Ετσι δεν πάει πουθενά!

Απογοητευτικό φινάλε για την εθνική μας ομάδα με νέα ισοπαλία (1-1) με το Κόσοβο, που δεν χάνει για δεύτερη φορά στο ΟΑΚΑ, μετά και το 0-0 που μας είχε πάρει παλαιότερα στο Nations League, ενώ μας είχε πάρει την μπουκιά από το στόμα και με την ισοφάριση (1-1) στις καθυστερήσεις του πρώτου αγώνα εκτός έδρας.

Τρεις ισοπαλίες με το Κόσοβο σε τέσσερα παιχνίδια! Μπορεί ο αγώνας να ήταν βαθμολογικά αδιάφορος, να χάσαμε πολλές ευκαιρίες (με τον Βρουσάι μάλιστα στο 94′ να αγγίζει το 2-1, με τον Μούριτς να κάνει την απόκρουση του αγώνα), αλλά η εικόνα της Εθνικής μετά την ισοφάριση του Κοσόβου, όπου οι φιλοξενούμενοι μας έπαιξαν σαν τη γάτα με το ποντίκι για δέκα λεπτά λες και ήταν η Ισπανία (!), ήταν αποκαρδιωτική.

Και τυχερός…

Ναι, οι παίκτες θέλουν τον Ολλανδό και το διαλαλούν όπου σταθούν και όπου βρεθούν, αλλά, αλήθεια, πόσα μπορεί να αλλάξει με αυτή τη νοοτροπία που έχει ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ;

Δηλαδή τις προάλλες με την Ισπανία είπε ο ομοσπονδιακός τεχνικός ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να κερδίζει όλους τους αντιπάλους. Μα δεν του ζήτησε κανείς να νικήσει την Ισπανία, αλλά όχι και δύο ισοπαλίες με το Κόσοβο και χθες να αισθάνεσαι και τυχερός στο φινάλε.

Ναι, η Εθνική πέτυχε ένα εξαιρετικό γκολ με τρομερή κεφαλιά του Μασούρα από σέντρα-λουκούμι του Πέλκα (44′), είχε δοκάρι νωρίτερα (10′) με τον Μπουχαλάκη, μεγάλη ευκαιρία με τον Τσιμίκα (30′) με τον Μούριτς να βγάζει μεγάλη απόκρουση στο φάουλ.

Αλλά μόλις οι Κοσοβάροι ισοφάρισαν με τον Ραχμάνι (76′) επήλθε πανικός, μας έβαλαν στην εστία και μας έπαιζαν μονότερμα με τον κόουτς Γκλίχα να ρίχνει και επιθετικό στο 80’ για τη νίκη.

Χθες έκλεισε ουσιαστικά ένας κύκλος όπως είχε τονίσει από την παραμονή του αγώνα ο Δημήτρης Πέλκας: «Εμείς βλέπουμε αυτό το παιχνίδι ως την αρχή ενός νέου κύκλου, ανεξάρτητα με το αν το ματς δεν έχει κανένα βαθμολογικό ενδιαφέρον. Το να αγωνίζεσαι με την εθνική ομάδα είναι από μόνο του κίνητρο. Είτε είναι προπόνηση, είτε είναι φιλικός, είτε προκριματικά το κίνητρο είναι το ίδιο, οπότε πάμε να κερδίσουμε αύριο το παιχνίδι ώστε να είμαστε έτοιμοι και μετά τα φιλικά του Μαρτίου, για το νέο Nations League. Με την πρόοδο που έχουμε κάνει τα τελευταία δύο χρόνια το πιστεύουμε και εμείς οι ίδιοι ότι είμαστε πολύ κοντά στο να επαναφέρουμε την Εθνική σε μια μεγάλη διοργάνωση».

Το μέλλον δεν περιμένει

Πράγματι η Εθνική δεν έχει την πολυτέλεια να «κλάψει» πάνω από το χυμένο γάλα για μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία έστω για τα μπαράζ (αν είχαμε νικήσει εκτός έδρας το Κόσοβο και εντός τη Γεωργία) και θα πρέπει να σχεδιάσει αμέσως την επόμενη ημέρα.

Ο ολλανδός τεχνικός, αν και δεν πέτυχε το «πλάνο Κατάρ» που είχε βάλει, φαίνεται να έχει συμφωνήσει προφορικά, αλλά πλέον θα πρέπει και ο ίδιος να έχει κατασταλάξει και να παρουσιάσει ένα πολύ καλύτερο σύνολο.

Διότι θα είναι άδικο εάν πει κάποιος ότι δεν έχει υλικό η εθνική μας ομάδα, αν μη τι άλλο για να μπορέσει να πάρει την πρώτη θέση σε ένα χαμηλής δυναμικότητας Nations League. Μια διοργάνωση την οποία υποτιμήσαμε πάρα πολύ όπως και τη χρησιμότητά της, ιδιαίτερα την πρώτη της έκδοση που θα μπορούσε να μας είχε χαρίσει ένα εισιτήριο για το Euro του 2020.

Ζητείται σταθερότητα

Απλώς χρειάζεται σαφώς να δημιουργήσει ένα πιο σταθερό σύνολο, να είναι πιο επιλεκτικός στις επιλογές του και – γιατί όχι; – ας μιμηθεί (εφόσον βρει όμως ένα σχήμα που να αποδίδει ή έστω να παίρνει τις νίκες που χρειάζεται) τελικά τον Οτο Ρεχάγκελ και τον Φερνάντο Σάντος που είχαν ένα «κλειστό κλάμπ» ποδοσφαιριστών και πήγαιναν συνεχόμενα στις μεγάλες διοργανώσεις.

Ολα αυτά εφόσον τελικά μείνει, δεδομένου ότι δεν έχει κερδίσει δύο φορές το Κόσοβο και δεν μπορεί να πει κανείς ότι το χθεσινό παιχνίδι ήταν αγγαρεία, γιατί ο ίδιος ο προπονητής και οι παίκτες του το είχαν αναγάγει σε ένα άνοιγμα νέου κύκλου. «Οταν αναλάβαμε πριν από δύο χρόνια, η ομάδα ήταν ήδη σε δύσκολη κατάσταση. Δεν είχε καλά αποτελέσματα. Αλλάξαμε το κλίμα, τους παίκτες. Δώσαμε στην ομάδα παίκτες με μέλλον και ένα στυλ που αρέσει στον κόσμο. Είμαστε στο τελευταίο στάδιο» είπε επίσης προχθές ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ, αλλά τα αποτελέσματα και η εικόνα στο γήπεδο λένε άλλα.

Ελλάδα (Φαν ‘τ Σιπ): Βλαχοδήμος, Ανδρούτσος, Χατζηδιάκος, Γούτας, Τζαβέλλας (80′ Παυλίδης), Τσιμίκας, Μπουχαλάκης, Πέλκας (80′ Βρουσάι), Μάνταλος, Μασούρας (86′ Λημνιός), Δουβίκας (66′ Τζόλης)

Κόσοβο (Γκλίχα): Μούριτς, Βοϊβόντα, Ραχμάνι, Φαζίλι, Αλίτι, Ιντρίζι (86′ Καστράτι), Σχάλα (70′ Χαλίμι), Λοσάι (46′ Σχέγκοβρα), Μπερίσα, Ράτσιτσα (80’ Σελμάνι), Μουρίκι.