Οι αντιδράσεις για {LF}τις σκηνές του «Ξεπαρθενώνα»

«Γιατί έτσι γουστάρουμε». Αυτή είναι η αιτιολόγηση για ποιο λόγο οι συντελεστές της μικρού μήκους ταινίας «Ξεπαρθενών» αποφάσισαν να διαθέσουν ελάχιστα δευτερόλεπτα από τα 36 λεπτά της ταινίας τους σε μια ερωτική σκηνή μεταξύ δύο ανδρών πάνω στον Ιερό Βράχο, λίγα μέτρα μακριά από τον Παρθενώνα. Σκηνή που προκάλεσε έντονες μεν, αλλά καθυστερημένες κατά τρεις εβδομάδες αντιδράσεις, δεδομένου ότι η ταινία έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο (https://departhenon.wordpress.com) με ελεύθερη πρόσβαση και σχετική σήμανση για σκηνές ακατάλληλες, από τις 17 Δεκεμβρίου. Την εξέλιξη αυτή οι συντελεστές του φιλμ είχαν προβλέψει σε ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους μία εβδομάδα μετά την κυκλοφορία, στις 23 Δεκεμβρίου, όπου αναφέρεται ήδη στις πρώτες αράδες ότι «υπάρχει η εκτίμηση ότι αυτό το έργο θα προκαλέσει δημόσιες αντιδράσεις».

Μέρος των αντιδράσεων αφορούσε το αυστηρό πλαίσιο παραχώρησης κινηματογράφησης σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Εξού και το υπουργείο Πολιτισμού σε σχετική ανακοίνωσή του κατέστησε σαφές ότι «ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης δεν προσφέρεται για κανενός είδους ακτιβιστική ή άλλη δραστηριότητα, η οποία προσβάλλει και συμπεριφέρεται ασεβώς στο μνημείο», έσπευσε παράλληλα  να διευκρινίσει ότι δεν έχει παραχωρηθεί άδεια για τις επίμαχες σκηνές και πως με εντολή της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη διενεργείται προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διερευνηθούν οι συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το περιστατικό και να αποδοθούν ευθύνες».

Η υπόθεση του «Ξεπαρθενώνα» περιγράφεται ως «μια ιστορία δύο ανδρών που μετά από μία πεζοπορία με την παρέα τους, αφηγούνται πώς παλιότερα ήταν ζευγάρι. Για τις ερωτικές τους περιπέτειες και το ότι πλέον δεν έχουν το θάρρος και τον ερωτισμό που είχαν παλιότερα. Η παρέα αποφασίζει να μεσολαβήσει για να τα βρούνε όλα αυτά και δημιουργεί ένα πλαίσιο αισθησιασμού και υπέρβασης. Δημιουργείται μία ρωγμή στον δημόσιο χώρο και συγκεκριμένα στον αρχαιολογικό χώρο του Παρθενώνα, ο οποίος είναι συμβολικά φορτισμένος με εθνικιστικά και ετεροκανονικά στοιχεία, για να ανθίσει ο ζητούμενος ερωτισμός».

Η επιλογή όμως του Παρθενώνα δεν είναι τυχαία, όπως αναφέρουν. «Λειτουργεί για πολλούς ως ένα παράσημο εθνικισμού, αρχαιολατρίας, πατριαρχίας, εμπορευματοποίησης, μαζικής κουλτούρας και καθωσπρεπισμού μεταξύ άλλων (…). Αποκτούν κωμικό ενδιαφέρον οι αντιδράσεις μερικών αρχαιολάγνων αρρενωπών τύπων σε αυτό που ονομάζουν ομοφυλοφιλία, την ίδια στιγμή που στο συμπόσιο του Πλάτωνα έχουμε σκηνή με ερωτικό καβγαδάκι μεταξύ Σωκράτη και Αλκιβιάδη για παράδειγμα». Και προσθέτουν: «Γενικά, ως απάντηση σε όλα τα γιατί στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος των επεξηγήσεων, που μπορούν να δοθούν, πάντα υπάρχει κι αυτή: γιατί έτσι γουστάρουμε. (…)Σε κάθε περίπτωση, αυτού του τύπου η σεξουαλικότητα μας ενδιαφέρει στο συγκεκριμένο έργο κι αυτή προβάλλουμε».

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ. Η επίμαχη σκηνή που διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα πιθανόν να μην ήταν εύκολα αντιληπτή από το φυλακτικό προσωπικό κατά τα γυρίσματα, δεδομένου ότι η λήψη ενδεχομένως να έγινε με κάμερα τηλεφώνου και από τα επόμενα πλάνα φαίνεται πως οι συντελεστές είχαν δημιουργήσει έναν προστατευτικό κλοιό γύρω από τους δύο άνδρες ώστε να μην είναι εύκολα ορατοί από τους υπόλοιπους παρισταμένους στον αρχαιολογικό χώρο.