Ο επίσκοπος {LF}του Μάντσεστερ

Η περίπτωση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πρέπει να διδάσκεται στα οικονομικά πανεπιστήμια ως σημείο αναφοράς για το πώς ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος μπορεί να ευημερεί οικονομικά και να αποτυγχάνει αγωνιστικά.

Οι ερασιτεχνισμοί της ηγεσίας των Κόκκινων Διαβόλων σε ποδοσφαιρικά ζητήματα είναι πρωτοφανείς και υποκινούμενοι από έναν άνθρωπο που στο τέλος του χρόνου θα κλείσει τα 80 του χρόνια, τον Σερ Αλεξ Φέργκιουσον.

Ο Φέργκι δεν είναι ο οποιοσδήποτε. Πρόκειται για τον ζωντανό θρύλο της Γιουνάιτεντ, τον προπονητή που έθεσε τις βάσεις για να γίνουν οι Κόκκινοι Διάβολοι η ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στην Αγγλία.

Ο ιδιόρρυθμος Σκωτσέζος έχει κερδίσει επάξια την ιδιότητα του αλάθητου. Είναι ένας ποδοσφαιρικός επίσκοπος του Μάντσεστερ που ο λόγος του δεν αμφισβητείται.

Τους τελευταίους μήνες, ωστόσο, το «αλάθητο» τέθηκε δύο φορές στο off. Την πρώτη όταν μεσολάβησε να πάει ο Κριστιάνο Ρονάλντο στο Ολντ Τράφορντ. Ο CR7 επέστρεψε στην πρώην ομάδα του ως ηγέτης κι ενώ υπήρχαν ήδη αρκετοί. Οι συγκρούσεις των εγωισμών ήταν ζήτημα χρόνου και ενώ ο ίδιος δεν μπορούσε πια να κατεβαίνει στα αποδυτήρια.

Το δεύτερο τεράστιο λάθος ήταν η εμμονή του με τον Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ. Ο συμπαθής Νορβηγός θα ήταν πιο παραγωγικός ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων στο εστιατόριο Tast του Πεπ Γκουαρντιόλα παρά ως αντίπαλος του Καταλανού στους πάγκους. Ο Σόλσκιερ είχε φτάσει εδώ και καιρό το limit up των δυνατοτήτων του ως προπονητής. Φώναζε από μακριά πως δεν μπορούσε να εξελίξει περαιτέρω τη Γιουνάιτεντ.

Οταν ένας προπονητής εκλιπαρεί την ηγεσία να του δώσει κι άλλη ευκαιρία και τους παίκτες – Ρονάλντο, Μαγκουάιρ, Φερνάντες – να τον στηρίξουν, έχει πάψει από καιρό να εκπροσωπεί αυτό που δηλώνει. Οι βαριές ήττες, τα αρνητικά σερί μπορεί να συμβούν σε κάθε ομάδα, όπως έγινε πέρυσι με τη Λίβερπουλ.

Η περίπτωση του Σόλσκιερ όμως συνδέεται με τη light προσωπικότητά του για τις απαιτήσεις του Ολντ Τράφορντ και με το σοβαρό έλλειμμα γνώσεων στην προπονητική.

Μετά την ιστορική «πεντάρα» από τη Λίβερπουλ ο Φέργκιουσον συνέχισε να τον στηρίζει, ίσως γιατί ήθελε να δει αν οι Κόκκινοι Διάβολοι είναι αλλεργικοί στο τσίμπημα της σφήκας.