Ο γυρισμός των Ελλήνων στην Ιμβρο

Τη δεκαετία του ’60, το νησί έσφυζε από ζωή, με τους έλληνες κατοίκους του να αριθμούν κάποιες χιλιάδες. Σήμερα, το ελληνικό στοιχείο στην Ιμβρο παραμένει ζωντανό, χάρη σε μόλις μερικές δεκάδες Ελλήνων που ζουν μόνιμα. Πριν από λίγες ημέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης απηύθυνε χαιρετισμό στη διαδικτυακή κοπή της πίτας του Συλλόγου Ιμβρίων. Στο μήνυμά του ο Πρωθυπουργός τόνισε τη σημασία του ελληνισμού στην Ιμβρο. «Στις δραστηριότητές σας θα έχετε την αμέριστη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, που συναισθάνεται στο ακέραιο το χρέος της απέναντι σε μία από τις παλαιότερες εστίες του έθνους μας στο Αιγαίο. Ενισχύοντάς σας υλικά και ηθικά και πιέζοντας σε κάθε διεθνές forum την Τουρκία να σεβαστεί όσα έχει υπογράψει», επεσήμανε, μεταξύ άλλων.

Το 2013 το ελληνικό Δημοτικό Σχολείο στους Αγίους Θεοδώρους άνοιξε και πάλι τις πόρτες του για τους μαθητές, ενώ δύο χρόνια αργότερα στα Αγρίδια το Γυμνάσιο και Λύκειο γέμισε και πάλι μαθητικές φωνές. Η θετική αυτή εξέλιξη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση αρκετών ελληνικών οικογενειών να μη φύγουν από το νησί αλλά και άλλων, με ρίζες από αυτό, να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Σήμερα περίπου 450-500 Ελληνες μένουν στο νησί των 285 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά τους χειμερινούς μήνες, αριθμός που αρχίζει να αυξάνεται από τον Μάρτιο και μετά, για να κορυφωθεί τον Αύγουστο, όταν σχεδόν 2.000 Ελληνες βρίσκονται στην Ιμβρο.

Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με 57 έλληνες μαθητές σε όλες τις βαθμίδες.

Κινητικότητα. Οπως σημειώνει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Γυμνασίου-Λυκείου Ιωακείμ Καμπουρόπουλος, ένας εκ των πρωτεργατών της επαναλειτουργίας των σχολείων, τα τελευταία χρόνια γίνονται ενέργειες επιστροφής οικογενειών στην Ιμβρο, είτε έχουν καταγωγή από το νησί είτε όχι. «Σίγουρα δεν περιμέναμε ποτέ έκρηξη επιστροφών, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική η κινητικότητα αυτή που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Πάντως, ακόμη και μέσα στην πρώτη χρονιά της πανδημίας δύο οικογένειες Ιμβρίων – η μία με τρία παιδιά και η άλλη δύο – που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη επέστρεψαν».

Συνολικά 25 παιδιά φοιτούν στο ελληνικό Δημοτικό και στο Νηπιαγωγείο της Ιμβρου «κι αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς αν κάτι έχει αξία είναι να μεγαλώνουν τα παιδιά στο νησί, να εντάσσονται στο περιβάλλον του νησιού μας», προσθέτει ο Ιωακείμ Καμπουρόπουλος, ο οποίος επέστρεψε στην Ιμβρο πριν από περίπου οκτώ χρόνια.

Στα ελληνικά σχολεία οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι από τη χώρα μας. Φέτος, από τους 16 αποσπασμένους δάσκαλους και καθηγητές που διδάσκουν σε όλη την Τουρκία -περιλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης – οι εννέα εργάζονται σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες της Ιμβρου.

Γυρισμός. Για 38 χρόνια, κάθε βράδυ στον ύπνο του έβλεπε πως βρισκόταν στην πατρίδα, την Ιμβρο του, όπως λέει χαρακτηριστικά. Από το νησί ο μπαρμπα-Γιώργος, όπως τον ξέρουν όλοι, είχε φύγει το 1958, προκειμένου να τελειώσει το Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη και να σπουδάσει χημικός. Στην Πόλη δημιούργησε εργοστάσιο με χημικά προϊόντα. Η πατρίδα, όμως, ήταν μονίμως στην καρδιά και το μυαλό του Γιώργου Ζαρμπουζάνη. Το γεγονός ότι με τη σύζυγό του δεν είχαν παιδιά έκανε ακόμη πιο εύκολη την απόφασή τους, να αφήσουν τη ζωή τους στην Κωνσταντινούπολη και να γυρίσουν στην Ιμβρο το 1996.

Στο χωριό του, τα Αγρίδια, άνοιξε ταβέρνα, ασχολείται με τα αμπέλια και το οινοποιείο του. Κατά τους χειμερινούς μήνες στο χωριό, μαζί με τους δασκάλους, όπως λέει ο 83χρονος, οι κάτοικοι ίσα που φτάνουν τους 80.

Ο μακροβιότερος πρόεδρος. Ο Δημήτρης Ψαρρός είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος κοινότητας του νησιού, καθώς επί 15 συναπτά έτη εκλέγεται πρόεδρος στο χωριό Αγρίδια. Γέννημα θρέμμα Ιμβριος, είχε φύγει για 20 χρόνια από το νησί και είχε εγκατασταθεί στην Κομοτηνή, όπου εργαζόταν ως οδηγός στον Στρατό. «Οταν συνταξιοδοτήθηκα, πήρα την απόφαση να γυρίσω στο νησί μου και να ασχοληθώ πια με τα κοινά. Κι έτσι, από το 1989 μένω μόνιμα στην Ιμβρο».

Η συνύπαρξη με τους Τούρκους είναι αρμονική, παρά τις εντάσεις και την κρίση που κατά καιρούς περνούν οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία.