Τίποτα δεν είναι πλέον δεδομένο

Την περασμένη Τετάρτη είχα γράψει ότι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ήταν αρκετά πιθανό στην εμβόλιμη αγωνιστική να αντιμετωπίσουν τον Απόλλωνα και τον Αρη με μια συμπεριφορά λίγο «μπλαζέ» – εξαιτίας των προβλημάτων των αντιπάλων τους με τον κορωνοϊό. Προέβλεπα ότι τουλάχιστον η μια από τις δυο ομάδες δεν θα κερδίσει, διότι την παγίδα της υποτίμησης ενός ταλαιπωρημένου αντιπάλου δύσκολα μπορείς να την αποφύγεις – σημείωνα μάλιστα ότι τα ματς δεν είναι απλά γιατί και αυτοί έχουν απουσίες. Ο ΠΑΟ απέναντι στον Αρη τα κατάφερε, κάνοντας μάλιστα και ένα από τα καλύτερα του ματς στη Λεωφόρο. Ο Ολυμπιακός αντιθέτως σκόνταψε στη Ριζούπολη φέρνοντας ένα 0-0 κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας. Αλλά όλα αυτά δεν τα υπενθυμίζω για να ευλογήσω τα γένια μου: το κάνω για να γίνει κατανοητό ότι στον μήνα αυτό όλα είναι περισσότερο περίπλοκα από όσο ήταν.

Καρλίτος

Ο ΠΑΟ απέφυγε την παγίδα του εφησυχασμού γιατί τελευταία στιγμή έχασε και τον Καρλίτος – ξαφνικά το ματς με τον Αρη έγινε ακόμα περισσότερο δύσκολο κι αυτό στάθηκε λόγος για να σημάνει συναγερμός. Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, παρά τις δικές του έντεκα απουσίες, νόμιζε ότι το έργο του στη Ριζούπολη θα είναι εύκολο. Αν ο εφετινός Ολυμπιακός δεν είναι σοβαρός και συγκεντρωμένος μπορεί να χάσει και από το Λεβαδειακό: το είδαμε πρόσφατα. Οπότε η ισοπαλία του στη Ριζούπολη για μένα δεν είναι έκπληξη. Από ό,τι κατάλαβα δεν προκάλεσε έκπληξη και στον προπονητή του: ο Πέδρο Μαρτίνς δήλωσε στο τέλος του ματς ότι το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να κάνει κατανοητό στους παίκτες του ότι το πρωτάθλημα δεν τελείωσε. Εχει δίκιο. Αλλά ελπίζω αυτό που είπε να το έχει καταλάβει κι ο ίδιος.

Αυτοσκοπός

Στην εποχή του κορωνοϊού και «των προβλημάτων της τελευταίας στιγμής», που προκύπτουν μετά από τα αποτελέσματα των τεστ, η δουλειά των προπονητών γίνεται πιο δύσκολη. Ενα τεστ ανατρέπει ό,τι ετοιμάζεις στις προπονήσεις για μέρες: τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι λύσεις μπορεί να γίνουν ξαφνικά λίγες – πλην όμως οι ελλείψεις σε λύσεις επιβάλουν μεγαλύτερη προσοχή. Ο Μαρτίνς έπρεπε στη Ριζούπολη να παρουσιάσει μια ομάδα ικανή να τελειώσει το παιχνίδι νωρίς και γρήγορα – να χρησιμοποιήσει για παράδειγμα στο αρχικό σχήμα τον έμπειρο Βαλμπουενά αλλά και τον Τικίνιο, που είχε σκοράρει με τον Λεβαδειακό. Δεν το έκανε γιατί έκανε το ίδιο λάθος για το οποίο κατηγόρησε τους παίκτες του: πίστευε ότι ακόμα και πετώντας ένα ημίχρονο η ομάδα του ένα γκολ θα το βρει και θα κερδίσει τον ακίνδυνο επιθετικά Απόλλωνα. Αλλά η νίκη με 1-0 δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Διότι το επαγγελματικό 1-0 και το οδυνηρό 0-0 στο ποδόσφαιρο δεν απέχουν και πολύ: μια καλή εμφάνιση του αντίπαλου τερματοφύλακα και δυο τρεις χαμένες ευκαιρίες μπορεί να περιπλέξουν και το φαινομενικά πιο εύκολο ματς. Και δυο – τρία τέτοια αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν σε όποιον κυνηγά τον Ολυμπιακό να τον πλησιάσει. Αν δεν αλλάξει κάτι στον τρόπο που ο Ολυμπιακός επιτίθεται κι αν ο πρωτοπόρος δεν γίνει πιο παραγωγικός δεν αποκλείεται σύντομα να είναι κοντά του όχι μόνο η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ αλλά και ο Παναθηναϊκός που είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα του πρωταθλήματος.

Οχι απλή

Και υπάρχει και κάτι ακόμα που πρέπει να δημιουργήσει στον Ολυμπιακό συνθήκες αγωνιστικού συναγερμού. Οι ανταγωνιστές του μπορεί να έχουν απουσίες εξαιτίας της Ομικρον – και μπορεί και να μην έχουν. Αυτός σίγουρα για ένα μήνα (τουλάχιστον…) δεν θα έχει τους πέντε παίκτες που βρίσκονται στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Και την Τετάρτη όλοι κατάλαβαν πως η ζωή χωρίς τον Σισέ, τον Αγκιμπού Καμαρά και τους υπόλοιπους δεν θα είναι απλή…

Τεστ

Θα έχουμε πρωτάθλημα το Σαββατοκύριακο; Τέσσερις ομάδες (ο Απόλλωνας, ο Παναιτωλικός, ο ΠΑΣ Γιάννινα και ο Ατρόμητος, που έχει προχωρήσει σε αναστολή προπονήσεων) θα ζητήσουν στη σημερινή γενική συνέλευση της Σουπερλίγκας αναβολή της αγωνιστικής. Δεν ξέρω αν θα βρουν τέσσερις ακόμα ψήφους για να γίνει δεκτό το αίτημά τους. Κρούσματα προφανώς υπάρχουν σε όλες τις ομάδες: ο ΠΑΟΚ, που δεν αγωνίστηκε στην εμβόλιμη, ανακοίνωσε ότι έχει τέσσερις παίκτες σε καραντίνα – θυμίζω ότι την Κυριακή αγωνίζεται με την ΑΕΚ. Ωστόσο ακόμα κι αν σήμερα το πρωί οι ομάδες αποφασίσουν ότι όσα ματς μπορεί να γίνουν πρέπει να γίνουν, η όποια απόφαση έχει μικρότερη σημασία από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των τεστ. Αποτελέσματα θα έχουμε σήμερα το βράδυ. Πριν από την ανακοίνωσή τους δεν ξέρω αν οι συζητήσεις έχουν νόημα.

Τζόκοβιτς

Στο μεταξύ όλος ο κόσμος συζητά για την ιστορία του Νόβακ Τζόκοβιτς και την περιπέτειά του στη Μελβούρνη. Ο Σέρβος επί της ουσίας συνελήφθη μόλις πάτησε το πόδι του στο αεροδρόμιο, οδηγήθηκε σε ξενοδοχείο ως ανεμβολίαστος και βρίσκεται σε περιορισμό, δεν απελάθηκε ωστόσο και οι δικηγόροι του εξασφάλισαν χρόνο για να αποδείξουν μέχρι τη Δευτέρα στις Αρχές της Αυστραλίας ότι έχει δικαίωμα συμμετοχής στο Οπεν της Μελβούρνης – όπως ισχυρίζεται. Οτι είναι ανεμβολίαστος είναι κοινό μυστικό. Είχε πει πέρυσι τον Μάρτιο ότι δεν θα παίξει στη Μελβούρνη, αν για να το κάνει πρέπει υποχρεωτικά να εμβολιασθεί. Είχε δηλώσει στις αρχές Δεκέμβρη ότι δεν πρέπει να  περιμένουμε να τον δούμε στην Αυστραλία όσο ισχύουν όσα η κυβέρνηση της Αυστραλίας έχει θεσμοθετήσει. Πάντα επαναλαμβάνει ότι το αν έκανε ή το αν θα κάνει εμβόλιο είναι δική του υπόθεση – κάθε ανεμβολίαστος αυτό λέει.

Αδεια

Το αξιοσημείωτο της ιστορίας δεν είναι ούτε οι απαιτήσεις του πατέρα του Τζόκοβιτς «να ξεσηκωθεί υπέρ του ο ελεύθερος κόσμος», ούτε οι διαμαρτυρίες των Σέρβων: η κοινότητά τους έκανε και διαδήλωση στη Μελβούρνη έξω από το ξενοδοχείο στο οποίο βρίσκεται. Αξιοσημείωτο είναι ότι το νούμερο 1 του κόσμου αποφάσισε να πάει στη Μελβούρνη νομίζοντας πως θα υπάρξει για αυτόν κάποια εξαίρεση – ακόμα κι αν οι διοργανωτές του τουρνουά τον διαβεβαίωναν πως θα του εξασφαλίσουν άδεια, ήταν κουταμάρα του να ταξιδέψει, χωρίς να την έχει στα χέρια του.

Βαλκάνια

Πώς εξηγείται αυτή η απόφαση; Νομίζω από τον τεράστιο εγωισμό του «Τζόκο»: πολύ συχνά οι πρωταθλητές ακούν τους τριγύρω τους να υποστηρίζουν πως είναι Θεοί (ή σουπερήρωες ή κάτι τέτοιο) και καταλήγουν να πιστεύουν πως αυτό ισχύει πραγματικά. Ο Ράφα Ναδάλ, φίλος και ανταγωνιστής του για χρόνια, ήταν ο πιο ψύχραιμος κριτής του. Του υπενθύμισε πως οι κανόνες ισχύουν για όλους – η όποια ατομική απόφαση δεν μπορεί να μην έχει επιπτώσεις. Και η Μελβούρνη, θα έλεγα εγώ, δεν είναι Βαλκάνια. Ντίρετεμ, λε ντιλέλ Νόλε…