Η τακτική {LF}του Μαξίμου {LF}και η εξίσωση {LF}του ΚΙΝΑΛ

Προς την Κουμουνδούρου επιμένει να πετά η κυβέρνηση την… μπάλα της αγωνίας για τα μηνύματα που εκπέμπει η κάλπη της Χαριλάου Τρικούπη σε ό,τι αφορά τους συσχετισμούς δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό και σπεύδει, μέσω (και) των κιναλίτικων διεργασιών, να φωτίσει την «ακινησία» του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά δημοσίως και για προφανείς λόγους προβολής εκ μέρους του Μαξίμου μιας Κεντροδεξιάς «ανοιχτής σε ευρύ κοινωνικό μέτωπο» – κατά τους πρωθυπουργικούς συνεργάτες – με «προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό ρόλο». Ωστόσο στην πραγματικότητα ήδη από τον πρώτο γύρο της «πράσινης» εκλογικής αναμέτρησης, σε Ηρώδου Αττικού και Πειραιώς βρίσκεται υπό ανάλυση το εύρος και ο τρόπος αναδιάταξης ισορροπιών με ένα κυρίαρχο ερώτημα: Ποιες θα είναι οι νέες εξισώσεις που θα φέρει τελικά και για το γαλάζιο στρατόπεδο η αλλαγή φρουράς στο τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα; Στη ΝΔ θα αρχίσουν να μετρούν τον χρόνο για τις πολιτικές απαντήσεις και για τυχόν επιμέρους ανασχεδιασμό τακτικής από την ερχόμενη Δευτέρα, αφότου κριθεί επίσημα η μονομαχία Νίκου Ανδρουλάκη και Γιώργου Παπανδρέου. Τελικός ορίζοντας είναι η προσεχής άνοιξη και η διοργάνωση του κομματικού συνεδρίου, το οποίο προσδιορίζεται για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 2022. Η πρωθυπουργική απόφαση αναβολής του νεοδημοκρατικού συνεδρίου λόγω πανδημίας, χωρίς όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αναβάλλει και τις διαδικασίες ανασυγκρότησης της ΝΔ, γεγονός που μαρτυρά ότι ο ίδιος αγωνιά να υπάρχει πλήρης εγρήγορση του κομματικού επιτελείου του, δίνει στην κυβέρνηση χρονική ανάσα περίπου τριών μηνών. Στόχος της σε αυτή την περίοδο έντονης κινητικότητας στο εσωτερικό τόσο του Κινήματος Αλλαγής όσο και του ΣΥΡΙΖΑ είναι να σχηματίσει ασφαλέστερη εικόνα για ζητήματα που σήμερα ζυγίζονται ενδοκυβερνητικά ως σενάρια: ποια η δυναμική του νέου αρχηγού του Κινήματος Αλλαγής σε συγκεκριμένα κοινά (όπως οι νέοι, οι μετριοπαθείς κεντρώοι κ.ο.κ.), ποια τα μηνύματα από τις δημοσκοπήσεις της νέας χρονιάς, ποια η συνεννόηση μεταξύ δεύτερου και τρίτου κόμματος, ποιο το αντιπολιτευτικό ύφος, ποια η στρατηγική των κομμάτων σε κρίσιμα κεφάλαια, όπως η οικονομία ενόψει και της συζήτησης του προϋπολογισμού την ερχόμενη εβδομάδα, ποιες οι πρώτες συμβολικές πρωτοβουλίες του νέου επικεφαλής στη Χαριλάου Τρικούπη – είτε είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (ο Παπανδρέου) είτε όχι (ο Ανδρουλάκης) – και ποιο το στίγμα της Κουμουνδούρου στο συνέδριό της;

Ισορροπίες τρόμου. Εν αναμονή πολιτικών απαντήσεων, κυβερνητικοί κύκλοι θεωρούν προς το παρόν ότι δύσκολα ανατρέπονται οι συσχετισμοί σε ό,τι αφορά την απήχηση και τη θέση της ΝΔ στο πολιτικό σκηνικό και εξακολουθούν να μιλούν αποκλειστικά για «πρόβλημα ΣΥΡΙΖΑ». Αυτό δεν σημαίνει ότι παρασκηνιακά δεν υπάρχουν πεδία προβληματισμού, υπό την πίεση των εξελίξεων στο Κίνημα Αλλαγής. Γιατί αναγνωρίζουν τόσο την αυξημένη μετατόπιση του ενδιαφέροντος της κοινωνίας στις διεργασίες της Κεντροαριστεράς, όπως αποτυπώθηκε με την απρόσμενα μαζική συμμετοχή ψηφοφόρων την περασμένη Κυριακή, όσο και την πρώτη καθαρή ανάδειξη του Ανδρουλάκη, που ερμηνεύεται κατά γενική ομολογία ως πρόταγμα ανανέωσης και ο ίδιος αντιμετωπίζεται από κυβερνητικούς ως ένας πολιτικός αντίπαλος που κουβαλά περισσότερους «γρίφους» από όσους ο Γιώργος Παπανδρέου. Εξού και με το βλέμμα στις διπλές κάλπες (του 2023, κατά τις δημόσιες δεσμεύσεις της κυβέρνησης) διαμορφώνεται ήδη για το Μαξίμου η πρόκληση να διατηρήσει στο υπόλοιπο της θητείας της δύο… ισορροπίες τρόμου. Η πρώτη αφορά τους κεντρώους και τους δεξιούς ψηφοφόρους με τη διαπίστωση ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για πολλές… διαρροές και μετατοπίσεις, πόσω μάλλον για χαμένες «δεξαμενές», στις επόμενες εθνικές εκλογές απλής και ενισχυμένης αναλογικής. Η δεύτερη αφορά τη συγκράτηση – διαχείριση της κυβερνητικής φθοράς και των απογοητευμένων από κυβερνητικές επιλογές ψηφοφόρων απέναντι σε μία ενδυνάμωση της Κεντροαριστεράς. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση διαμηνύει ότι ούτε ο χρόνος των εκλογών αποτελεί αντικείμενο ανασχεδιασμού (όσο και αν είναι προφανές το μήνυμα για ενιαία κινητοποίηση του γαλάζιου μηχανισμού) ούτε αλλάζει το διακύβευμα «μονοκομματική κυβέρνηση Μητσοτάκη ή περιπέτειες», έχοντας ο Πρωθυπουργός ορίσει τον στόχο της νεοδημοκρατικής αυτοδυναμίας και στις πρώτες και στις δεύτερες κάλπες.

Εξωστρέφεια. Το Μαξίμου θα επιμείνει στην προβολή της ατζέντας διακυβέρνησης, θεωρώντας ότι «πίσω και κάτω από αυτή», κατά τα πρόσφατα λόγια Σκέρτσου, έχει συνταχθεί «ένα μέτωπο από πολλούς πολιτικούς χώρους», καθώς και στην έμφαση με κάθε ευκαιρία των διαχωριστικών γραμμών μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα. Ο Πρωθυπουργός έχει αποφασίσει να βγαίνει μπροστά για την προβολή κατάλληλων κυβερνητικών μηνυμάτων, καθώς, όσο κι αν ενδοκυβερνητικά εκτιμάται ότι οι κιναλίτικες εξελίξεις απειλούν πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ, προκρίνεται η τακτική της εξωστρέφειας παντού. Και ειδικότερα θέλει να μετατρέψει και να προβάλει ως ισχυρά χαρτιά του τόσο τα ζητήματα της καθημερινότητας με αιχμή το μότο «λύνουμε τα προβλήματα» όσο και της οικονομίας με πρώτο σταθμό την αναμενόμενη σύγκρουση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό του 2022.