Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν

Υμνοι για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Και τη δουλειά που κάνει στον Παναθηναϊκό. Το πώς προοδεύουν οι ποδοσφαιριστές της ομάδας και το πώς βελτιώνεται η εικόνα της. Παράλληλα, οι πάντες αναλύουν τον τρόπο που αποκτά ταυτότητα το Τριφύλλι. Ασφαλώς, το πακέτο των τελευταίων ημερών «βοήθησε» στο να φτάσουμε έως εδώ. Αφενός το 0-0 με τον Ολυμπιακό και κυρίως το γεγονός πως ο ΠΑΟ ήταν το σύνολο που έδειξε πιο στιβαρό στο χορτάρι και αφετέρου το 4-0 επί της Αναγέννησης Καρδίτσας και η εξασφάλιση της πρόκρισης στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Ολα αυτά οδηγούν στα εγκωμιαστικά σχόλια. Ναι; Ουδεμία αντίρρηση. Αλλά καλό είναι να έχουμε κατά νου και τη διαφορετική προσέγγιση στα πράγματα, να είμαστε πάντα επιφυλακτικοί ή εγκρατείς στις κρίσεις μας.

Τι σημαίνει αυτό; Ο Παναθηναϊκός έως τώρα έχει δείξει εξαιρετικά δυνατός στη Λεωφόρο και παράλληλα με σημαντικές αδυναμίες εκτός έδρας. Οσο αυτό δεν το φτιάχνει, τόσο θα αντιμετωπίζει προβλήματα στο πρωτάθλημα. Ηδη, βρίσκεται μακριά από την κορυφή και η έλλειψη (φανερών) στόχων θυμίζει ελαφρώς την… εθνική ομάδα του Φαν ‘τ Σιπ! Οταν είχε αποκλειστεί, πετούσε και χωρίς άγχος έφτανε σε νίκες και επιτυχίες. Τη στιγμή που έμπαινε ο παράγοντας «πρέπει» στην εξίσωση, η πίεση έμοιαζε με θηλιά και έπνιγε τους πρωταγωνιστές. Με απλά λόγια και δίχως να το κουράζουμε πολύ: ο Παναθηναϊκός αν θέλει να θυμίσει το παλαιότερο και ένδοξο παρελθόν του, οφείλει να δυναμώσει παραπάνω. Να γίνει διεκδικητικός. Τόσο στη Σούπερ Λίγκα όσο και στο Κύπελλο. Θεμιτά τα επαινετικά σχόλια για τη δουλειά του Ιβάν αλλά αυτή πρέπει να συνδυαστεί με αποτελέσματα. Τουλάχιστον αυτό είναι το ζητούμενο για μια ισχυρή ομάδα. Για όσους «χτυπούν» τίτλους. Οι δυνατοί κοιτούν ψηλά. Εχουν στόχους τα τρόπαια. Ετσι και ο Παναθηναϊκός. Να παίζει καλό ποδόσφαιρο, να σημειώνει θεαματικά γκολ, να χειροκροτείται από το κοινό, αν όμως στο τέλος της ημέρας βγαίνει εκτός μάχης, ποιος θα θυμάται τις ενθαρρυντικές κουβέντες και τα μπράβο; Πιθανότητα κανένας. Ούτε καν ο ίδιος ο… Γιοβάνοβιτς. Οπότε, με δεδομένο ότι έχουμε φτάσει ή και ξεπεράσει τα μισά της σεζόν, ο ΠΑΟ είναι μπροστά σε σταυροδρόμι. Που θα δείξει αν θα επανέλθει με δύναμη στο κλαμπ όπου αληθινά ανήκει. Αφήνοντας κατά μέρος τις τελευταίες σεζόν που απλώς μετείχε στις εγχώριες διοργανώσεις χωρίς καν να είναι ανταγωνιστικός σύμφωνα με τις δικές του, βάσει ονόματος, προδιαγραφές.