Αρνητές: Το δίλημμα του κόστους νοσηλείας

Το πεδίο των διλημμάτων διευρύνεται εν μέσω πανδημίας, καθώς παρά τη δημιουργία εμβολίων έναντι της λοίμωξης Covid-19 οι αρνητές παραμένουν η κύρια «δεξαμενή» που τροφοδοτεί τα νοσοκομεία με βαριά ασθενείς, με αποτέλεσμα να λυγίζουν τα συστήματα υγείας. Κάπως έτσι, ένα από τα ερωτήματα που προβληματίζει – προς το παρόν σε θεωρητικό επίπεδο – και ανακυκλώνεται στον δημόσιο διάλογο είναι εάν θα έπρεπε οι ανεμβολίαστοι να συμμετέχουν κατά ένα ποσοστό στη δαπάνη νοσηλείας τους.

Οι υποστηρικτές της πρότασης αυτής, επιμένουν πως μετά από δύο χρόνια υγειονομικής κρίσης, εντατικής επιστημονικής ενημέρωσης για τα οφέλη των εμβολίων αλλά και αύξησης της «μαύρης λίστας» που μετρά στη χώρα μας χιλιάδες νεκρούς, δεν υπάρχει περιθώριο για «συγχωροχάρτια».

Ομως, μία τέτοια κίνηση θα σηματοδοτούσε μεγάλη ανατροπή στον «πυρήνα» του ΕΣΥ που σηματοδοτεί την καθολική ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική φροντίδα, υπογραμμίζουν οι πολέμιοι. Και επιμένουν ότι η πανδημία είναι θέμα δημόσιας υγείας που θα αντιμετωπιστεί μόνον μέσω της πειθούς και της ισότιμης πρόσβασης στα ιατρικά αγαθά.

Αφορμή για το σημερινό debate στάθηκε και το παράδειγμα της Σιγκαπούρης, εκτενείς αναφορά στο οποίο γίνεται στο χθεσινό άρθρο του Andreas Utermann στους «Financial Times»: «Ενας τρόπος να σπρωχτούν οι ανεμβολίαστοι προς το τσίμπημα είναι να απαιτηθεί από τους κατ’ επιλογήν ανεμβολίαστους να πληρώνουν για την ιατρική φροντίδα που λαμβάνουν, πολιτική που υιοθέτησε η Σιγκαπούρη τον περασμένο χρόνο».

Επί του ζητήματος επιχειρηματολογούν ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος και ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος.