Υπάρχουν αξιόλογοι έλληνες γκολκίπερ στη νέα γενιά;

Ηταν σημαδιακή η τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας. Υπό την έννοια πως με τον Ολυμπιακός έπαιξε βασικός ο Κώστας Τζολάκης και με την ΑΕΚ ο Βασίλης Χατζηεμμανουήλ. Αμφότεροι στη θέση του γκολκίπερ. Νεαροί και οι δύο. Παιδιά της νέας γενιάς του ποδοσφαίρου μας. Εκπληξη; Δεν θα έπρεπε. Γιατί τα νιάτα δεν είναι για να μένουν στην αφάνεια αλλά θέλουν να πιάνουν τη σκυτάλη γερά, να τα βλέπουμε, να κερδίζουν πόντους και εντέλει να καθιερώνονται στη συνείδηση του κοινού. Τελικά, έχουμε ή όχι νέους τερματοφύλακες στο εγχώριο φούτμπολ; Μπορούν να σταθούν; Υπάρχει ταλέντο; ‘Η μήπως όχι; Για όλα αυτά αλλά και για πολλά ακόμη, η ΟΜΑΔΑ μίλησε με τρεις θρυλικούς γκολκίπερ του παρελθόντος, τον Τάκη Οικονομόπουλο, τον Αντώνη Μήνου και τον Χρήστο Αρβανίτη. Εχει ενδιαφέρον τι κατέθεσαν.

ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν γίνεται σωστή προπόνηση
«Γιατί δεν βλέπουμε συχνά νεαρούς έλληνες «άσους»;» ρωτάμε τον Τάκη Οικονομόπουλο.

«Δεν υπάρχουν πλέον καλοί προπονητές τερματοφυλάκων. Δεν ασχολούνται πολύ με τους παίκτες. Πρέπει να τους μάθουν πώς να πέφτουν, πώς να φυλάνε τις γωνίες, τη διαγώνιο, εκεί να κόβουν την μπάλα που έρχεται. Αυτά όλα είναι μαθήματα. Τώρα μόνο σήκω – πέσε είναι η προπόνηση. Εδώ καλά καλά δεν κάνουν ούτε προθέρμανση. Οταν ήμουν στον Παναθηναϊκό είχα καθιερώσει προπονήσεις με διαφορετικό πρόγραμμα κάθε ημέρα. Ταχύτητα. Αλτικότητα. Ενδυνάμωση μυών. Αυτά χρειάζεται να τα ταξινομήσεις και ο γκολκίπερ θα τα βγάλει στον αγώνα. Αν δεν τα κάνεις στην προπόνηση, πώς περιμένεις να τα δεις στο ματς; Πουθενά δεν συμβαίνει αυτό, ούτε στην Ευρώπη. Εκεί δηλαδή, νομίζεις πως κόβουν τη διαγώνια μπαλιά; Γκολ πηγαίνει αν περάσει η μπάλα! Δεν τους το μαθαίνουν. Ο δε Νόιερ, μόνο με τα πόδια παίζει».

Ναι, αλλά κάποιοι σύγχρονοι μιλούν για την αξία του να παίζει ένας τερματοφύλακας με τα πόδια.
«Δηλαδή, αν κάνει ο άλλος σουτ, θα βάλεις τα πόδια για να αποκρούσεις; Θέλουν να επιβάλλουν τα περί ποδιών. Πως αν δεν παίζεις έτσι δεν βοηθάς την ομάδα. Η μπάλα όμως δεν πρέπει να πηγαίνει στους κεντρικούς μπακ γιατί αν χαθεί σε εκείνο το σημείο, μετά είναι γκολ. Πλάγια πηγαίνει. Τα πόδια έχουν σημασία και για ένα βολέ που μπορεί να στείλει την μπάλα μακριά και να απειλήσεις. Γρήγορο ποδόσφαιρο. Οχι να τη ζαλίζεις και να περνάς από 40 κύματα ώστε να επιτεθείς».

Ταλέντα υπάρχουν; Οι Τζολάκης και Χατζηεμμανουήλ που είδαμε την περασμένη Κυριακή;
«Ο Τζολάκης μου αρέσει πάρα πολύ. Εξαιρετικός είναι. Παίζει με άνεση, κόβει και διαγώνιες μπάλες. Το έχει μάθει. Πολλοί είναι ανάγκη να μάθουν το διπλό άλμα στον αέρα, αλλά θέλει συγχρονισμό αυτή η κίνηση. Την έκανα επειδή ήμουν και άλτης του ύψους. Ξαναλέω πως ο Τζολάκης αξίζει και δεν μπορεί να ξέρω γιατί δεν αγωνίζεται αυτός βασικός. Οσο για τον Χατζηεμμανουήλ έχει ταλέντο, τον είδα σε παιχνίδια της ομάδας Β’ της ΑΕΚ. Να μάθει πώς να βγαίνει, τις εξόδους να δει».

Ποιος είναι καλός;
«Ο Οδυσσέας. Ο Βλαχοδήμος. Ο Πασχαλάκης είναι… μαλωμένος με την μπάλα. Πρέπει να μάθει να την πιάνει».

Ο Παναθηναϊκός;
«Για να φτάσει ψηλά θέλει πολύ καλό τερματοφύλακα. Μόνο τότε θα συμβεί αυτό. Ωστε να αποκτήσει σιγουριά η άμυνα, να βρει σταθερότητα η ομάδα».

ΜΗΝΟΥ
Ο Διούδης αδικείται στον Παναθηναϊκό
Διαφορετική είναι η απόψη του Αντώνη Μήνου. Οταν του θέσαμε το ζήτημα αν υπάρχουν καλοί έλληνες γκολκίπερ, απάντησε ως εξής: «Δεν υπάρχουν; Πώς βγήκαν ο Πασχαλάκης; Ο Μπάρκας; Ο Αθανασιάδης; Ο Τσιντώτας; Αυτοί δεν αγωνίζονται; Το καλό είναι πως πλέον οι ομάδες δίνουν σημασία στο πώς θα προπονούνται οι τερματοφύλακές τους. Πώς θα προοδεύσουν. Και όταν κάποια ομάδα τους αποκτήσει θα έχουν ορισμένες βάσεις. Στη δική μου εποχή δεν υπήρχε ειδικός για την εκγύμναση. Τη δουλειά την έκανε ίσως και ο γυμναστής με πάσες ή  σουτ. Ομως, είναι βασικό κομμάτι της δουλειάς, στο τιμ του προπονητή  πρέπει να υπάρχει και άνθρωπος για τους γκολκίπερ». Συμπληρώνει δε το εξής ο άλλοτε διεθνής γκολκίπερ, με παρουσία και στο Μουντιάλ των ΗΠΑ: «Ο Διούδης αδικείται για μένα στον Παναθηναϊκό. Εφεραν έναν από έξω και το γιατί δεν παίζει ο Διούδης δεν το γνωρίζω. Οσο ήταν αυτός, δεν είχα διαπιστώσει πρόβλημα στον ΠΑΟ. Γιατί να πάρουν, δηλαδή, έναν 30 χρόνων; Τι προοπτικές να έχει αυτός; Εάν πλαισίωνες τον τερματοφύλακά σου με έναν άλλο θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα».

Ο Πασχαλάκης;
«Για μένα πολύ καλός. Βλέπω τα προσόντα του. Διαφωνώ με όσα λένε κατά καιρούς, είναι όμως γεγονός πως ο ίδιος ίσως αδικεί τον εαυτό του έτσι που παίζει. Μπορεί, βέβαια, να του έχουν πει να πέφτει πάντα, να έχει μάθει αυτόν τον τρόπο και να αγωνίζεται».

Οι Τζολάκης και Χατζηεμμανουήλ;
«Δεν θα πω μεγάλα λόγια. Και ένα και δύο χρόνια να παίζει κάποιος, θέλει υπομονή και επιμονή η θέση. Η διάρκεια είναι σύμμαχος του τερματοφύλακα, μαζί με την εμπειρία. Ούτε με κάποια καλά ματς θα πω ύμνους. Ο Τζολάκης είναι καλός, έχει ξαναπαίξει στον Ολυμπιακό. Μπροστά του είναι μια 10ετία που μπορεί να παίζει. Κατ’ εμέ δεν χρειάζεται να φορτώνουμε αυτά τα παιδιά, να τους δημιουργούμε πίεση. Από τα όποια λάθη τους θα μάθουν. Οσο για τον Χατζηεμμανουήλ, τον παρακολούθησα με τον Λεβαδειακό σε ματς της ΑΕΚ Β’ και ήταν πολύ καλός. Με τον Ατρόμητο έπαιξε λόγω ανάγκης. Θα τον δούμε».

ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Ταλέντα υπάρχουν, θέλουν εμπιστοσύνη
Να δώσουν… βήμα στους έλληνες «άσους» καλεί τους αρμόδιους ο Χρήστος Αρβανίτης. Ο υπερ-θεαματικός γκολκίπερ του παρελθόντος, στην ερώτηση περί ταλέντου, απαντά ορθά κοφτά: «Ναι, υπάρχουν ταλέντα στην Ελλάδα. Το ζήτημα είναι να τους δώσεις βήμα, να τους εμπιστευτείς, να τους βάλεις να αγωνιστούν. Αν τους χρησιμοποιείς μία στο τόσο, τότε τι μπορείς να περιμένεις; Ο Ολυμπιακός βέβαια είναι μπροστά σε σύγκριση με τους άλλους, έφερε τον καλύτερο του Euro, ο μικρός έτσι έμεινε λίγο πίσω. Είναι όμως ανάγκη όσοι έχουν ταλέντο να παίζουν γιατί αλλιώς θα χαθούν ή θα πάνε στο εξωτερικό να αγωνιστούν».

Στη δική σου εποχή υπήρχε πλήθος γκολκίπερ με σημαντικά προσόντα. Στεργιούδας, Χρηστίδης, Κωνσταντίνου, Πουπάκης, Κελεσίδης, Σαργκάνης, Παπαφλωράτος, για να θυμηθώ κάποια ονόματα. Τώρα;

«Ηταν αλλιώς οι εποχές. Με τον περιορισμό στους ξένους που αγωνίζονταν στις ομάδες, οι υπεύθυνοι δεν προτιμούσαν ξένους για τερματοφύλακες. Εκτός ίσως από ομάδες της Βόρειας Ελλάδας που επειδή τα σύνορα είναι κοντά,  επέλεγαν Γιουγκοσλάβους ή Βούλγαρους. Ετσι, παίζαμε εμείς σε μικρή ηλικία και βγαίναμε. Τώρα, όμως, είναι τα πάντα διαφορετικά. Οχι μόνο στη δική μας θέση, σε όλες. Πόσοι Ελληνες παίζουν στο πρωτάθλημα; Αλλά ακόμη και σε διεθνές επίπεδο, πόσοι Αγγλοι είναι στην ενδεκάδα της Τσέλσι για παράδειγμα; Κανένας»!