Dura lex, sed lex

Η πτώση του Βράνιες μέσα στην περιοχή του Ολυμπιακού μετά από επαφή του με τον Μασούρα λίγο πριν επιτευχθεί το δεύτερο γκολ των Ερυθρολεύκων στο ντέρμπι της περασμένης Κυριακής στο ΟΑΚΑ, είναι μια φάση που ερμηνεύτηκε ποικιλοτρόπως. Ο διαιτητής και ο VAR αποφάσισαν πως δεν υπάρχει καμία παράβαση και μαζί τους συμφώνησαν πολλοί. Αντίθετα, η ΑΕΚ ξεσήκωσε τον κόσμο φωνάζοντας πως είναι πέναλτι. Αλλοι πάλι δεν έβαζαν το χέρι τους στη φωτιά για τίποτα, ούτε για το ότι ήταν πέναλτι ούτε για το ότι δεν ήταν.

Αυτό είναι πρόβλημα του κανονισμού. Και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί κανονισμοί παιδιάς και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ, αθλήματα με μεγάλη ένταση και πολλές επαφές, που παρουσιάζουν τέτοια προβλήματα. Δεν είναι ξεκάθαροι. Και επιτρέπουν στον διαιτητή να αποφασίζει κατά την κρίση του.

Δεν θα έπρεπε, όμως, να είναι έτσι. Δεν θα έπρεπε η εφαρμογή ενός κανονισμού να εξαρτάται από την κρίση του διαιτητή. Διότι έτσι του δίνεται η δυνατότητα να διαδραματίζει ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα, κάτι το οποίο (πρέπει να) αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των παικτών και των προπονητών. Δεν πρέπει να γίνεται κάτι και να «δίνεται» ή να «μη δίνεται». Πρέπει αν γίνεται, να δίνεται κι αν δεν γίνεται, να μη δίνεται.

Συν τοις άλλοις, η ασάφεια των κανονισμών προκαλεί σύγχυση στους φιλάθλους, που πολλές φορές δεν καταλαβαίνουν τι βλέπουν. Παράδειγμα ο κανονισμός στο ποδόσφαιρο για το χέρι και πότε αυτό συνιστά παράβαση και – πολύ περισσότερο – πέναλτι. Ενας κανονισμός που αλλάζει συνέχεια τα τελευταία χρόνια, με διάφορες προσθήκες, επεξηγήσεις κ.λπ., κι έχει γίνει τόσο δυσνόητος, ώστε στην πραγματικότητα να μην ορκίζεται κανείς για το αν το χέρι που είδε να γίνεται από αμυνόμενο μέσα στην περιοχή είναι πέναλτι ή όχι.

Τα πράγματα θα έπρεπε να είναι πιο απλά. Οι κανονισμοί παιδιάς να είναι ξεκάθαροι, χωρίς εξαιρέσεις, «παραθυράκια» και όλα όσα επιτρέπουν διαφορετικές ερμηνείες. Για να μπορεί ο διαιτητής να κρίνεται βάσει πραγματικών περιστατικών και όχι της κρίσης του και για να μπορεί ο φίλαθλος να καταλαβαίνει τι βλέπει.

Κι από εκεί και μετά… dura lex sed lex, όπως έλεγαν οι Λατίνοι. Σκληρός νόμος, αλλά νόμος…