Η απόχρωση της αποθέωσης

Το μπλε της Ιταλίας που αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης αφήνοντας τους Αγγλους για μία ακόμα φορά με άδεια χέρια. Το μπλε της Αργεντινής που επέστρεψε στην κορυφή του λατινοαμερικάνικου ποδοσφαίρου χαρίζοντας στον Μέσι το πρώτο του τρόπαιο σε επίπεδο εθνικής ομάδας και την έβδομη Χρυσή Μπάλα. Το μπλε της Γαλλίας που παρηγόρησε την αποτυχία της στο Euro με την κατάκτηση του δεύτερου Nations League.

Το μπλε της Τσέλσι που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Το μπλε της Ιντερ που εκθρόνισε τη μόνιμη πρωταθλήτρια Ιταλίας Γιουβέντους κατακτώντας το πρώτο της σκουντέτο μετά το 2010. Και βέβαια το μπλε των Πολιτών της Μάντσεστερ Σίτι που κατέκτησαν το τρίτο τους τίτλο στα τέσσερα τελευταία χρόνια μετά την κατάρρευση της Λίβερπουλ λόγω του τραυματισμού του Φαν Ντάικ.

Ολα μπλε με μερικές πινελιές κόκκινου. Της Μπάγερν, του Ολυμπιακού και της Ατλέτικο Μαδρίτης.

Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αποτέλεσε ξανά την αιχμή του δόρατος για την επιστροφή στην κανονικότητα. H UEFA απαίτησε από τις 13 διοργανώτριες πόλεις εγγυήσεις πως τα παιχνίδια του Euro 2020 θα διεξαχθούν παρουσία κόσμου. Το στάδιο Aviva του Δουβλίνου ήταν το πρώτο μεγάλο θύμα και ακολούθησε το Σαν Μαμές του Μπιλμπάο, τα οποία δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας.

Τελικά 11 πόλεις φιλοξένησαν το πείραμα που είχε εμπνευστεί ο Μισέλ Πλατινί με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από το πρώτο Euro.

Η Αγγλία με προίκα την πολύ καλή παρουσία της στο Μουντιάλ της Ρωσίας, την ανάδειξη πολλών ταλαντούχων παικτών αλλά και το Γουέμπλεϊ το οποίο μπορεί να μη γέμιζε λόγω των μέτρων για τον Covid αλλά αποτελούσε απόρθητο φρούριο για τα Τρία Λιοντάρια, κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό. Ο πυρετός του Euro άφησε για λίγο στην άκρη την πανδημική ζωή των Βρετανών που τραγουδούσαν εκστασιασμένοι «It’s coming home». Τα ράφια των σουπερμάρκετ άδειαζαν πριν από κάθε αγώνα της ομάδας, με τις μπύρες και τα λουκάνικα να έχουν την τιμητική τους.

Η νίκη επί της Γερμανίας στη φάση των «16» για πρώτη φορά σε νοκάουτ παιχνίδι μετά τον τελικό του Μουντιάλ του 1966 προκάλεσε παροξυσμό.

Οι νεαροί παίκτες του Σαουθγκέιτ είχαν γίνει οι νέοι ήρωες των Αγγλων. Μέχρι το βράδυ της 11ης Ιουλίου. Τα χαμένα πέναλτι των Ράσφορντ, Σάντσο και Σάκα έβγαλαν στην επιφάνεια όλες τις κοινωνικές αδυναμίες της χώρας του Σαίξπηρ. Οι τρεις παίκτες έγιναν στόχος ρατσιστικών επιθέσεων μέσω των social media, προκαλώντας πολιτική αντιπαράθεση στο ανώτατο επίπεδο.

Το Euro άφησε πίσω του και την πικρή γεύση της κατάρρευσης του Κρίστιαν Ερικσεν. Το απόγευμα της 12ης Ιουνίου ο κόσμος πάγωσε μπροστά την εικόνα του αθλητή που έπεφτε στο χορτάρι χωρίς τις αισθήσεις του. Σκηνές βγαλμένες από αρχαία τραγωδία εκτυλίχθηκαν στο Parken Stadium. Ο αρχηγός Σιμόν Κιάερ έτρεξε αμέσως δίπλα του και αντιλαμβανόμενος την κρισιμότητα της κατάστασης άνοιξε το στόμα του συμπαίκτη του για να μη γυρίσει η γλώσσα του. Ηταν η στιγμή που οι άγνωστοι ήρωες, διασώστες, γιατροί, συμπαίκτες ένωσαν τις δυνάμεις τους σώζοντας μία ζωή από βέβαιο θάνατο.

Το αναμνηστικό του Ερικσεν από τη μεγάλη περιπέτεια είναι ο απινιδωτής που του τοποθετήθηκε στο στήθος ο οποίος ουσιαστικά του τερμάτισε την καριέρα στην ομάδα του Ιντερ λόγω του πρωτοκόλλου που ακολουθεί η Serie A σε τέτοια ζητήματα. Μόλις πριν από μερικές ημέρες ο Δανός επανήλθε στις προπονήσεις στις εγκαταστάσεις της πρώτης του ομάδας, Οντένσε, ενώ έλυσε το συμβόλαιό του με τους Νερατζούρι και πλέον αναζητά τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.

Το Euro ήταν βεβαίως και η αποθέωση της Ιταλίας και προσωπικά του Ρομπέρτο Μαντσίνι. Μια ομάδα που έμεινε εκτός Μουντιάλ της Ρωσίας για πρώτη φορά μετά το 1958, σχεδόν σε κατάσταση αποσύνθεσης κατάφερε να μετατραπεί υπό τις οδηγίες του Μαντσίνι σε ένα ακατάβλητο σύνολο που πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ αήττητων αγώνων (34).

Θρίαμβος και διαζύγιο
Ο θρίαμβος του Μέσι στο Μαρακανά και το τέλος της αγωνίας 28 χρόνων των Γκαούτσος να κατακτήσουν ένα σημαντικό τρόπαιο ήταν η καθοριστική στιγμή για τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του αιώνα μας. Τα δάκρυα χαράς μετά τον τελικό της 10ης Ιουλίου και τη νίκη επί της Βραζιλίας στο Μαρακανά μετατράπηκαν σε δάκρυα απόγνωσης έναν μήνα αργότερα. Στην πιο μεγάλη ανατροπή της τελευταίας δεκαετίας, μεγαλύτερης και από την περίφημη Remontada, η Μπαρτσελόνα ενημέρωσε τον Μέσι πως δεν χωράει πλέον στο μισθολόγιό της και η μοναδική λύση είναι το διαζύγιο. Οταν μπήκε στο Καμπ Νου για την αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του ξέσπασε σε πρωτόγνωρους λυγμούς για αθλητή τέτοιου επιπέδου.

Ηταν ένας αναπάντεχος χωρισμός καθώς λίγες ημέρες νωρίτερα είχε συμφωνήσει σε μείωση των αποδοχών του κατά 50% προκειμένου να συνεχίσει να φορά τη φανέλα της Μπάρτσα.

Τα κλάματα έγιναν ξανά χαμόγελα στην υποδοχή που του επεφύλαξαν οι φίλοι της επόμενης ομάδας του Παρί Σεν Ζερμέν αλλά και στην τελετή για την απονομή της έβδομης Χρυσής Μπάλας.

Το κύκνειο άσμα του Μέσι θα ακουστεί στα γήπεδα του Κατάρ στο τέλος του 2022, στην τελευταία παρουσία σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Θα είναι πλέον 35 ετών και στη σκανδάλη των ονείρων του θα βρίσκεται η τελευταία σφαίρα για να πετύχει τον μεγαλύτερο στόχο της καριέρας του: την κατάκτηση του Μουντιάλ.

Το τρένο της Τσέλσι
Το συγχωροχάρτι που έδωσε ο Ντιντιέ Ντεσάν στον Καρίμ Μπενζεμά και η επιστροφή του αρχηγού της Ρεάλ στην Εθνική Γαλλίας μπορεί να μην απέδωσε άμεσα καρπούς στο Euro, συνέβη όμως λίγους μήνες αργότερα στο Nations League.

Στο κατακάθι του χρόνου ο Πεπ Γκουαρντιόλα δεν ξέρει αν πρέπει να είναι χαρούμενος ή απογοητευμένος. Η ομάδα του Μάντσεστερ Σίτι έκανε ξανά πάρτι στην Πρέμιερ Λιγκ, αλλά ηττήθηκε στον πρώτο της τελικό στο Τσάμπιονς Λιγκ από το αουτσάιντερ Τσέλσι. Ο Πεπ παραμένει μακριά από το κορυφαίο τρόπαιο για δέκα χρόνια παρά τα δισεκατομμύρια που έχει ξοδέψει σε μεταγραφές όλα αυτά τα χρόνια.

Ο θρίαμβος της Τσέλσι αποτελεί μία προσωπική νίκη του Τόμας Τούχελ αλλά και του Ρόμαν Αμπραμόβιτς. Αποκεφαλίζοντας τον φίλο του και πρώην αρχηγό της ομάδας, Φρανκ Λάμπαρντ, ο ρώσος μεγιστάνας πέτυχε το κόλπο γκρόσο, όπως είχε κάνει και το 2012 ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Στις 28 Ιανουαρίου, έφερε στο Στάμφορντ Μπριτζ τον Τόμας Τούχελ τον οποίον η Παρί Σεν Ζερμέν απέλυσε με σκαιό τρόπο παραμονή Χριστουγέννων του 2020, μετά από νίκη της ομάδας.

Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί πως η Παρί που στο μεταξύ έφερε στο Πάρκο των Πριγκίπων τον Μαουρίσιο Ποτσετίνο θα αποκλειόταν στα ημιτελικά, ενώ ο Τούχελ θα σήκωνε το τρόπαιο στον αγγλικό τελικό Τσέλσι – Μάντσεστερ Σίτι.

Ιντριγκα σε πολλά επίπεδα
Η χρονιά ήταν πολύ πλούσια από γεγονότα. Η αποχώρηση του Μέσι από την Μπάρτσα και το οικονομικό αδιέξοδο των Μπλαουγκράνα επέφεραν την αγωνιστική κατάρρευση του άλλοτε ποδοσφαιρικού Βυζαντίου. Για πρώτη φορά μετά από 21 χρόνια οι Καταλανοί δεν κατάφεραν να προκριθούν στα νοκάουτ του Τσάμπιονς Λιγκ γνωρίζοντας τρεις βαριές ήττες με σκορ 3-0 από την Μπάγερν (δις) και την Μπενφίκα.

Ο δημοσιοσχεσίτης Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ έπεσε θύμα της κακοδιαχείρισης, του Κριστιάνο Ρονάλντο που στο μεταξύ επέστρεψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και των άλλοτε συμπαικτών του και νυν τηλεσχολιαστών που πληρώνονται για να απομυθοποιούν. Απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του στον πάγκο της Κόκκινων Διαβόλων και τη θέση του πήρε προσωρινά για ένα εξάμηνο ο γερμανός «φιλόσοφος» Ραλφ Ράνγκνικ ο οποίος ίσως αποδειχτεί τελικά «ψευδοφιλόσοφος» αν η Γιουνάιτεντ συνεχίσει τις ίδιες εμφανίσεις.

To Σάββατο 17 Απριλίου άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες περί ανταρσίας των ισχυρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με στόχο να ιδρυθεί η Σούπερ Λιγκ. Την επομένη άρχισαν να γίνονται γνωστές οι λεπτομέρειες για να ακολουθήσει ένας άνευ προηγουμένου εμφύλιος πόλεμος μεταξύ συλλόγων, λιγκών και φιλάθλων. Παρασκηνιακές ενέργειες στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο και πιέσεις σε ομάδες που συνδέονται απευθείας με κέντρα πολιτικών αποφάσεων έριξαν το πρώτο κομμάτι του ντόμινο. Τσέλσι και Μάντσεστερ Σίτι ήταν από τις πρώτες που υποχώρησαν δηλώνοντας μεταμέλεια, ενώ πρωτοφανής ήταν η επίθεση που εξαπέλυσε ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν στον φίλο και κουμπάρο του Αντρέα Ανιέλι τον οποίον χαρακτήρισε «φίδι».

«Δεν έχω δει ποτέ άνθρωπο να ψεύδεται τόσες πολλές φορές και με συνέπεια όσο το έκανε ο Αντρέα Ανιέλι. Η απληστία επιτρέπει όλες τις ανθρώπινες αξίες να εξασθενήσουν. Δεν ξέραμε ότι είχαμε φίδια τόσο κοντά μας, αλλά τώρα το ξέρουμε».

Αυτοί που έφυγαν…
Το 2021 έφυγαν από κοντά μας σπουδαίοι άνθρωποι του ποδοσφαίρου. Ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της Τότεναμ, Τζίμι Γκριβς, ο μπόμπερ του γερμανικού ποδοσφαίρου και της Μπάγερν, Γκερντ Μίλερ, ο θρύλος της Λιντς Πίτερ Λόριμερ, ο Ρότζερ Χαντ της Λίβερπουλ, ο μεγάλος Ρέι Κένεντι και ο δικός μας Μόμτσιλο Βούκοβιτς, πρώην προπονητής μεταξύ άλλων του Πανιωνίου και του ΠΑΟΚ.