Τις πταίει;

Η σύγχρονη ιστορία του κροατικού ποδοσφαίρου ξεκινά στις 3 Ιουλίου 1992 όταν επανεντάχθηκε στους κόλπους της FIFA, για να ακολουθήσει στις 17 Ιουνίου του 1993 η ένταξη του και στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία.
Η έκταση της Κροατίας αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο της Ελλάδας και ο πληθυσμός της με το ζόρι ξεπερνά τα τέσσερα εκατομμύρια. Δεν είναι πλούσια χώρα και το πρωτάθλημά της είναι μια μετριότητα που μάλιστα έχει ταλαιπωρηθεί από αρκετά σκάνδαλα. Η ανταγωνιστικότητα είναι άγνωστη λέξη, με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ να έχει κατακτήσει τα 14 από τα τελευταία 15 πρωταθλήματα.
Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις οι Κροάτες εξακολουθούν να ποτίζουν τις κοίτες της μετριότητας. Στη φετινή σεζόν, η μόνη που συνεχίζει στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ προερχόμενη από το Τσάμπιονς Λιγκ είναι η Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Ριέκα, Οσιεκ και Χάιντουκ αποχαιρέτησαν νωρίς.
Στη συγκομιδή βαθμών η Ελλάδα υπερτερεί στην τρέχουσα σεζόν με 4.500 πόντους έναντι 4.250 αλλά οι Κροάτες βρίσκονται στη 15η θέση στο ranking της τελευταίας πενταετίας έναντι της 19ης στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Η διαφορά, ωστόσο, στους βαθμούς είναι ουσιαστικά δύο νίκες.
Αυτή λοιπόν η μικρή χώρα με το ανυπόληπτο ποδόσφαιρο προκρίθηκε χθες στα τελικά του Μουντιάλ του Κατάρ. Στο 22ο Παγκόσμιο Κύπελλο θα συμμετάσχει για έκτη φορά στις επτά τελευταίες διοργανώσεις. Μετά την επανένταξή της στη FIFA έχει απουσιάσει μόνο από τη Νότια Αφρική, το 2010. Στα πέντε Παγκόσμια Κύπελλα που έλαβε μέρος έχει καταλάβει μια φορά την τρίτη θέση, το 1998 και τη δεύτερη στην τελευταία διοργάνωση.
Ο προπονητής της Εθνικής Κροατίας, Ζλάτκο Ντάλιτς δύσκολα θα έβρισκε δουλειά στην ελληνική Σούπερ Λιγκ, ακόμα και σε ομάδα της περιφέρειας. Πόσω μάλλον στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Αντίθετα εμείς έχουμε φέρει Ρεχάγκελ, Σάντος, Ρανιέρι, Σκίμπε. Διαθέτουμε επίσης καλύτερα και μεγαλύτερα γήπεδα και πλουσιότερους επενδυτές. Ωστόσο θα παρακολουθήσουμε το επόμενο Μουντιάλ από τον καναπέ. Οπως και το προηγούμενο. Και ίσως αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Μεξικού.
«Τις πταίει;» λοιπόν, όπως θα αναρωτιόταν και ο Χαρίλαος Τρικούπης αν έβλεπε την ποδοσφαιρική μας κατάντια.














