Δεν μπορεί να υπάρξει επιλογή φιλάθλων

Οι αντιδράσεις από τις ομάδες του ποδοσφαίρου συνεχίζονται όσον αφορά τα μέτρα της κυβέρνησης και η αλήθεια είναι πως μέσα σε ένα ποδόσφαιρο που η τοξικότητα και η αντιπαλότητα ήταν τα δύο κυρίαρχα στοιχεία, υπήρξε ένα κοινό μέτωπο. Ολων. Για πρώτη φορά τα τελευταία πολλά χρόνια οι μεγάλοι ταυτίζονται και… συνεργάζονται προς τον ίδιο στόχο. Ποιος είναι αυτός; Επί της ουσίας να ικανοποιήσουν τον κόσμο τους. Ο οποίος είναι και ο άμεσα θιγμένος απ’ όλη την ιστορία με το μέτρο του 10% στα γήπεδα. Δεν έχουν άδικο. Συμπεριφέρονται στο ποδόσφαιρο σαν να είναι κάτι που απασχολεί τους λίγους και όχι τους πολλούς. Από την κυβέρνηση πήραν αποφάσεις που επιτρέπουν να πηγαίνεις στα μπουζούκια, να στοιβάζεσαι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αλλά να μην πηγαίνεις στα γήπεδα που είναι ένας ανοιχτός χώρος.

Οι ομάδες δεν απαιτούν πληρότητα στο 100%, δεν θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό όταν μόλις χθες τα κρούσματα του κορωνοϊού έσπασαν κάθε ρεκόρ ξεπερνώντας τις 21.000. Ζητούν όμως να δοθούν λύσεις τις οποίες θα πάρουν όλοι μαζί. Και κοιτούν τι γίνεται στο εξωτερικό, σε πολλές χώρες και σε πολλά προηγμένα πρωταθλήματα. Αυτό σε κάνει να αναρωτιέσαι: Γιατί όχι κι εμείς;. Ή για την ακρίβεια: Γιατί πάλι εμείς κάνουμε το λάθος και οι άλλοι το σωστό; Αυτό είναι που ενοχλεί περισσότερο τους συλλόγους. Και που κανείς δεν τους ρώτησε ή δεν τους ζήτησε τη γνώμη τους.

Αυτό το μέτρο φέρνει προβλήματα στις ομάδες οι οποίες έχουν δίκιο να λένε για το ποιος οπαδούς θα επιλέξουν ώστε να τους βάλουν στο γήπεδο. Το έκαναν με εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους. Τώρα τι θα πουν σε εκείνους που θα έχουν αγοράσει για παράδειγμα διαρκείας, αλλά δεν θα μπορούν να δουν το ματς;