Μακρονιστές{CR}

Ο Μακρόν είπε ότι θέλει «να τη σπάσει» στους αντι-εμβολιαστές διότι διαπράττουν «απέραντο ηθικό σφάλμα» και «υπονομεύουν την αντοχή του έθνους». Εχει δίκιο.

Είπε επίσης πως «όταν η ελευθερία μου απειλεί την ελευθερία των άλλων, γίνομαι ανεύθυνος κι ένας ανεύθυνος δεν είναι πια πολίτης». Εχει δίκιο (συνέντευξη «Le Parisien», 5/1).

Ούτε ελαφρυντικά, λοιπόν. Ούτε δικαιολογιες. Ούτε κολοκύθια τούμπανα.

Και φυσικά δεν αρκεί η κοινωνική παιδαγωγική να επαναλαμβάνει ότι η ανευθυνότητα είναι επικίνδυνη. Το ξέρουμε. Τι κάνουμε όμως όταν απειλεί ευθέως την κοινότητα; Ποια ηθική βάση επιβάλλει να αντιμετωπίζονται οι αρνητές με κατανόηση και επιείκεια;

Ο Μακρόν δεν κρύφτηκε. Το έχει κάνει ήδη για τη μετανάστευση, το Προσφυγικό, την ασφάλεια, τα Κίτρινα Γιλέκα, την αυτονομία της Ευρώπης, την Τουρκία. Στα μεγάλα και τα σοβαρά απλώνει το ζωνάρι του χωρίς μισόλογα και εκπτώσεις.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να το κουβεντιάζουμε πολύ: είμαστε μακρονιστές.

Ακούω ότι όρθωσε πονηρά μια διαχωριστική γραμμή που δεν τον ενοχλεί ενόψει της προεδρικής εκλογής του Απριλίου – μόνο 8% είναι ανεμβολίαστοι στη Γαλλία και υποθέτω πως ούτε ένας από αυτούς δεν ψηφίζει Μακρόν!

Και η οποία αντιθέτως μάλλον τον βολεύει. «Ο Μακρόν υποχρεώνει τις αντιπολιτεύσεις να ρίξουν τις μάσκες (…) τις συνδέει με τα άκρα και τους αντιεμβολιαστές» παρατήρησε ο Ζερόμ Φουρκέ της IFOP («Le Monde», 6/1).

Μπορεί. Προσωπικά ουδόλως με ενοχλεί αν το ωφέλιμο (που είναι το σπάσιμο στους αρνητές) συνδυαστεί με το τερπνό (που είναι να κερδίσει ο Μακρόν τις εκλογές).

Αλλωστε οι αντίπαλοί του πρώτοι τον δικαιώνουν. «Το πιστοποιητικό εμβολιασμού είναι μια συλλογική ποινή κατά της ατομικής ελευθερίας» βροντοφώναξε εξ αριστερών ο Μελανσόν (5/1).

Αποδεικνύοντας ότι σε ζητήματα μπαρούφας η Αριστερά είναι ασυναγώνιστη.

Και δυστυχώς όχι μόνο στη Γαλλία. Η παρέμβαση Μακρόν είναι μια «περισπούδαστη υπεροπτική σάχλα» που υποδηλώνει τις «αφόρητες κι οδυνηρές εξυπνάδες των ελίτ που έχουν χάσει την επαφή με τον κόσμο» αποφάνθηκε περισπούδαστα ο εκ των συμβούλων του Τσίπρα, Δ. Χριστόπουλος (TVXS, 6/1).

Λα σουσουρελά, λα σουσουρελά…

Αλλά λέξη για τη σύγκρουση με τον αντι-κοινωνικό ανορθολογισμό.

Διότι εδώ δεν μιλάμε για ελίτ, ούτε για ιδεολογικές περικοκλάδες. Η δημόσια υγεία και η ευθύνη του πολίτη στη διαφύλαξή της δεν αφορούν μόνο τους πλούσιους, ούτε μόνο τους φτωχούς.

Ολοι μαζί φέρουμε την ευθύνη προστασίας της κοινότητας από τους ανισόρροπους, τους ανεύθυνους, τους λαϊκιστές ή τους φαταούλες.

Από όσους δηλαδή την απειλούν.

Α, να μην ξεχάσω: κι από τα νούμερα. Τους «θεματοφύλακες» και τους «τερματοφύλακες».