Οι πιο ακριβοπληρωμένοι περιπατητές

Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι μια υπέροχη διοργάνωση γιατί σου δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθείς κάθε φορά ωραίες ιστορίες. Κάποιοι νομίζουν ότι κάθε χρόνο την ιστορία του τη γράφει μόνο ο κατακτητής του: δεν είναι έτσι. Στην πραγματικότητα από την ώρα που η διοργάνωση ξεκινά μέχρι που ολοκληρώνεται, συνεχώς προκύπτουν και νέα πράγματα. Οι δε εκτιμήσεις για την έκβασή του μεταβάλλονται εντυπωσιακά.

Φαβορί
Πριν από δύο μήνες η Παρί Σεν Ζερμέν, που είδαμε την Τετάρτη το βράδυ να χάνει με 2-1 από τη Μάντσεστερ Σίτι, έμοιαζε το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση της διοργάνωσης: η ταυτόχρονη παρουσία του Μέσι, του Νεϊμάρ και του Εμπαπέ έκανε πολύ κόσμο (κι όχι μόνο τους οπαδούς της) να περιμένουν να δουν τα παιχνίδια της και φυσικά τρόμαζε τους αντιπάλους της. Σήμερα η ταυτόχρονη παρουσία των τριών μοιάζει με άλυτο πρόβλημα και ο προπονητής της, ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο, ετοιμάζεται να την αποχαιρετήσει γιατί δεν το έλυσε. Θα αναλάβει να βρει τη λύση κάποιος άλλος. Λεφτά οι Αραβες έχουν. Μόνο που λύσεις για τέτοια προβλήματα δεν αγοράζονται.

Συνύπαρξη
Είναι προφανές πως όποιος πίστευε πως αυτοί οι τρεις μπορεί να συνυπάρξουν στην ίδια ενδεκάδα θυμόταν την υπέροχη συνύπαρξη του Νεϊμάρ, του Λουίς Σουάρεθ και του Μέσι στην Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2014-15. Το τότε περίφημο ΜSN είχε οδηγήσει την ομάδα της Καταλωνίας στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ μετά από μια ονειρική σεζόν. Μόνο που ενώ όλοι θαύμαζαν αυτούς τους τρεις, πίσω τους μια άλλη τριάδα έδινε ό,τι είχε για χάρη τους, δηλαδή για να μπορούν αυτοί να συνεργάζονται χωρίς να ξοδεύουν ενέργεια για τη σκληρή κι άχαρη ανασταλτική δουλειά. Ο Ινιέστα, ο Μπουσκέτς και ο Ράκιτιτς «πέθαιναν» στο γήπεδο για χάρη του ΜΣΝ. Τέτοιοι επαγγελματίες αλτρουιστές στην Παρί δεν υπάρχουν και δεν θα ξαναϋπάρξουν και σε καμία άλλη ομάδα.

Ξέχασαν
Σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα της Ευρώπης που μεταδίδουν το Τσάμπιον Λιγκ χθες βράδυ η επισήμανση που γινόταν ήταν η ίδια: ο Μέσι και ο Νεϊμάρ μοιάζουν οι πιο ακριβοπληρωμένοι περιπατητές του κόσμου. Είναι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ξέχασαν το ποδόσφαιρο: απλά η ταυτόχρονη παρουσία τους σε μια ομάδα μοιάζει ένα άλυτο πρόβλημα – πρόκειται για ένα πρόβλημα που κοστίζει και κάτι δεκάδες εκατομμύρια. Οσο για τον Εμπαπέ, αυτός και τρέχει και σκοράρει, όμως έχει μια μεγάλη διαφορά από τον Λουίς Σουάρεθ – ιδανικό συμπαίκτη του Νεϊμάρ και του Μέσι το 2015: δεν είναι σέντερ φορ. Κι αυτός αγαπάει να τρέχει με την μπάλα περιφερειακά, να πηγαίνει πάνω στον αντίπαλο κι όχι να μένει στην περιοχή, να γυρνά για να πάρει την μπάλα. Κάποτε ο Πεπ Γκουαρντιόλα χρησιμοποίησε τον Μέσι ως «ψευτοεννιάρι» αλλάζοντας τον τρόπο που παίζουν επίθεση οι ομάδες. Αλλά ούτε κι αυτός δεν μπορούσε να φανταστεί πως κάτι χρόνια αργότερα θα προέκυπτε μια ομάδα με τρία «ψευτοεννιάρια» και χωρίς κανένα κανονικό φορ…

Παρένθεση
(Αν δεν ήθελα να το περιπλέξω τόσο πολύ θα έλεγα ότι η αληθινή διαφορά του Εμπαπέ με τον Σουάρεθ είναι ότι ο Γάλλος δεν «δαγκώνει», όπως λέμε και στη γλώσσα του ποδοσφαίρου. Δεν το λέω γιατί ο Σουάρεθ «δάγκωνε», αλλά το έκανε κυριολεκτικά – ρωτήστε τον Κιελίνι π.χ. που στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία είχε τρομάξει μαζί του! Οπότε αφήνω αυτή του την κακή συνήθεια να χαθεί στη λήθη από φόβο μη βρει μιμητές…).

Ψαλίδι
Εχει πάντως ενδιαφέρον ότι ενώ η πλουσιότερη ομάδα του κόσμου αυτή τη στιγμή έχει τρεις βιρτουόζους που δεν είναι σέντερ φορ, ένας αληθινός φορ, ο μέγας Λεβαντόφκσι εξακολουθεί να καταπλήσσει τον κόσμο ολόκληρο. Το γκολ που σημείωσε με ανάποδο ψαλίδι στο Κίεβο μέσα στα χιόνια ο πολωνός φορ της Μπάγερν Μονάχου είναι ένα πανέμορφο τέρμα που θυμίζει πως στον υπέροχο αυτό ποδοσφαιριστή χρωστάνε μια Χρυσή Μπάλα. Η δε σύγκρισή του με τον τωρινό Μέσι (ή ακόμα και με τον τωρινό Κριστιάνο Ρονάλντο που παίζει μόνο για να σκοράρει αδιαφορώντας για όλα τα άλλα) απλά δεν υφίσταται…

Θαύματα
Τι θα δούμε στη συνέχεια; Πολλά ακόμα διότι είναι δεδομένο πως το εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ θα είναι η διοργάνωση των θαυμάτων, αν όχι και των εκπλήξεων. Οτι μας περιμένουν θαύματα το καταλαβαίνει κανείς από το ότι το γκολ της νίκης της Μάντσεστερ Σίτι σημείωσε χθες ο Ζεζούς (ο Χριστός, δηλαδή…) και το γκολ της νίκης της Μίλαν ο Μεσάια (δηλαδή ο Μεσσίας). Ολα αυτά ενώ συμπληρωνόταν ένας χρόνος από τον θάνατο του τελευταίου Θεού του ποδοσφαίρου, δηλαδή του Ντιέγκο Μαραντόνα.

Ντιέγκο
Η «Γκαζέτα ντέλο Σπορτ» με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός έτους διάλεξε και παρουσίασε πενήντα δηλώσεις επωνύμων (όχι μόνο από τον χώρο του ποδοσφαίρου…) που είχαν γίνει μέσα στον χρόνο αυτό που πέρασε, δηλαδή από τη μέρα της αναγγελίας του θανάτου του μέχρι χθες. Εχουν μιλήσει για αυτόν, εκτός από συμπαίκτες του, προπονητές του και αντίπαλοί του, ακόμα και πολιτικοί όπως ο Μακρόν, σκηνοθέτες που από αυτόν εμπνεύστηκαν όπως ο Κουστουρίτσα κι ο Πάολο Σορεντίνο, ακόμα και συγγραφείς που συμβαίνει να είναι απλά ποδοσφαιρόφιλοι όπως ο Γιο Νέσμπο π.χ. Μεταξύ όλων ξεχώρισα μια αναφορά του Πάπα Φραγκίσκου που είναι και Αργεντινός και είχε υπάρξει και φίλος του – όσο μπορεί να το πει κάποιος αυτό για τον Μαραντόνα.

Πάπας
Ο Πάπας θυμήθηκε ότι το 1986, όταν η Αργεντινή κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο μια Γιαπωνέζα του είπε πως ο Μαραντόνα είναι η απόδειξη πως υπάρχει Θεός. «Ελαμπαν τόσο τα μάτια της που το δέχτηκα» είπε «παρόλο που ήθελα να της πω ότι αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού υπάρχουν στη ζωή της πολλές». Ο Πάπας γνωρίζει καλά πως ο Ντιέγκο δεν ήταν άγιος, πως οι αμαρτίες του υπήρξαν τεράστιες και πως οι περιπέτειές του δεν τον καθιστούν πρότυπο για κανένα. Αλλά, όπως λέει, «με την παραβολή του Ασώτου όλα αυτά έχουν τακτοποιηθεί χρόνια πριν»: και για τον αμαρτωλό Ντιέγκο θα υπάρξει συγχώρεση διότι «έδωσε σε πολλούς ανθρώπους χαρά χωρίς μάλιστα να απαιτήσει από αυτούς ανταμοιβή κι αυτό από μόνο του είναι χριστιανικό μήνυμα». Είναι έτσι; Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως ο Πάπας αποκλείεται να έχει προβληματιστεί τόσο πολύ για κάποιον άλλο από τους αμαρτωλούς του καιρού μας. Και έχουμε πολλούς.

Ζλάταν
Φυσικά δεν χωρά αμφιβολία πως την καλύτερη δήλωση για τον Ντιέγκο την έχει χάνει ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. «Διάβολε ο τύπος ήταν καλός, πραγματικά καλός. Δηλαδή όχι απλά καλός. Ισως καλύτερος ακόμα κι από μένα» έχει πει ο αθεόφοβος…