«Το πορνό {LF}για τα παιδιά {LF}είναι εθιστικό {LF}σαν ναρκωτικό»

«Πιστεύω ότι το πορνό είναι ντροπή. Συνήθιζα να βλέπω πολύ πορνό για να είμαι ειλικρινής. Αρχισα να παρακολουθώ όταν ήμουν περίπου 11 ετών. Πιστεύω ότι πραγματικά κατέστρεψε το μυαλό μου και νιώθω απίστευτα συντετριμμένη που ήμουν τόσο εκτεθειμένη στο πορνό. Τις πρώτες φορές που έκανα σεξ δεν έλεγα όχι σε πράγματα που δεν ήταν καλά. Επειδή νόμιζα ότι αυτό υποτίθεται ότι έπρεπε να με ελκύει». Αυτά δήλωσε, μεταξύ άλλων, πρόσφατα η μόλις 20 ετών αμερικανίδα τραγουδίστρια Μπίλι Αϊλις, εξηγώντας ότι αυτή η διαδικτυακή συνήθεια που εσφαλμένα πίστευε ότι θα την κάνει αποδεκτή στα αγόρια, τελικά της έφερε εφιάλτες και προβλήματα στις σχέσεις της με το άλλο φύλο.

Οδυνηρά αποτελέσματα. Σύμφωνα με όσα περιγράφει στα «ΝΕΑ» η ψυχίατρος και επιστημονικά υπεύθυνη του Τμήματος Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου στη μονάδα απεξάρτησης «18άνω» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, Στέλλα Χρηστίδη, υπάρχουν ενήλικοι που έχουν εκτεθεί σε πορνογραφικό περιεχόμενο από την ευαίσθητη ηλικία των πέντε
ετών (!) με οδυνηρά πλέον αποτελέσματα για το πώς αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, τους άλλους και την πραγματικότητα των ανθρωπίνων σχέσεων:

«Με τα χρόνια βλέπουμε να αυξάνεται η ενασχόληση των παιδιών, των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων με την πορνογραφία με τρόπο που μπορεί να γίνει εξάρτηση και καταναγκασμός. Ερχονται παιδιά σε εμάς προφασιζόμενα θέματα “gaming” και, με τη λήψη του ιστορικού, βγαίνει στην επιφάνεια ότι περνούν πάρα πολλές ώρες σε πορνογραφικές ιστοσελίδες», αναφέρει η ειδικός.

Λίγο η ανωνυμία του Διαδικτύου, λίγο η ευκολία στην πρόσβαση, λίγο η αίσθηση ότι είναι κάτι σαν παιχνίδι όπου όλοι παίζουν επί ίσοις όροις, δεν αργεί, από περιστασιακή ενασχόληση, η έκθεση σε πορνό να γίνει εξάρτηση με συνέπειες συχνά μη αναστρέψιμες. Οπως εξηγεί η Στέλλα Χρηστίδη, «το να ασχοληθεί κάποιος με την πορνογραφία δεν είναι κάτι παθολογικό. Το ανησυχητικό είναι – και το βλέπουμε συχνά στα παιδιά – όταν το άτομο χάσει την ελευθερία να επιλέξει πότε μπορεί να σταματήσει, όταν χαθεί ο έλεγχος, όταν οι σκέψεις όλες γυρίζουν γύρω από τη σεξουαλική συμπεριφορά. Παιδιά μας λένε ότι παρακολουθούν πορνογραφικό υλικό με στόχο την αυτοϊκανοποίηση και αυτή είναι μια σκέψη που έχουν συνέχεια. Αρα, κάποιος μπορεί να εθιστεί σε αυτό, είναι ένα ναρκωτικό. Και σίγουρα ό,τι κάνουν στο Διαδίκτυο ως παιδιά καθορίζει τις συμπεριφορές τους στην εφηβεία και, μελλοντικά, όταν γίνουν ενήλικες, στο πώς θα βλέπουν τα πράγματα. Ενα παιδί που καταναλώνει ώρες σε πορνογραφικά σάιτ, θα νομίζει μετά ότι αυτό που βλέπει είναι πραγματικό. Αλλά όταν ξεκινάς με κάτι, δεν μένεις σε αυτό καθώς, στις εξαρτήσεις αυξάνεις συνεχώς τη δόση για να έχεις το ίδιο επιθυμητό αποτέλεσμα. Οπότε, κάποιος που αρχίζει βλέποντας να κάνουν σεξ δύο άτομα, όταν το συνηθίσει, έρχονται τα βίντεο με πολλές γυναίκες, πολλούς άνδρες, κτηνοβασίες, σαδομαζοχιστικά. Και ανακαλύπτεις έναν κόσμο που σαφώς δεν είναι πραγματικός αλλά εσύ πιστεύεις ότι είναι. Και έτσι, κορίτσια και αγόρια, μεγαλώνουν νομίζοντας ότι το να είναι ένα σεξουαλικό παιχνίδι στα χέρια κάποιων, είναι κάτι ωραίο. Δεν είναι όμως πάντα έτσι», λέει και καταλήγει: «Πίσω από παιδιά που καταναλώνουν πορνό υπάρχει άγχος, κατάθλιψη, καταστάσεις που οδηγούν σε απομόνωση. Γι’ αυτό είναι καθοριστικός ο ρόλος γονιών και σχολείου από νωρίς, στο να μάθουν στα παιδιά τη σωστή χρήση του Διαδικτύου».