Από τον Πόντο έως την Μπούντεσταγκ

Το βουλευτικό γραφείο του δεν ήταν ακόμα έτοιμο, έπρεπε να ψάχνει και διαμέρισμα στη νέα του έδρα, στο Βερολίνο. Ο Τάκης Μεχμέτ Αλι είναι από τον Σεπτέμβριο ένας από τους 206 βουλευτές του SPD στη νέα Ομοσπονδιακή Βουλή. Εκλεγμένος με λίστα στην εκλογική περιφέρεια «282» Λοέραχ-Μίλχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης, όπου το SPD πήρε την πρωτιά από το CDU.

Η καθυστέρηση δυόμισι μηνών από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου μέχρι να ξεκινήσει η κυβέρνηση «σηματοδότης» του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Ολαφ Σολτς, του έδωσε περιθώριο να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη διοίκηση δημόσιας υγείας με ένα διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Λίχτενσταϊν στον τομέα του δικαίου κοινωνικής υγείας, που θα παραδώσει μέχρι το τέλος του χρόνου.

Ποντιακής καταγωγής, είναι γεννημένος το 1991 στο Ομπερχάουζεν της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου ζουν οι γονείς του από το 1980. Ηταν ο τελευταίος σταθμός μιας διαδρομής που ξεκίνησε με τη Συνθήκη της Λωζάννης και την ανταλλαγή πληθυσμών με σταθμούς στην Κωνσταντινούπολη και το 1975 την Κομοτηνή. Η οικογένεια της μητέρας του, το γένος Τσαπαρίδη, έχει ρίζες στην Προύσα. Το μικρό του όνομα, Τάκης, προέρχεται από το Παναγιώτης, αυτό κράτησε όταν πήρε τη γερμανική υπηκοότητα – επώνυμο ήταν σχεδόν αδύνατο να αλλάξει, όπως τον ενημέρωσαν στο ελληνικό προξενείο του Ντύσελντορφ.

Εξαιτίας του επωνύμου του, οι τουρκικές εφημερίδες τον κατέταξαν αμέσως στους 18 βουλευτές της Μπούντεσταγκ με τουρκικές ρίζες. Μπερδεύτηκαν με το «Takis» που δεν υπάρχει στα τουρκικά, προσάρμοσαν τη γραφή με το τουρκικό δασύ σίγμα που σημαίνει «κόσμημα». Μία μόνον γερμανική εφημερίδα μπήκε στον κόπο να το ψάξει, αλλά και αυτή τον ανέφερε ως «τούρκο με ελληνορθόδοξη προέλευση».

Ερωτήματα ταυτότητας, «ποιος είμαι; πού ανήκω;», τον συνοδεύουν από μικρό παιδί. Ο μικρότερος αδελφός του κινούνταν σε τουρκικές παρέες, αλλά ο Τάκης προτιμούσε τους ελληνικούς κύκλους. «Ακουγα μόνο ελληνική μουσική», λέει, «η Αννα Βίσση είναι η αγαπημένη μου τραγουδίστρια. Εχω όλα τα τραγούδια της. Ακόμα και τα κυπριακά». Στον προεκλογικό αγώνα έπρεπε να εξηγεί την ταυτότητά του στους Γερμανούς: «Δυσκολεύονται να το καταλάβουν και τους λέω: είναι όπως ένας Τούρκος από τη Γερμανία». Εφηβος στο επαγγελματικό σχολείο βίωνε το εθνικιστικό «μπούλινγκ» των τουρκικής καταγωγής συμμαθητών του κατά της Ελλάδας. Οι εκπαιδευτικοί αδιαφορούσαν, έλειπαν η ευαισθησία για τις εθνικές ελληνοτουρκικές συγκρούσεις αλλά και οι ιστορικές γνώσεις. «Στο σχολείο δεν άκουσα ούτε μία φορά για την εισβολή της Γερμανίας στην Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ποιος υποστήριξε ποιον», λέει ο Τάκης.

Με την εμφάνιση και ενδυνάμωση της ακροδεξιάς «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) επανήλθαν στην κοινωνία ερωτήματα, ποιος είναι Γερμανός και ποιος όχι. Βίωσε τις επιφυλάξεις στον προεκλογικό αγώνα από εκείνους που ήθελαν να ψηφίσουν SPD, αλλά όχι τον υποψήφιο με το τουρκικό όνομα. Κάποιοι άλλαζαν γνώμη όταν τους εξηγούσε ότι η καταγωγή του είναι ελληνική. «Αυτό είναι καλό για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ταυτότητας», λέει ο Τάκης. Αλλά δείχνει τις δυσκολίες της ενσωμάτωσης, γιατί εκείνο που ενοχλούσε ήταν το στερεότυπο της εμφάνισης. «Δεν είναι μόνον δικό μου θέμα να ενσωματωθώ, πρέπει να μου δώσει το χέρι και η πλειοψηφούσα κοινωνία», λέει.

Στο μεταξύ, του έδωσε όχι μόνο το χέρι αλλά ένα σημαντικό ποσοστό και την ψήφο του. Στο SPD, στην οργάνωση νεολαίας «Γιούζος», εντάχθηκε το 2012, έγινε αντιπρόεδρος των «Γιούζος» στην περιφέρειά του. Αλλη επιλογή από το SPD δεν υπήρχε στην εργατική συνοικία του Ομπερχάουζεν όπου ζούσε η οικογένειά του, ο πατέρας του, εργάτης σε αποθήκη, η μητέρα του απασχολούμενη με μειωμένο ωράριο σε ανθοπωλείο. Μικρός, συνόδευε τον παππού του στο δημαρχείο, κάνοντας τον διερμηνέα, περνούσαν πάντα από τα διπλανά γραφεία του SPD. Ο παππούς του ήταν σταθερός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, στις εκλογές κατέβαινε πάντα στην Ελλάδα να ψηφίσει.

Ο Τάκης ως βουλευτής στην Μπούντεσταγκ πλέον θα έχει ανοιχτά μάτια και αφτιά για τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος. «Θα είμαι ένας συνομιλητής για τα ελληνικά θέματα», λέει. Η σοσιαλδημοκρατική του πολιτική ταυτότητα τον φέρνει απέναντι στον αυταρχισμό του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Κοινοβουλευτικά θα δραστηριοποιηθεί στην επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Θέλει να προσφέρει στις ομάδες με ειδικές ανάγκες. Αλλά δεν ξεχνά ότι ο πατέρας του ζούσε την οικογένειά του με 1.300 ευρώ τον μήνα. Και η ευαισθησία του για αυτήν την κατηγορία εργαζομένων μπροστά στις απειλές της ενεργειακής και ψηφιακής μετάλλαξης της Γερμανίας είναι για τον Τάκη «κόκκινη γραμμή».