Ο Πάττον δεν… {LF}θα τυφεκισθή!

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, Δεκέμβριος (Ιδιαιτέρα υπηρεσία). Ο Στρατηγός Πάττον, ο ήρωας της Τύνιδας, της Σικελίας και της εκστρατείας εναντίον της Γερμανίας, είναι ο πιο λαοφιλής στρατηγός των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι στρατιώται του, παρά την αυστηρότητά του εις τα ζητήματα πειθαρχίας, τον λατρεύουν κυριολεκτικά. Παρ’ όλα αυτά, σε ολόκληρη την ιστορία της Αμερικής δεν αναφέρεται στρατηγός που να έχει δεχθεί τόσο πολλές επιθέσεις από τις εφημερίδες.

Ο αμερικανικός Τύπος κατηγορεί τον αρχηγόν της 3ης Στρατιάς ότι διετήρησε όλους τους ναζί εις τας επικαίρους οικονομικάς θέσεις της Γερμανίας. Ο Πάττον, εξ άλλου, σε μίαν συνέντευξίν του με τους δημοσιογράφους, ετόνισεν ότι εφ’ όσον αυτός ήτο υπεύθυνος εις την Βαυαρίαν, ήτο φυσικά νοικοκύρης στο σπίτι του και δεν ήτο υπόλογος, παρά μόνον απέναντι στην ανωτέραν στρατιωτικήν αρχήν, δηλαδή στον Αϊζενχάουερ.

Προσέθεσε μάλιστα ότι όπως εις την Αμερικήν κανείς δεν απασχολείται με το να εξακριβώνει εάν ο άνθρωπος που θα χρησιμοποιηθεί σε κάποιαν εργασίαν είνε Δημοκράτης ή Ρεπουμπλικανός, το ίδιον πρέπει να γίνεται και εις την Γερμανίαν. «Πιστεύω», κατέληξε, «η επάνοδος της Γερμανίας εις την κανονικήν ζωήν της αμερικανικής ζώνης κατοχής εις την Γερμανίαν ήτο πολύ πλέον επείγουσα από την εκκαθάρισιν του φασισμού και κατά συνέπειαν από Γερμανούς που μου εχρειάζοντο έπαιρνα όποιους έκαναν καλλίτερα τη δουλειά τους αδιαφορώντας αν ήσαν ναζισταί».

Αι δηλώσεις αυταί επεδείνωσαν ακόμη περισσότερον την θέσιν του και έρριψαν καινούργιο λάδι στην φωτιά. Μία από τις εφημερίδες της Νέας Υόρκης εξεδόθη την επομένην με τον εξής ολοσέλιδον τίτλον εις την πρώτην σελίδαν: «Ο Πάττον πρέπει να τυφεκισθή». Φυσικά, αυτό ήθελε να ειπή ότι ο Πάττον έπρεπε να περάσει εις δυσμένειαν.

Υστερα από μερικές ημέρες, ο Πάττον, κατά συμβουλήν ασφαλώς του Αϊζενχάουερ, εκάλεσε πάλιν τους δημοσιογράφους εις το γραφείον του.

Την φοράν αυτήν όμως υπήρξε κατά πολύ πλέον συγκαταβατικός. Ανεγνώρισε ότι είναι ολίγον θερμόαιμος, ότι έκαμε κακήν εκλογήν των λέξεων που εχρησιμοποίησε και ότι δεν είχε καμμίαν διάθεσιν να κάμη σύγκρισιν των αμερικανικών κομμάτων με «ένα τόσον απαίσιο πράγμα όπως ο ναζισμός».