ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ

Είνε έκδηλον το αίτημα του Λαού διά την ανανέωσιν των στελεχών των κομμάτων. Από την Βόρειον Ελλάδα, από την Ρούμελην, από τας Νήσους, από τον Μωρηάν, από παντού, ταυτόσημον έρχεται το μήνυμα ότι ο Λαός ζητεί κάτι καινούργιο. Αυτό το καινούργιο πρέπει να του δώσουν τα κόμματα, και ειδικώς το κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίον εξακολουθεί, ευτυχώς, να εγκλείη εν εαυτώ την δύναμιν της προσαρμογής και της ανανεώσεως. Ο Αρχηγός των Φιλελευθέρων, με την γνωστήν του εγκύκλιον, την υπεσχέθη αυτήν την ανανέωσιν. Ας καταστήση την υπόσχεσιν αυτήν ΠΡΑΞΙΝ και ας είνε βέβαιος ότι το ένδοξον κόμμα του οποίου ηγείται θα ξαναβρή τα «φτερά τα πρωτινά του τα μεγάλα». Η ανανέωσις δεν σημαίνει άλλως τε αποκλεισμόν των παλαιών. Σημαίνει απλώς περιορισμόν της φεουδαρχικής κυριαρχίας των παλαιών.

Η ΜΟΣΧΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ
ΠΑΡΙΣΙ, 3 Δεκεμβρίου (Του ανταποκριτού μας) – Ο Παρισινός Τύπος εξακολουθεί να σχολιάζει τας αποφάσεις της Κομινφόρμ τας σχετικάς με τον προαγγελόμενον αγώνα εξοντώσεως του Τίτο. Ούτω ο γνωστός διπλωματικός κριτικός κ. Ντεκοραλή παρατηρεί σήμερον ότι το μεγάλο ατού του Τίτο είναι ότι έχει υπέρ αυτού τον γεωγραφικόν παράγοντα διότι η χώρα του έχει διέξοδον προς Δυτικήν Βουλγαρίαν η οποία, παρά τας τόσας προσπαθείας της δια να αποκτήση διέξοδον παρέμεινεν αποκεκλησμένη εντός των συνόρων της.
Αναλύων περαιτέρω την δυσχερή θέσιν των δορυφόρων της Μόσχας, τονίζει ότι, ούτοι μολονότι επηρεασμένοι από τον Τιτοϊσμόν, είνε εν τούτοις καταδικασμένοι να παραμείνουν ακόμη υποτελείς εις την Κομινφόρμ, υποχρεούντες όμως ταυτοχρόνως την Ρωσσίαν να μην υπολογίζει πλέον επί της μαγικής «κοινότητος ιδεολογίας» αλλ’ επί της επιβολής της αστυνομίας, πράγμα που αποτελεί αξιοσημείωτον και μεγάλην μεταβολήν εντός των κόλπων του σοβιετικού συνασπισμού. «Τούτο άλλωστε αποτελεί απόδειξιν του γεγονότος ότι ο Κοστώφ είνε ο τελευταίος εκ των εμπίστων φίλων του Δημητρώφ, προς τον οποίον ούτος ενεπιστεύθη τας αντιρρωσικάς προθέσεις του. Δια τούτο ο Κοστώφ θα καταδικαστεί εις αφάνειαν».
Επί του ιδίου θέματος, ο κ. Ρενέ Παγκό, εις την «Εφημερίδα της Γενεύης», σημειώνει την υποχώρησιν της επιρροής των κομμουνιστικών κομμάτων της Δύσεως, πράγμα που έχει απογοητεύσει την Μόσχαν και εξηγεί τας αποφάσεις της Κομινφόρμ προς τόνωσιν της δράσεως των κομμουνιστών.
Α. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ