Ανάμεσα στα όνειρα και τον ρεαλισμό

Η απάντηση στην ερώτηση «πού ταξιδεύουν (ήδη) με το μυαλό οι φίλοι του Ολυμπιακού;» είναι εύκολη: Μα στην κλήρωση της Δευτέρας (14:00) προφανώς. Εκεί όπου ο πρωταθλητής θα πληροφορηθεί την επόμενη αντίπαλό του στο Europa League, στην ενδιάμεση φάση από τους ομίλους που ολοκληρώθηκαν ως τις «16» του Μάρτη. Η απάντηση όμως στην ερώτηση «πού ακριβώς ταξιδεύουν (ήδη) με το μυαλό οι φίλοι του Ολυμπιακού;» έχει δεδομένα άλλα χαρακτηριστικά. Μεταξύ μας: Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα πρώτης τάξεως «ψυχολογικό» τεστ από εκείνα που επιβεβαιώνουν σημαντικούς διαχωρισμούς. Στην προκειμένη περίπτωση που ξεχωρίζουν τους αισιόδοξους από τους απαισιόδοξους, αλλά και τους ρεαλιστές από όσους αρέσκονται να πετούν στα σύννεφα με τα μάτια κλειστά και τα πόδια στη Γη.

Υπερβολές; Προφανώς. Αλλά δεν είναι χάρτης υποψηφίων αντιπάλων με θέα στις 16 του Europa League αυτός που κλείδωσε το βράδυ της Πέμπτης για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς. Κάτι σε… ψυχογράφημα θυμίζει, μετά την πρώτη ανάγνωση – και την πρώτη κρυάδα. Μπαρτσελόνα και Σεβίλλη. Ντόρτμουντ και Λειψία. Πόρτο και Αταλάντα. Συν τη Ζενίτ που για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα Ρωσίας στη σειρά. Οι επτά από τις οκτώ υποψήφιες. Μόνο η Σέριφ Τίρασπολ μοιάζει παράταιρη σε αυτό το παρεάκι, αλλά στα αλήθεια θα είναι εύκολος ένας αντίπαλος που φέτος νίκησε τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Μπερναμπέου και έστειλε σπίτι της κοτζάμ Σαχτάρ; Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του να περάσει ένα βουνό τον Φλεβάρη. Μπορεί μεγάλο, μπορεί και μεγαλύτερο, αλλά σίγουρα βουνό. Και αυτό δεν είναι παράξενο. Διότι το Europa League πλέον δεν είναι το ίδιο…

Αλλη διοργάνωση. Ναι, το νέο format της UEFA πρόλαβε σε χρόνο – ρεκόρ να χτίσει ένα εντελώς διαφορετικό σενάριο στη διοργάνωση που η διεθνής ομοσπονδία οραματίζεται ως «μικρό Champions League». Κάθε χρόνο – ειδικά τέτοια εποχή – προέκυπταν κορυφαία club στην εξίσωση. Από φέτος όμως δεν υπάρχει φάση των «32». Υπάρχουν οι πρώτοι των ομίλων που ήδη βρίσκονται στον Μάρτη και τις «16». Και οι δεύτεροι που συγκρούονται με ό,τι φέρνει το Champions League (3οι). Ο Ολυμπιακός και πριν από δύο χρόνια με την Αρσεναλ κληρώθηκε. Και πέρυσι βρήκε μπροστά του την Αϊντχόφεν (από ένα γκρουπ υποψηφίων που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την Τότεναμ κ.λπ.). Πέρυσι όμως τα ζευγάρια που έβγαζε η κληρωτίδα ήταν 16 και φέτος είναι τα μισά. Εντελώς διαφορετική συνθήκη.

Το παράδειγμα. Δυσκολότερη όμως ήταν και η φάση των ομίλων. Ομάδες σαν τη Φενέρ, τη Μαρσέιγ, τη Σέλτικ δεν μπόρεσαν καν να περάσουν τη σχετική διαδικασία. Ειδικά στο γκρουπ του Ολυμπιακού συνέβη το αμίμητο: Να κριθούν όλα (6 στις 12 αναμετρήσεις) από το 87′ ως το 90′ + 4′. Οι δύο ερυθρόλευκες νίκες (με Αντβέρπ και Φενέρ) στο Φάληρο. Κυρίως όμως τα ματς της Αϊντραχτ που πήρε την πρώτη θέση:

Στην πρεμιέρα η Φενέρμπαχτσε χάνει πέναλτι με τον Πέλκα στη Φρανκφούρτη στο 93′ (1-1). Τη δεύτερη αγωνιστική οι Γερμανοί επικρατούν στην έδρα της Αντβέρπ με τον Πασιένσα να σκοράρει στο 90′ + 1′. Τέταρτη αγωνιστική νικούν στο Καραϊσκάκης με γκολ του Χάουγκε στο ίδιο λεπτό. Πέμπτη αγωνιστική ισοφαρίζουν με τον Πασιένσα την Αντβέρπ στην έδρα τους, στο 90′ + 4′. Χάσατε το μέτρημα; Εξι βαθμοί (όλοι) στις καθυστερήσεις. Το λες και ρέντα. Οπως βεβαίως το λες και ικανότητα, διότι τέσσερις φορές το ίδιο πράγμα προφανώς δεν είναι σύμπτωση. Μα πάνω από όλα το λες χαρακτηριστικό δείγμα της δυναμικής που έχει πλέον η φάση των ομίλων.

Το μηχάνημα (VAR) που… κόλλησε. Ο Ολυμπιακός ήταν συνεπής για πολλοστή φορά. Και ομολογουμένως αξιόπιστος (και) σε αυτή τη διαδρομή. Το ότι κατάφερε να προκριθεί από την 5η αγωνιστική τα λέει όλα. Είχε 50% κατοχή μπάλας (όσο και ποσοστό νικών), κάτι παραπάνω από 8 τελικές ανά ματς. Πέτυχε και 8 γκολ (δεν σκόραρε μόνο την Πέμπτη στο Βέλγιο με την Αντβέρπ). Εκανε και το αποτέλεσμα του D γκρουπ με το ξεγυρισμένο 3-0 στην Πόλη επί της Φενέρ (2η). Πραγματικά καλή δουλειά για τον Πέδρο Μαρτίνς και τους ποδοσφαιριστές του που θα μπορούσαν κάλλιστα να τερματίσουν και 1οι . Ειδικά αν στο εντός έδρας ματς με την Αϊντραχτ (4η) δεν προέκυπτε εκείνο το απίθανο που εν πολλοίς αλλοίωσε και τη βραδιά. Ο Αϊμέν Μπάρκοκ «πατά» με τις τάπες του παπουτσιού στον αστράγαλο του Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ (31′). Το χτύπημα είναι ορισμός της κόκκινης κάρτας. Ο διαιτητής Κουλμπάκοφ δεν παίρνει χαμπάρι και δεν δίνει ούτε φάουλ.

Παραδόξως όμως προδίδει και η τεχνολογία τους ρέφερι που στην ανάπαυλα δημοσιοποιούν πως το VAR είχε κολλήσει για ένα εικοσάλεπτο. Κάπως έτσι η Αϊντραχτ που έπρεπε να μείνει για 64′ με παίκτη λιγότερο (1-1 το σκορ) γλιτώνει κατά λάθος από αυτή την εξέλιξη… Και στο 90′ + 1′ παίρνει και τη νίκη.