Κεριά

Δεν ξέρω αν ο Τσίπρας μπαίνει στις εκκλησίες κι ανάβει κερί – σημειώνω απλώς ότι ο Μητσοτάκης το αμφισβήτησε…

Μπορώ όμως να υποθέσω με ισχυρή βεβαιότητα πού ανάβει κερί ο Μητσοτάκης. Στην αντιπολίτευση που του έλαχε.

Μιλώντας για το αριθμητικό ανέφικτο της «προοδευτικής διακυβέρνησης» προσέθεσε με ένα μάλλον χαιρέκακο ύφος.

«Θα ήταν μια κυβέρνηση η οποία δεν νομίζω ότι θα συγκινούσε πάρα πολύ το εκλογικό σώμα και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας προσωποποιήσω τώρα το σχήμα το οποίο φαντάζομαι ότι μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα σε αυτήν την περίπτωση» (Mega, 3/11).

Εντάξει. Το πιάσαμε το υπονοούμενο!

Στον δρόμο για τις εκλογές, ο Μητσοτάκης έχει ένα καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα. Αλλά κι ένα μεγάλο πολιτικό πλεονέκτημα: μια σαφή κι εύληπτη στρατηγική κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Την επιβεβαίωσε και πάλι στην προχθεσινή του συνέντευξη. Ούτε κουβέντες, ούτε πηγαινέλα, ούτε νταραβέρια, ούτε παρλαπίπες. Καλύτερα διπλές εκλογές.

Πέρα από τη σαφήνειά της, η στρατηγική αυτή έχει κι ένα άλλο χαρακτηριστικό. Ξεκαθαρίζει απολύτως τον ορίζοντα στο ΚΙΝΑΛ.

Αφού δεν υπάρχει προοπτική συνεργασίας με τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ είτε θα πρέπει να πορευτεί τελείως αυτόνομο, είτε θα πάει να πέσει στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Από εκεί αρχίζουν οι τιριτόμπες. Ο Παπανδρέου, για παράδειγμα, ψάχνει «μια πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης».

Κι εξηγεί:

«Δεν θα μπω σε συζήτηση με Τσίπρα και Βαρουφάκη (…) χωρίς πριν να έχουμε μιλήσει για ιδέες και για το τι πρεσβεύει ο καθένας» (Σκάι, 1/11).

Με άλλα λόγια, «δεν θα συζητήσω, πριν μιλήσουμε». Αντί για απόρριψη, μάλλον για προσκλητήριο μου ακούγεται.

Και προφανώς έχει δίκιο ο άνθρωπος. «Προοδευτική διακυβέρνηση» χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως και τον Βαρουφάκη, δεν μπορεί να γίνει. Καλώς ή κακώς, ο δρόμος προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μονόδρομος. Τι νόημα έχει να κρυβόμαστε;

Τότε φυσικά ο Μητσοτάκης τρέχει να ανάψει το κερί του. Ενδεχομένως φωνάζοντας «Γιώργο θεέ, πάρε την ΠΑΕ!».

Διότι ο Μητσοτάκης λέει ακριβώς το ίδιο. «Αν θέλετε προοδευτική διακυβέρνηση, να μαζευτείτε να την φτιάξετε. Εγώ θα πάρω τους υπόλοιπους!».

Και αυτός έχει δίκιο. Διότι καταλαβαίνει πολύ καλά πως αν το ΚΙΝΑΛ (με οιονδήποτε αρχηγό) πάει στον ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα διατηρήσει τη ενότητά του και τότε ο Μητσοτάκης θα κυριαρχήσει απόλυτα στον «αντιΣΥΡΙΖΑ» μεσαίο χώρο.

Με έναν σμπάρο, πολλά τρυγόνια!

Τόσο πολλά που ίσως ένα ταπεινό κεράκι να μη φτάνει. Και μάλλον θα πρέπει το Μέγαρο Μαξίμου να οργανώσει και κάποιο ευχέλαιο.