Τα πέτρινα χρόνια του Παναθηναϊκού

Πρώτος… άνοιξε τον χορό ο Αγγελος Μπασινάς, παλιά δόξα του συλλόγου με επιτυχίες και αναγνώριση όταν φορούσε τη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος. Μίλησε μετά το 0-0 με τον ΟΦΗ στη Λεωφόρο. «Πρέπει να βλέπουμε την πραγματικότητα. Δεν είναι ο Παναθηναϊκός που θέλουμε να είναι και που ξέραμε όσο ήμουν εγώ εκεί. Για τον Παναθηναϊκό δεν είναι επιτυχία να βγει τέταρτος-πέμπτος, εγώ δεν τον ξέρω έτσι τον Παναθηναϊκό. Αν εσείς συμφωνείτε εγώ δεν συμφωνώ, θα πρέπει να είναι μέσα στις δύο πρώτες θέσεις. Οταν βλέπω ότι δέκα χρόνια δεν γίνεται κάτι… Δεν είναι ούτε στην Ευρώπη, δεν παίρνει τίτλους, τι να πω. Ημουν εκεί 19 χρόνια, δεν το δέχομαι. Μόνο το σήμα μού θυμίζει τον Παναθηναϊκό. Εχω μεγαλώσει μέσα εκεί και πρέπει να μιλήσω εγώ για τον Παναθηναϊκό, που ξέρουμε πώς λειτουργούσε και πώς ήταν. Προοπτική δεν υπάρχει και αυτό είναι το χειρότερο. Σήμερα αν δεν είχαμε αυτόν τον προπονητή ίσως η ομάδα να μην ήταν εκεί που ήταν».

Ο Αποστολάκης
Ακολούθησε ο Στράτος Αποστολάκης, ένας από τους καλύτερους δεξιούς αμυντικούς στην ιστορία του Παναθηναϊκού, που έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους με τους Πράσινους. «Ας δούμε το πρόβλημα λίγο πιο βαθιά. Μικραίνει ο Παναθηναϊκός, κάθε χρόνο και περισσότερο. Να γίνει κάτι συνταρακτικό, γιατί έλεος, πλέον βαρεθήκαμε με όλο αυτό. Ή να πάμε πάνω ή να πάμε κάτω. Πιο κάτω δεν μπορεί να υπάρξει γι’ αυτήν την ομάδα, τη φανέλα, τον κόσμο και την ιστορία. Αρα ή να αλλάξει νοοτροπία η διοίκηση Αλαφούζου ή να σηκωθεί να φύγει και δεν ξέρω τι πλήρωσε, τι έδωσε, τι χρωστάει, τι του χρωστάνε. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με επιχείρηση για να δούμε λογιστικά τα συν και τα πλην. Εχουμε από πίσω μια τεράστια ιστορία κι ένα τεράστιο κόσμο. Αυτή τη στιγμή ποιος διοικεί τον Παναθηναϊκό; Κάποια φρούτα που προέκυψαν και είναι αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό; Να δούμε ποιοι είναι, έχουν ονοματεπώνυμο; Ποιος διοικεί, να ζητήσουμε από κάποιον ευθύνες. Μεγάλε ή πας μπροστά ή πας πίσω. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Δηλαδή αν δεν παίξουμε πλέι άουτ θα είναι επιτυχημένη η χρονιά; Θα περιμένουμε να τιμωρηθεί ο Αρης ή να είναι ντεφορμέ ο Αστέρας Τρίπολης, μήπως και πλασαριστούμε πέμπτοι ή τέταρτοι; Δεν γίνονται αυτά. Θεωρώ ότι η διοίκηση αυτή, δεν θέλει να μεγαλώσει ο Παναθηναϊκός. Τη θέλουν κομμένη και ραμμένη, από πέμπτος μέχρι όγδοος. Κι αν δεν πάει στα πλέι άουτ, θα είναι επιτυχία».

Βαριά λόγια
Εχουν ιδιαίτερη βαρύτητα τα λόγια τους. Και ο Μπασινάς και ο Αποστολάκης γνώρισαν έναν Παναθηναϊκό πολύ διαφορετικό από τον σημερινό. Πολύ διαφορετικό απ’ αυτόν της τελευταίας δεκαετίας. Εναν Παναθηναϊκό που δεν ήταν η πέμπτη δύναμη της Ελλάδας, αλλά πρωταγωνιστούσε, διεκδικούσε και κατακτούσε τίτλους, έφερνε ευρωπαϊκές επιτυχίες. Τον βλέπουν, πια, να… βολοδέρνει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, να μην παίζει στην Ευρώπη, να θεωρεί επιτυχία την είσοδό του στη διαδικασία των πλέι οφ. Τα λόγια τους ακούγονται βαριά, αλλά είναι η αλήθεια. Είναι όλα όσα λέει ο κόσμος στις εξέδρες, στα social media, στις καφετέριες. Οσα λένε ακόμα και οι αντίπαλοι που ξεκινούν κάθε χρόνο το πρωτάθλημα χωρίς να υπολογίζουν μέσα στον ανταγωνισμό τον Παναθηναϊκό.

Επτά χρόνια χωρίς τίτλο
Ο Παναθηναϊκός συμπλήρωσε επτά χρόνια χωρίς τίτλο, από το Κύπελλο του 2014. 11 χρόνια μακριά από το πρωτάθλημα, από εκείνο του 2010. Αν δεν γίνει κάποιο… θαύμα, τα χρόνια θα γίνουν 12 στο τέλος της φετινής σεζόν. Και μια οκταετία χωρίς τίτλο, αν δεν κατακτήσει το φετινό Κύπελλο. Δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Τα «πέτρινα χρόνια» είναι πλέον πολλά και το κυριότερο είναι πως δεν φαίνεται να υπάρχει προοπτική πως σύντομα θα τελειώσουν και θα έρθουν εκείνες οι μέρες που θα τον κάνουν ξανά πρωταγωνιστή. Δεν προκύπτει από πουθενά η φιλοδοξία πως θα αλλάξει το στάτους ενός συλλόγου που μικραίνει. Και όταν ένας σύλλογος μικραίνει, η ευθύνη βαραίνει τη διοίκησή του.

Η δεκαετία Αλαφούζου
Ο Γιάννης Αλαφούζος συμπληρώνει μια δεκαετία στην ηγεσία του Παναθηναϊκού, έχοντας ως μοναδική επιτυχία το Κύπελλο του 2014. Είναι προφανές πως η διοίκησή του είναι αποτυχημένη, έχει αποδειχτεί πως δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός τόσο μεγάλου συλλόγου, ενώ ορισμένες από τις κινήσεις που κατά καιρούς έκανε έφτασαν τον Παναθηναϊκό είτε στο χείλος του γκρεμού, είτε στη… χλεύη των αντιπάλων. Η απόφασή του να σταματήσει τη χρηματοδότηση της ομάδας και να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις που είχε είχαν φέρει τον Παναθηναϊκό μια ανάσα από τον υποβιβασμό, ενώ οι συζητήσεις του για πώληση της ΠΑΕ σε ανθρώπους όπως ο Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ, που πλέον τον… κυνηγούν οι Αρχές του Βελγίου μετέτρεψαν μια πολύ σοβαρή διαδικασία όπως είναι αυτής της πώλησης μιας μεγάλης ΠΑΕ σε… ανέκδοτο.