Οι ειδικοί «επιστρέφουν» στον Λούσιαν Φρόιντ αποκηρυγμένο πίνακά του

Πριν από σχεδόν 25 χρόνια, ένας ελβετός συλλέκτης έργων τέχνης αγόρασε σε δημοπρασία έναν πίνακα του Λούσιαν Φρόιντ – ένα ολόσωμο ανδρικό γυμνό. Λίγες μέρες αργότερα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον ζωγράφο. Ο Φρόιντ ζητούσε να αγοράσει τον πίνακα καταβάλλοντας στον συλλέκτη το διπλάσιο ποσό από εκείνο που είχε πληρώσει για να τον αποκτήσει. Ο συλλέκτης αρνήθηκε. Τρεις μέρες αργότερα, ισχυρίζεται ότι έλαβε δεύτερη κλήση από τον εξαγριωμένο πλέον Φρόιντ, ο οποίος του είπε ότι αν δεν του πουλούσε το έργο, θα αρνιόταν ότι το είχε ζωγραφίσει, κίνηση που θα είχε ως συνέπεια ο συλλέκτης να μην μπορούσε ποτέ να μεταπωλήσει το έργο, όπως και συνέβη, εφόσον το ίδρυμα που διαχειρίζεται το έργο του Φρόιντ αρνήθηκε να πιστοποιήσει την αυθεντικότητα του πίνακα.

Καρπούς ωστόσο φαίνεται να αποδίδουν μακροχρόνιες έρευνες τριών ανεξάρτητων μελετητών οι οποίες, έπειτα από εξέταση των χρωστικών και της τεχνικής του ζωγράφου, μελέτη με υπέρυθρες ακτίνες και αξιοποίηση των δυνατότητων τεχνητής νοημοσύνης, συγκλίνουν στο ότι ο πίνακας με τον γυμνό άνδρα είναι έργο του Λούσιαν Φρόιντ και αποκαλύπτουν πως πρόκειται πιθανότατα για αυτοπροσωπογραφία του, γεγονός που εξηγεί την αγωνία του καλλιτέχνη να πάρει στα χέρια του την επίμαχη ημιτελή ελαιογραφία.

Το «Ορθιο ανδρικό γυμνό» έχει διαστάσεις 43×65 εκ. και ανήκε στη συλλογή ενός άνδρα που πέθανε στη Γενεύη και δημοπρατήθηκε το 1997 ως έργο του Φρόιντ. Ο Τιερί Ναβάρο, ιδιωτικός ερευνητής και φίλος του συλλέκτη που κατέχει σήμερα τον πίνακα, ανακάλυψε ότι πριν από τη δημοπρασία ο πίνακας βρισκόταν σε ένα διαμέρισμα της Γενεύης που χρησιμοποιούνταν κρυφά από τον ζωγράφο, τον συνάδελφό του Φράνσις Μπέικον και τους ομοφυλόφιλους φίλους τους.

Μέλος της ομοφυλοφιλικής κοινότητας μάλιστα όταν είδε το «Ορθιο ανδρικό γυμνό» σε μια ιδιωτική έκθεση στη Γενεύη αναγνώρισε το έργο και υποστήριξε ότι αποτελούσε παραγγελία του Μπέικον και ότι βρισκόταν αναρτημένος στην είσοδο του εν λόγω διαμερίσματος. Κατόπιν τούτων εκτιμάται ότι ο Φρόιντ (πέθανε το 2011) θα προτιμούσε να καταστρέψει ή να αποποιηθεί τον πίνακα, παρά να επιτρέψει την κυκλοφορία του στην αγορά.