Το επικίνδυνο ταξίδι για μια νέα ζωή
Τρεις έφηβοι από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν μιλούν στα «ΝΕΑ» για τις εμπειρίες τους από {LF}τις ελληνικές δομές φιλοξενίας και το πρόγραμμα μετεγκατάστασης σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης
Σε ηλικία 15 ετών άφησε την πόλη του Γκάζνι και έφυγε από το Αφγανιστάν. Μόνος του έφτασε στην Ελλάδα και πρώτος του σταθμός στη χώρα μας ήταν η Ορεστιάδα. Πριν φτάσει στη δομή φιλοξενίας του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ) στην Ελευσίνα, όπου προετοιμάστηκε για τη μετεγκατάστασή του στο Δουβλίνο, ο Ααρας παρέμεινε για εννέα μήνες σε δομή για τα ασυνόδευτα παιδιά στα Ιωάννινα. «Η κατάσταση στο Αφγανιστάν είναι πολύ δύσκολη. Δεν ήταν ποτέ εύκολο για μένα και την οικογένειά μου. Προσπαθώ να εστιάσω στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Πίσω στη χώρα μου δεν είχα την ευκαιρία να τελειώσω την εκπαίδευσή μου, γιατί δεν είχα σωστή πρόσβαση στο σχολείο. Ξέρω να γράφω και να διαβάζω, αλλά η εκπαίδευσή μου κράτησε μόνο τέσσερα χρόνια και ήταν ένας συνδυασμός τοπικού σχολείου και τζαμιού», θυμάται μιλώντας στα «ΝΕΑ».
«Ενιωσα πιο ήρεμος». Πριν από λίγες εβδομάδες ο Ααρας επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο και έφυγε για την Ιρλανδία. Η ανακοίνωση της μετεγκατάστασής του λειτούργησε ευεργετικά για την ψυχολογία του. «Από την πρώτη στιγμή ένιωσα πιο ήρεμος και ασφαλής. Εχω περάσει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Και δεν είμαι ο μόνος. Πολλά ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα έχουν βιώσει τις ίδιες προκλήσεις», λέει. Προτεραιότητά του τώρα είναι να συνεχίσει το σχολείο και μετά να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο: «Οταν οι άνθρωποι με ρωτούν τι θέλω να κάνω για να ζήσω, τους λέω ότι δεν είμαι έτοιμος να αποφασίσω. Θέλω να τελειώσω το σχολείο και τότε θα μπορούσα να δω το μέλλον μου πιο καθαρά».
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, το 3,6% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει μακριά από την πατρίδα του. Η πιο ευάλωτη ομάδα μεταναστών είναι τα ασυνόδευτα παιδιά που πραγματοποιούν μόνα τους το επικίνδυνο ταξίδι προς μια νέα ζωή. Από τον Απρίλιο του 2020 μέχρι σήμερα, περισσότερα από 1.100 ασυνόδευτα παιδιά έχουν μεταφερθεί σε 12 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων οι Φινλανδία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Λιθουανία, Γερμανία και Βέλγιο. Στη χώρα μας ο εκτιμώμενος αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών είναι 2.279, εκ των οποίων τα 1.887 βρίσκονται σε δομές φιλοξενίας και διαμερίσματα ημιαυτόνομης διαβίωσης.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκαν ακόμη 200 νέες θέσεις φιλοξενίας ασυνόδευτων, μια δράση που θα «τρέξουν» ο ΔΟΜ και η Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων, με χρηματοδότηση της κυβέρνησης της Δανίας. Ο ΔΟΜ λειτουργεί ήδη έξι ξενώνες ασυνόδευτων σε όλη τη χώρα (τέσσερις στην Αθήνα, ένας στην Πάτρα και ένας στη Θεσσαλονίκη) συνολικής χωρητικότητας 131 ανηλίκων. Τόσο το πρόγραμμα μετεγκατάστασης όσο και η φιλοξενία των παιδιών εντάσσονται στον Εθνικό Μηχανισμό Επείγουσας Ανταπόκρισης για Ασυνόδευτους Ανηλίκους, που βρίσκονται σε επισφαλείς συνθήκες, της αρμόδιας Ειδικής Γραμματείας.
Αναζήτηση της οικογένειας. Στη δομή του ΔΟΜ στην Κυψέλη φιλοξενείται εδώ και περίπου 10 ημέρες ο Χανίφ. Εφυγε μόνος του από το Πακιστάν πριν από σχεδόν τρία χρόνια, το ταξίδι του διήρκεσε δύο μήνες και για δυόμισι χρόνια παρέμενε στην Τουρκία. Πριν από περίπου έναν μήνα έφτασε στην Κω, όπου έμεινε συνολικά 27 ημέρες. Το 15χρονο αγόρι ξεκίνησε μαθήματα ελληνικών, ωστόσο απώτερος σκοπός του είναι, όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ», να φτάσει στη Γερμανία, όπου έχει συγγενείς. Οσο για το μέλλον, θα ήθελε να γίνει διερμηνέας, είναι ένα επάγγελμα που όλους αυτούς τους μήνες το έζησε από πολύ κοντά, αφού οι διερμηνείς ήταν αυτοί που τον βοήθησαν και τον βοηθούν στην επικοινωνία του με άλλους ανθρώπους.
Στην ίδια δομή μένει τους τελευταίους τρεις μήνες και ο Ρασίντ από το Αφγανιστάν. Μαζί με τον αδερφό του μπήκαν μόνοι στη χώρα μας από τα βόρεια σύνορα και έφτασαν κατευθείαν στην Αθήνα. Ηδη έχει ξεκινήσει τα μαθήματα στην Α’ Λυκείου στο Πολυπολιτισμικό Σχολείο, ενώ η καθημερινότητά του συμπληρώνεται από μαθήματα αγγλικών και ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η Ελλάδα και για τα δύο αδέρφια δεν είναι παρά ένας ενδιάμεσος σταθμός, αφού στόχος τους είναι να επανενωθούν με τον μεγάλο τους αδερφό, ο οποίος ζει στο Βέλγιο. Εκεί, άλλωστε, θα ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του και ο Ρασίντ.














