«Ψιλά» γράμματα στον ΣΥΡΙΖΑ

Ψιλά» γράμματα στον ΣΥΡΙΖΑ

Είναι κοινό μυστικό ότι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν σφίξει πολύ τα… γάλατα, μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Και έχουν σφίξει περισσότερο, έπειτα από έναν αριθμό δημοσκοπήσεων που καταγράφουν τη δυναμική της Κεντροαριστεράς, η οποία απειλεί να ανατρέψει το υπάρχον πολιτικό σκηνικό. Ετσι ο «Λεγάμενος» πήρε την ηρωική απόφαση να κάνει κάτι για να αναστρέψει το κλίμα. Να δείξει ότι κι αυτός συμβαδίζει με την εποχή. Ξελιγωμένες από ενθουσιασμό κάτι καταφρονεμένες (από τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ) πένες, μας ενημέρωσαν εγκύρως ότι «τα αλλάζει όλα ο Τσίπρας». Τι αλλάζει ο αρχηγός και έχουν ανέβει στο πάνω το σκαλί αλλόφρονες από ενθουσιασμό οι συνάδελφοί μου (λέμε τώρα); Τον τρόπο λέει της εκλογής του προέδρου. Θα περάσει πρόταση στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος (όποτε φυσικά αυτό πραγματοποιηθεί…) ώστε ο πρόεδρος να εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία.

Στα «ψιλά» γράμματα της πρότασης όμως κρύβεται η αλήθεια – όπως άλλωστε συμβαίνει και με τις πιστωτικές κάρτες, τους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας, ηλεκτρικής ενέργειας κ.λπ.

Διότι ο «Λεγάμενος» όταν εννοεί καθολική ψηφοφορία, εννοεί από τη βάση του κόμματος. Ητοι από τους εγγεγραμμένους στους καταλόγους των κομματικών μελών. Οχι από την κοινωνία. Δεν το κάνει όπως το έκανε ήδη από το 2004 το ΠΑΣΟΚ, και ακολούθησε το 2015-2016 η ΝουΔου. Αυτά είναι για τα αστικά κόμματα, όχι για ένα αριστερό κόμμα – (ξανα)λέμε τώρα. Θα ψηφίσουν μόνο τα μέλη, τα οποία κατ’ άλλους (αισιόδοξους) είναι 60.000 και κατά άλλους, ούτε το 1/3. Πάει και τελείωσε. Ούτε οπαδοί, ούτε φίλοι, ούτε ψηφοφόροι, ούτε περαστικοί. Δεν είναι κορόιδο ο αρχηγός να βρεθεί μπροστά σε τίποτε εκπλήξεις. Ελέγχει, για να έχει…

Ανανέωση από το… 2034

Το ωραίο είναι ότι στην ίδια πρόταση του «Λεγάμενου» υπάρχει και «πλαφόν». Το «πλαφόν» της 12ετίας. Ητοι, κανένας δεν μπορεί να κατέχει δημόσια θέση, βουλευτικό αξίωμα ή άλλη θέση στο κόμμα πέραν της δωδεκαετίας, ήτοι τρεις, γεμάτες, ολόκληρες, πλήρεις, τετραετίες. Το «πασπάλισε» όλο αυτό δε, με μια ισχυρή δόση παπάντζας περί ανανέωσης – προβαίνει υποτίθεται στην αλλαγή, προκειμένου να ανανεώσει το κόμμα και να δώσει την ευκαιρία και σε άλλες δυνάμεις της κοινωνίας να εμπλακούν στην πολιτική.

Πολύ σπουδαίο μέτρο, εξαιρετικό θα έλεγα, αλλά αν δεν κάνω λάθος, σε αυτό το πλαφόν, ΔΕΝ συμπεριλαμβάνει τον… εαυτό του!

Θα ισχύει το πλαφόν για όλους τους υπόλοιπους αλλά όχι για τον ίδιο, ανεξάρτητα από το αν έχει επιτυχίες ή αποτυχίες. Ωραίος; Καταπληκτικός, θα σημειώσω. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι σε… 20 ημέρες συμπληρώνει ακριβώς… 14 χρόνια ως αρχηγός του κόμματος. Δεκατέσσερα χρόνια (το γράφω και ολογράφως), αυτός παραμένει αρχηγός, αλλά οι υπόλοιποι λογικά θα πρέπει να αποστρατευθούν. Ή να του αδειάσουν τη γωνιά – ερμηνεύστε το όπως θέλετε. Φυσικά, υπάρχει πάντα η αρχή, ότι αυτά όλα θα ψηφιστούν στο προσεχές συνέδριο, άρα δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Ο,τι ψηφιστεί θα ισχύει από το 2022 και μετά. Τουτέστιν μιλάμε για μια ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού, η οποία θα ξεκινήσει το… 2034!!

Τους δουλεύει όλους ο «Λεγάμενος», νομίζω. Απίθανος τύπος…

Για την ιστορία πάντως αναφέρω ότι εξελέγη πρόεδρος του τότε Συνασπισμού στις 10 Φεβρουαρίου του 2008, στο 5ο συνέδριο του κόμματος, σε ηλικία 33 ετών. Το συνέδριο τον εξέλεξε με 840 ψήφους (ποσοστό 70,4%) έναντι 342 ψήφων που έλαβε ως ανθυποψήφιός του ο μπαρμπα-Φώτης (Κουβέλης) – ποσοστό 28,7%.

Παρ’ όλα αυτά κατά καιρούς εξακολουθεί να ασκεί κριτική στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝουΔου, για τις εσωκομματικές τους διαδικασίες και πόσο συμβατές με τη δημοκρατία είναι αυτές…

Τα έκανε «θάλασσα» ο Γκρίλο

Να ρίχνουμε και καμιά ματιά στα γύρω, να δούμε τι έχει γίνει με αυτούς τους τύπους, που ξεφύτρωσαν στην πολιτική, εκεί στις αρχές του 2010, όταν τον Νότο της Ευρώπης τον μάστιζε η κρίση των ελλειμμάτων, και τον απειλούσε με το μαστίγιο των Μνημονίων ο Σόιμπλε με τη «μαντάμ» Μέρκελ. Ηταν αυτοί που εμφανίστηκαν από το πουθενά, στις δικές τους «κάτω πλατείες», προκειμένου να ανατρέψουν το πολιτικό κατεστημένο των χωρών τους, αλλά στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι ήταν χειρότεροι από αυτούς που θέλησαν να υποκαταστήσουν. Θα θυμάστε, υποθέτω, τους κολλητούς του ΣΥΡΙΖΑ, Ισπανούς Podemos και τον αρχηγό τους τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και τα χαΐρια του. Τώρα έχουμε καινούργια νέα, εκ της γειτονικής Ιταλίας, με εκείνον τον καραγκιοζοπαίχτη, τον Μπέπε Γκρίλο, τον ιδρυτή του Κινήματος των «5 Αστέρων». Οπως έγινε γνωστό, εισαγγελείς στην Ιταλία ερευνούν τον Γκρίλο, για άσκηση αθέμιτης πρακτικής σχετικά με την προώθηση των συμφερόντων μιας ναυτιλιακής εταιρείας, «υπηρεσίες» για τις οποίες φαίνεται να πήρε πάνω από 200.000 ευρώ – peanuts δηλαδή. Οι εισαγγελείς διατείνονται, και ερευνούν σχετικά, ότι ο Γκρίλο χρησιμοποίησε τη θέση του στην ηγεσία του κόμματος των «5 Αστέρων», κοινοποιώντας αιτήματα της ναυτιλιακής εταιρείας στους βουλευτές του κόμματος, προκειμένου με τη σειρά τους να τα προωθήσουν στην ιταλική Βουλή.

Ελα ρε φίλε, έχω μείνει άναυδος, κάνουν τέτοια πράγματα οι αρχηγοί των κομμάτων – έστω και στην Ιταλία;

Μία μεγάλη απώλεια

Ενας πραγματικός Ελληνας, ένας «άγιος» της τέχνης, ήταν ο Κύριος Αλέκος Φασιανός που έφυγε από τη ζωή, την περασμένη Κυριακή. Είχα τη χαρά να τον γνωρίσω από κοντά πριν από μερικά χρόνια, ένα καλοκαίρι στη Μύκονο, με την ευκαιρία μιας έκθεσής του, στην γκαλερί Καπόπουλος. Φάγαμε μερικές φορές μαζί, και η χαρά μου ήταν απέραντη, όταν μου δήλωσε «καθημερινός αναγνώστης». Θυμάμαι ότι όσες φορές τον ρωτούσα για τη δουλειά του, για την απίστευτη τέχνη του και για το πώς καταφέρνει να «μιλάει» με τα χρώματα, εκείνος γυρνούσε πάντα τη συζήτηση στη δική μου δουλειά, και το πώς μπορώ να κάνω αυτό που κάνω, καθημερινά.

Γλυκύτατος συνομιλητής, χαριτωμένος, πράος ως χαρακτήρας, «γεμάτος» από εμπειρίες, ο άνθρωπος που κατά τον Κώστα Γαβρά θα μπορούσε να είναι κάτι ανάμεσα στον Πικάσο και τον Ματίς, είχε μια απόκοσμη ευγένεια, και ένα χιούμορ εξαιρετικής ποιότητας.

Ας είναι καλά εκεί που πήγε. Οσο για μένα, κρατάω την αφιέρωση, την πολύ προσωπική αφιέρωση, σε ένα έργο του, που μου χάρισε.

Το Ζαγόρι στην Επανάσταση

Το βιβλίο που έχω στα χέρια μου, και ήταν μια (εξαιρετική) έκπληξη για μένα, επιγράφεται «Εκ Ζαγορίου, εν Ζαγορίω», και συγγραφέας του είναι μία νέα δικηγόρος των Ιωαννίνων, η Αγγελική Αγγέλη. Η Αγγελική, που κατάγεται από τα Ζαγοροχώρια, συγκέντρωσε στο βιβλίο της όλα τα στοιχεία τα οποία αφορούν τη συνεισφορά των χωριών στην Επανάσταση του ’21, και το αποτέλεσμα της έρευνάς της είναι όντως εντυπωσιακό. Διότι αναδεικνύει τη σπουδαία προσφορά τους στον απελευθερωτικό αγώνα τόσο για την πνευματική αφύπνιση του υπόδουλου Ελληνισμού όσο και για την υλική και ιδεολογική προετοιμασία της Επανάστασης. Οπως αναφέρει, σπουδαίοι λόγιοι με καταγωγή από τα Ζαγοροχώρια, όπως ο Νεόφυτος Δούκας, ο Μεθόδιος Ανθρακίτης, και ο Λάμπρος Φωτιάδης και άλλα και σημαίνοντα στελέχη της Φιλικής Εταιρείας όπως ο Κωνσταντίνος Ράδος και ο Μάνθος Ριζάρης, καθώς και η συγκρότηση της κεντρικής επαναστατικής οργάνωσης της Ηπείρου στο Τσεπέλοβο με πρωτεργάτες τους Ιωάννη Βηλαρά και Αθανάσιο Ψαλίδα, αποτελούν τις κύριες πτυχές της πολυσήμαντης προσφοράς των Ζαγορίσιων στην εθνική παλιγγενεσία.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος, και εξ όσων γνωρίζω δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην ελληνική βιβλιογραφία.