Ενας απλός και συνηθισμένος τρόπος…

Διάβαζα τις δηλώσεις του Στέφανου Δέδα, του προπονητή της ΑΕΚ στο μπάσκετ, για τον Στέφαν Γέλοβατς, τον χαμογελαστό σέρβο γίγαντα που έφυγε σε ηλικία 32 χρόνων από εγκεφαλικό. Ως εμπειρία αυτό είναι κάτι τρομακτικό. Ας πούμε αιώνια μνήμη για το παλικάρι. Κι ένα μπράβο στον Δέδα για τη διαχείριση μιας κατάστασης που ξεπερνά τα συνηθισμένα. Προπονητής είναι και αυτό: να εξηγείς στους παίκτες σου τη ζωή την ίδια…

Γιαννίκης

Ο Αργύρης Γιαννίκης κέρδισε κόντρα στον Παναθηναϊκό το πρώτο του ντέρμπι με την ΑΕΚ. Το πιο σημαντικό είναι ότι το κέρδισε με τον τρόπο που κέρδιζε και πέρυσι, όταν ήταν στον πάγκο του ΠΑΣ Γιάννινα, ομάδες όπως ο ΠΑΟ: θυμίζω ότι τον Παναθηναϊκό τον είχε αποκλείσει και στο κύπελλο. Ο τρόπος ήταν ένας και είναι ο πιο συνηθισμένος: ο ΠΑΣ έπαιζε καλή, οργανωμένη και προσεχτική άμυνα με καλή τακτοποίηση πίσω από την μπάλα και δυο-τρεις παίκτες έτοιμους να φύγουν στις αντεπιθέσεις. Αυτό ήταν που άρεσε στη διοίκηση της ΑΕΚ που τον προσέλαβε.

Κλοπ

Στις υπερβολές που γράφτηκαν για τον Γιαννίκη ξεχωρίζουν οι συγκρίσεις με τον Γιούργκεν Κλοπ. Η μόνη ομοιότητα που υπάρχει είναι ότι και οι δύο έχουν μεγαλώσει στη Γερμανία. Ο καλός Γιαννίκης στην Ελλάδα ξεχώρισε για τη σοβαρότητά του, το χαμηλό προφίλ του και τη φροντίδα που δείχνει για την άμυνα. Κατά τα άλλα, ο άνθρωπος παίζει για το αποτέλεσμα. Κι αν στο ΟΑΚΑ κάποια στιγμή ακούστηκαν σφυρίγματα για τη συμπεριφορά της ΑΕΚ και την άρνησή της να επιτεθεί, δεν έγινε και τίποτα. Αν έπαιζε επιθετικότερα και δεν κέρδιζε το ματς μένοντας ακόμα πιο πίσω από τον Ολυμπιακό, ακόμα κι αν κάποιοι χειροκροτούσαν για την προσπάθεια στο φινάλε, σήμερα μπορεί ο άνθρωπος να έψαχνε για δουλειά…

Ιβάν

Από την άλλη, έβλεπα τον προπονητή του Παναθηναϊκού Ιβάν Γιοβάνοβιτς να μιλάει στην τηλεόραση μετά το τέλος του αθηναϊκού ντέρμπι και σκεφτόμουν πόσο άχαρη είναι αυτή η διαδικασία των υποχρεωτικών δηλώσεων στο τέλος του κάθε ματς. Για τον Γιοβάνοβιτς, που είναι και ευθύς άνθρωπος, θα πρέπει να είναι βάσανο. Ο καλός Ιβάν έχει δει τον ΠΑΟ να χάνει φέτος τρία ματς με τον ίδιο τρόπο: στα Γιάννινα, στο Βικελίδης με τον Αρη και την Κυριακή με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, ο ΠΑΟ επανέλαβε το ίδιο ματς. Δέχτηκε ένα γκολ πολύ νωρίς, δεν μπόρεσε να βρει γκολ ισοφάρισης και έχασε με 1-0 παρ’ όλο που κράτησε την μπάλα. Τι να κάνει ο Γιοβάνοβιτς; Να επαναλάβει τις ίδιες δηλώσεις; Και τι διαφορετικό να πει για πράγματα που συνεχώς επαναλαμβάνονται; Κανονικά θα έπρεπε να παραπέμψει τους δημοσιογράφους σε όσα δήλωσε στις άλλες αντίστοιχες ήττες.

Παράπονο

Ο Γιοβάνοβιτς την Κυριακή, επειδή δεν είναι άνθρωπος που παίζει κρυφτούλι με τα συναισθήματά του, δεν έκρυψε τη θλίψη του αλλά διατύπωσε κι ένα παράξενο παράπονο: είπε ότι δεν ήταν δυνατόν η ομάδα του να παίξει το ποδόσφαιρο που θέλει κόντρα σε έναν αντίπαλο που αγωνιζόταν σε όλο το ματς με δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα. Βρήκα ανθρώπινο το παράπονό του, πλην, όμως, θυμάμαι τον ίδιο να δηλώνει χαρούμενος για την ισοπαλία του ΠΑΟ στο «Καραϊσκάκης», μολονότι η ομάδα του είχε παίξει τότε το απόλυτο κατενάτσιο. Οχι δεν θέλω να πω ότι πολύ συχνά βρίσκεις μπροστά σου ως πρόβλημα αυτό που χρησιμοποιείς σε προηγούμενα ματς ως λύση. Λέω απλά ότι αυτή η διαδικασία των συνεντεύξεων στο φινάλε μού κάνει τους προπονητές πιο συμπαθητικούς γιατί νιώθω ότι περνάνε ένα είδος ανάκρισης κατά τη διάρκεια της οποίας γνωρίζουν (;) πως ό,τι και να πουν θα χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή εναντίον τους.

Αντίθετα

Μια δεύτερη ξεχωριστή σκηνή αντίδρασης προπονητή ήταν αυτή που είδα στο τέλος του ματς Βόλος –  Παναιτωλικός. Ο δημοσιογράφος ρώτησε τον ισπανό προπονητή των γηπεδούχων αν καταλαβαίνει πως η στιγμή για τον ίδιο είναι δύσκολη – δεν θυμάμαι ακριβώς την ερώτηση. Ο κόουτς Αμπασκάλ απάντησε ψύχραιμα πως δεν νιώθει ότι έχει γίνει κάποια συμφορά γιατί η ομάδα του έχασε από τον Παναιτωλικό. Είπε ότι έκανε το συνηθισμένο της παιγνίδι και ότι ο αντίπαλος πέτυχε δυο γκολ στις μοναδικές φάσεις που δημιούργησε. Ο δημοσιογράφος εμφανώς επέμενε, ο Ισπανός φάνηκε ψύχραιμος. Μια μέρα μετά έμαθε την απόλυσή του. Ακούμε πολύ συχνά ότι οι προπονητές ξέρουν περισσότερα από τους δημοσιογράφους. Στην περίπτωση του Αμπασκάλ αποδείχτηκε το αντίθετο…

Πραγματικότητα

Από την άλλη, η περίπτωση του Αμπασκάλ είναι ένα καλό παράδειγμα για να καταλάβει κανείς πως στην Ελλάδα, συχνά-πυκνά, άλλη είναι συνήθως η πραγματικότητα των ομάδων κι άλλο η πραγματικότητα που περιγράφουν οι αθλητικογράφοι. Ο Ισπανός στο σύντομο πέρασμά του από την Ελλάδα υμνήθηκε για το επιθετικό ποδόσφαιρο που έπαιζε ο Βόλος όσο λίγοι. Εδωσε συνεντεύξεις, εισέπραξε μπράβο και συγχαρητήρια, είδε να γίνονται αφιερώματα για την άγνωστη (και μικρή) καριέρα του κ.τ.λ. Πιθανότατα νόμιζε κι ο ίδιος ότι η προβολή του χαροποιούσε τους παράγοντες της ομάδας και ότι τα μπράβο αποτελούσαν απόδειξη πως όλα πάνε καλά. Ισως να πίστεψε και ότι μπορεί να έχει στον Βόλο και πρωταγωνιστικό ρόλο. Λάθος του. Στο παλκοσένικο του Βόλου χωράει ένας. Οι άλλοι είναι περαστικοί.

Εξήγηση

Οφείλω να κλείσω τη στήλη μεταφέροντας μια εξήγηση που μου δόθηκε από φίλους υπεύθυνους CosmOTE ΤV για το VAR, τις γραμμές αξιολόγησης του οφσάιντ και το γιατί δεν τις βλέπουμε πάντα. Οπως μου εξήγησαν, τα πλάνα της αξιολόγησης των φάσεων τα στέλνει η ΚΕΔ από το Μαρούσι και ότι οι ίδιοι δεν έχουν ούτε καν δικαίωμα να τα ζητήσουν. Το δέχομαι γιατί είναι όλοι σοβαροί επαγγελματίες και τους γνωρίζω προσωπικά. Πλην όμως, τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζω, μέχρι πέρυσι μεταξύ των ανθρώπων της ΚΕΔ στα κεντρικά στο Μαρούσι και των ανθρώπων που ήταν στα βαν των εξωτερικών μεταδόσεων υπήρχε επικοινωνία. Από την ΕΠΟ (ανώνυμα πάντα) μου λένε ότι και φέτος επικοινωνία υπάρχει. Καλό θα ήταν η ΚΕΔ να μας το ξεκαθαρίσει με μια ωραία και σαφή τοποθέτηση. Η ερώτηση που κάνω είναι απλή: σε ποιες περιπτώσεις δίνεται το σχετικό πλάνο με τις κόκκινες και τις γαλάζιες γραμμές αξιολόγησης των οφσάιντ; Αν το απαντήσουν υπεύθυνα θα μειώσουν την καχυποψία. Διότι έχει σχηματιστεί η εντύπωση πως αν ένα κανάλι έχει αποκτήσει τα δικαιώματα μετάδοσης των εντός έδρας παιγνιδιών μιας ομάδας, βλέπεις και τις αξιολογήσεις των φάσεων. Αν αντίθετα μια ομάδα έχει συμφωνία με τον άλλο πάροχο, δεν τις βλέπεις. Και γνωρίζοντας τον επαγγελματισμό των εμπλεκομένων είναι κρίμα αυτό να υπάρχει ως υποψία…