλ. Η ουσία που ανιχνεύτηκε στα ούρα της λέγεται «τριμεταζιδίνη» και είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της στηθάγχης. Η χρήση του απαγορεύεται καθώς αυξάνει τη συγκέντρωση οξυγόνου. Νομίζω τριμεταζιδίνη πρέπει να παίρνουμε όλοι όσοι παρακολουθούμε τους Ολυμπιακούς υποφέροντας από το άγχος πως ό,τι εντυπωσιακό κι αν δούμε μπορεί απλά να οφείλεται σε φάρμακα…

Πογέτ

Ο αρχισυντάκτης της «Ομάδας» Κώστας Κοφινάς ήταν ο μόνος δημοσιογράφος που κάλυψε τον ερχομό του νέου ομοσπονδιακού προπονητή στην Ελλάδα: ο Κοφινάς περίμενε τον Γκουστάβο Πογέτ στο ξενοδοχείο που κατέλυσε την Τρίτη το βράδυ και του πήρε και δηλώσεις. Πώς ήξερε το όνομα του ξενοδοχείου; Νομίζω πως ο Κοφινάς τα βράδια κάνει τον ντετέκτιβ. Δεν είναι παράξενο: με τόσα που έχουμε περάσει τον τελευταίο καιρό όλοι κάτι κάνουμε που δεν κάναμε παλιότερα.

Δήλωση

Ο Πογέτ δεν θέλησε να πει στην «Ομάδα» κάτι πιο πολύ από το ότι ήθελε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Φαινομενικά η δήλωση μοιάζει τυπική, πλην όμως δεν είναι ακριβώς τέτοια: η δήλωση θέλησης επιστροφής είναι το μοναδικό σημάδι που επιτρέπει να αισθανόμαστε μια κάποια αισιοδοξία για την πιθανότητα να βοηθήσει την Εθνική μας. Ο Πογέτ ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα πριν από έξι χρόνια, δούλεψε στην ΑΕΚ και ο χωρισμός του με την Ενωση δεν ήταν και ο καλύτερος. Παρ’ όλα αυτά, όταν του έγινε πρόταση, δεν είχε την παραμικρή αντίρρηση να επιστρέψει: αυτό που θέλω να πω είναι ότι ξέρει πού βρίσκεται και τι τον περιμένει. Δεν είναι απαραίτητο για αυτόν τον λόγο να πετύχει, αλλά δεν είναι και κακό.

Απορίες

Ολα τα υπόλοιπα που υπάρχουν στο βιογραφικό του νεοφερμένου προπονητή προκαλούν μάλλον απορίες για την επιλογή του. Τα επτά τελευταία χρόνια ο Πογέτ δεν έχει ολοκληρώσει χρονιά στον πάγκο μιας ομάδας: είτε τον διώχνουν, είτε αποχωρεί οικειοθελώς. Τα καλύτερά του χρόνια ήταν τα πρώτα της προπονητικής του καριέρας: προ δεκαετίας δούλεψε καλούτσικα στην Μπράιτον και προ οκταετίας στη Σάντερλαντ. Τον τελευταίο καιρό περιπλανήθηκε όσο λίγοι: έφτασε να δουλεύει στην Κίνα (στην ομάδα της Σαγκάης), αλλά και στη Χιλή (στην Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα). Μάλιστα στη Χιλή συνέβη το εξής καταπληκτικό: απομακρύνθηκε από την ομάδα γιατί τα αποτελέσματα δεν ήταν τα καλύτερα και μετά τη φυγή του η Ουνιβερσιδάδ έκανε ένα εντυπωσιακό σερί από νίκες, λες και το μοναδικό πρόβλημά της ήταν ο προπονητής της!

Τρόποι

Εισηγήθηκαν την πρόσληψή του ο Τάκης Φύσσας και ο Κώστας Κωνσταντινίδης, οι δυο διευθυντές της Εθνικής ομάδας. Το ότι τον έφεραν αυτοί (κι όχι κάποιος από τους πολυμήχανους συμβούλους της ΕΠΟ) είναι καλό: αυτοί θα τον ζουν καθημερινά κι αυτοί πρέπει να βρουν τρόπους και να τον βοηθήσουν. Το πρόβλημα είναι αν οι πληροφορίες για τις ικανότητές του στηρίζονται σε πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το πέρασμά του από την ΑΕΚ. Το λέω γιατί από τότε πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια. Και οι άνθρωποι αλλάζουν όσο ο χρόνος περνάει. Στο ποδόσφαιρο μάλιστα όχι απαραίτητα προς το καλύτερο…

Πρόγραμμα

Οπως και να ‘χει ας καλωσορίσουμε τον Πογέτ κι ας του ευχηθούμε να τα καταφέρει. Αρχικά δεν μπορεί να φτιάξει ούτε το πρόγραμμα των φιλικών της ομάδας: κι αυτό έτοιμο θα το βρει, οπότε ας τον αντιμετωπίσουμε με κατανόηση, χωρίς να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα. Το ότι αγαπάει την άμυνα δεν είναι κακό: στην Ελλάδα είμαστε κι όλοι την αγαπούν αφού κανένας δεν θέλει να χάνει. Αλλά η επιτυχία του δεν θα κριθεί από το κατά πόσο θα πείσει τους παίκτες για τα ποδοσφαιρικά γούστα του: θα κριθεί από το κατά πόσο θα αξιοποιήσει όσους παίκτες υπάρχουν και με τους οποίους πρέπει να δουλέψει. Το ποδόσφαιρό μας δεν γεννά πολλούς που αξίζουν τη φανέλα του διεθνή κι αυτό ήταν που δεν κατάλαβε ο προκάτοχός του. Επί ημερών Φαν’ τ Σιπ κλήθηκαν στην Εθνική πάνω από 60 παίκτες. Αν υπήρχαν 60 Ελληνες που αξίζουν να γίνουν διεθνείς η Ελλάδα μας θα ήταν η Βραζιλία τουλάχιστον…

Πρόοδος

Το ζήτημα της έλλειψης παραγωγής παικτών το σκεφτόμουν χθες βλέποντας και το ματς του ΠΑΟ στην Καρδίτσα με την Αναγέννηση. Ο ΠΑΟ τα τελευταία χρόνια έδωσε ευκαιρίες σε πολλά ελληνόπουλα. Από τη φουρνιά των ελλήνων παικτών που δούλεψαν με τον Γιώργο Δώνη πρόοδο έκαναν ελάχιστοι.

Χθες ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έδωσε φανέλα βασικού στον Διούδη, στον Χατζηθεοδωρίδη, στον Χατζηγιοβάνη και στον Ιωαννίδη: ήταν καιρός που ο ΠΑΟ είχε να εμφανιστεί με τόσους έλληνες παίκτες. Αλλά πλην του Διούδη, που ήταν και παραμένει ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας, οι άλλοι τρεις έδωσαν λίγα. Μάλιστα ο Αϊτόρ και ο Παλάσιος που μπήκαν στις θέσεις δυο εξ αυτών (του Χατζηγιοβάνη και του Ιωαννίδη) συνεργάστηκαν στη φάση του γκολ που έδωσε στον ΠΑΟ μια νίκη γοήτρου. Τουλάχιστον σταμάτησε το σερί των ηττών του.

Καλός

Ευκαιρίες σε ελληνόπουλα έδωσε κι ο Πέδρο Μαρτίνς στο ματς με τον Παναιτωλικό. Ξεκίνησε βασικός ο 18χρονος Κίτσος: μπροστά του ο Τζολάκης και ο Σουρλής μοιάζουν βετεράνοι! Ο μικρός ήταν πολύ καλός κι όχι μόνο με την μπάλα στα πόδια: και η αμυντική του συνέπεια δεν έλειψε. Μάλιστα αυτός πήρε στο τέλος και την αποβολή του Ντουάρτε που του έκανε στο

88′ ένα πολύ σκληρό φάουλ. Η αποβολή αυτή βοήθησε τον Ολυμπιακό να βρει το γκολ της νίκης στο 94′. Το πέτυχε ο έταιρος πρωταγωνιστής του ματς ο Μασούρας κι ήταν ένα γκολ που οδήγησε το ματς στην παράταση. Ο Μασούρας πήρε προσωπικά την υπόθεση πρόκριση και βρήκε και δεύτερο προσωπικό γκολ πέντε λεπτά πριν από το τέλος. Ο Ολυμπιακός κέρδισε με 3-1.

Στο πολύ ανοιχτό και ωραίο ματς στο Καραϊσκάκη προηγήθηκε με τον νεαρό Φαντιγκά νωρίς νωρίς, ήταν καλός όσο οι νεοφερμένοι άντεξαν (εκτός από τον Φαντιγκά αγωνίστηκαν και ο Κανέ και ο Καρβάλιο – ο δεύτερος ήταν καλύτερος από τον πρώτο), αλλά η πειραματική του ενδεκάδα στο δεύτερο ημίχρονο πιέστηκε πολύ από τον Παναιτωλικό και στο 83′ μετά από μερικές ευκαιρίες του εξαιρετικού Παναιτωλικού ο Καρέλης ισοφάρισε. Και μετά ήρθε ο Μασούρας…