Εξτρεμιστική και ειρηνική ακρότητα

Ισως οι πιο κρίσιμες εκλογές της σύγχρονης ιστορίας των ΗΠΑ ολοκληρώθηκαν με μια οριακή ήττα του Ντόναλντ Τραμπ. Ολοκληρώθηκαν όμως και από την πραξικοπηματικού χαρακτήρα εισβολή των οπαδών του στο Καπιτώλιο. Ορδές ανθρώπων έτοιμων να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο το επιχείρημα της νοθείας που ο ηγέτης τους τούς προσέφερε έτσι ώστε να επιτελέσουν με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο την πιο ανορθόδοξη και αντιδημοκρατική διαμαρτυρία των τελευταίων δεκαετιών. Οι πρωταγωνιστές της βίαιης εισβολής είτε μιμήθηκαν τον Μπλεκ και τους Εκδικητές των κόμικ που έρχονται να αποκαταστήσουν την «αδικία» που διαπράχθηκε είτε ντύθηκαν κομάντο του συνωμοσιολογικού ολοκληρωτισμού είτε απαθανάτισαν σε selfie την μπρουτάλ κουλτούρα της αμερικανικής επαρχίας στην πρωτεύουσα, ήρθαν να εκφράσουν σε απόλυτο βαθμό τη μισαλλόδοξη ακρότητα με υλικά της σύγχρονης αμερικανικής κουλτούρας. Μια ακρότητα την οποία έχει ρητορικά υποδαυλίσει ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ σε όλη του τη θητεία ενσαρκώνοντας παραδειγματικά το τέλειο «κακό».

Η διαδοχή του Τραμπ από τον Τζον Μπάιντεν αποτέλεσε μια τεράστια ανακούφιση όχι μόνο για τις ΗΠΑ αλλά για όλο τον δυτικό κόσμο που την τελευταία δεκαετία βλέπει ηγέτες του εθνικιστικού λαϊκισμού να αποκτούν όλο και μεγαλύτερες δυνάμεις. Αν και ποτέ δεν θα απαντηθεί το ερώτημα τι θα γινόταν στις αμερικανικές εκλογές εάν δεν είχε προκύψει η πανδημία και η τραγική διαχείρισή της από τον Τραμπ, το γεγονός της πτώσης του δεν θα μπορούσε παρά να γίνει αποδεκτό με ιδιαίτερη ικανοποίηση από τον βασικό αντίπαλό του όλα αυτά τα χρόνια: το Χόλιγουντ και τους βασικούς σταρ της αμερικανικής κοινωνίας του θεάματος. Ηταν αναμενόμενο, λοιπόν, τα επινίκια να επισφραγιστούν κατά την ορκωμοσία του νέου προέδρου από την παρουσία της Lady Gaga που κλήθηκε να τραγουδήσει τον αμερικανικό εθνικό ύμνο μέσα στη δική της ενδυματολογική και εκφραστική «ακρότητα». Τη γνωστή «ειρηνική και πλουραλιστική ακρότητα» της ποπ κουλτούρας που έρχεται να ανακοινώσει τη (προσωρινή;) νίκη της απέναντι στη μισαλλόδοξη ακρότητα των τελευταίων χρόνων.

Το αν οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να βγουν από την πόλωση των τελευταίων δεκαετιών, από την εσωτερική διάσπαση σε «επαρχιώτες» και «κοσμοπολίτες», από την απόλυτη αντιπαράθεση μεταξύ πολιτικής ορθότητας και ανορθοδοξίας, παραμένει το μεγάλο ερώτημα και το μεγάλο διακύβευμα του νέου προέδρου.

Ο Βασίλης Βαμβακάς είναι αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας, ΑΠΘ