«Κοινής αποδοχής»

Δεν είναι άσχημη η ιδέα του «Λεγάμενου» να διοριστούν επιστήμονες «κοινής αποδοχής» οι οποίοι θα διαχειριστούν την πανδημία, που θερίζει. Βασικά δεν είναι καθόλου άσχημη. Ειδικά σε ό,τι αφορά το σκέλος της «κοινή αποδοχής». Μάλιστα, θεωρώ ότι είναι τόσο καλή ιδέα, ώστε απορώ γιατί δεν την επεκτείνει σε όλο το φάσμα του δημόσιου βίου. Να έχουμε παντού «κοινής αποδοχής».

Παράδειγμα, εκ του σάλου των τελευταίων ημερών περί του τρόπου δράσης της αστυνομίας: το έγκλημα να το αντιμετωπίζουν αστυνομικοί «κοινής αποδοχής». Μόνο.

Εκεί όμως που πραγματικά θα έλυνε το πρόβλημα η πρόταση θα ήταν ενόψει κινητοποιήσεων/διαδηλώσεων, οι οποίες κάθε φορά αποτελούν αφορμή για έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Να κάθονται κάτω ας πούμε, τα κόμματα, και εκ του καταλόγου των αστυνομικών που διατίθενται, να επιλέγουν τους «κοινής αποδοχής». ΚΙ αφού τους επιλέξουν, μετά να τους καθοδηγήσουν και πώς θα ενεργήσουν ως «κοινής αποδοχής», την ώρα που ο διαδηλωτής (που δεν είναι «κοινής αποδοχής») έχει σηκώσει το ρόπαλο και θέλει να τους σπάσει το κεφάλι ή έχει ανάψει τη μολότοφ και είναι έτοιμος να… ανάψει και τους ίδιους σαν το κεράκι της λαμπρής…

Δεν θα ήταν υπέροχο; Θα ήταν! Ρητορικό είναι το ερώτημα, μην μπερδεύεστε…

Μία λύση για όλα τα προβλήματα

Αλλά δεν είναι μόνο η αστυνομία το πεδίο στο οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί η περί των «κοινής αποδοχής» εμπνευσμένη πρόταση του «Λεγάμενου». Υπάρχουν τόσοι τομείς στους οποίους θα μπορούσε να υλοποιηθεί. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, ας πούμε. Τι να τις κάνουμε τις εκλογές; Να αποφασίζουν τα κόμματα, τους «κοινής αποδοχής» οι οποίοι θα διοικούν τους δήμους. Και εκείνοι με τη σειρά τους, αν και πότε πρέπει να μαζέψουν τα σκουπίδια, να αλλάξουν τις λάμπες του ηλεκτροφωτισμού, να βελτιώσουν τα πεζοδρόμιο, να φροντίσουν το «πράσινο». Στον συνδικαλισμό – αναφέρω ένα άλλο παράδειγμα. Τι τις θέλουν τις εκλογικές διαδικασίες τα συνδικάτα, όταν τα κόμματα μπορούν να αποφασίζουν τους «κοινής αποδοχής» που θα τα διοικούν; Αλλά και τα ίδια τα κόμματα. Γιατί να αναδεικνύουν ηγεσίες, κομματικά όργανα; Να σκοτώνονται στην ίντριγκα και στα πισώπλατα μαχαιρώματα, όταν μπορούν να τα διοικούν οι «κοινής αποδοχής»; Δεν θα ήταν πιο… ωραίο, να μαζεύονταν όλοι μαζί, εννοώ και τα υπόλοιπα κόμματα, και να αποφάσιζαν τους «κοινής αποδοχής» που θα διοικήσουν… ένα από τα ίδια; Γιατί να γίνονται συνέδρια, παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, προτάσεις, μεθοδεύσεις και τα συναφή, όταν σε όλα θα μπορούσε να δώσει λύση η μεγαλειώδης πρόταση του «Λεγάμενου» περί των κοινής αποδοχής»;!

Διαβάζω ας πούμε ότι ο περί ου ο λόγος «Λεγάμενος» ετοιμάζεται να οδηγήσει το κόμμα της χαράς σε συνέδριο και συγκρότησε προς τούτο και τρεις επιτροπές (στις οποίες τοποθέτησε διάφορα «ρετάλια» του ΠΑΣΟΚ για προφανείς λόγους…). Τζάμπα ο κόπος. Αν εφάρμοζε τη δική του πρότασή περί «κοινής αποδοχής», με τις ειδικές προσθήκες που προανέφερα, δεν θα χρειαζόταν τίποτα από όλα αυτά. Θα ήταν όλα ήσυχααααα, απλάααα και τακτοποιημένα…

«Κοινής αποδοχής» λοιπόν. Η ΛΥΣΗ. Για όλα, και σε όλα. Μα πώς το σκέφτηκε ο μεγάλος; Τι διάνοια. Αποκαλύπτομαι…

Οι «φιρφιρίκοι» του ΚΙΝΑΛ

Στο ΚΙΝΑΛ τώρα, που δεν καταλαβαίνουν από αυτά, και εξακολουθούν να λειτουργούν με βάση τις σκουριασμένες παλιές διαδικασίες, έχουν βαλθεί να αποδείξουν πόσο δίκιο έχει με τους «κοινής αποδοχής», ο μεγάλος.

Ενώ θα έπρεπε να είχαν καταλήξει με συνοπτικές διαδικασίες, σε μια κοινή πρόταση για το ποιος θα τεθεί επικεφαλής του κόμματος μετά την εκδημία της προέδρου Φώφης, για όσο (μικρό, μόλις 35-40 ημέρες) διάστημα απομένει ως την εκλογή νέας ηγεσίας, κάνουν ό,τι μπορούν να σιχτιρίσει ο κόσμος, και τους ίδιους και το κόμμα.

Ο λόγος είναι ότι διάφοροι μωροφιλόδοξοι «φιρφιρίκοι», που η προσφορά τους στο Κίνημα και την πολιτική έχει τη διάρκεια και το ειδικό βάρος βαριεστημένης μύγας, προβάλλουν απαιτήσεις, οι οποίες απαντούν μόνο στον δικό τους συμπλεγματικό κόσμο, αλλά καθόλου στη γενική απαίτηση να οδηγηθεί η παράταξη συντεταγμένα στην εκλογική διαδικασία του Δεκεμβρίου.

Επειδή ως το απόγευμα, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΙΝΑΛ, απομένουν μερικές ώρες, θέλω να ελπίζω ότι οι σοβαροί της παράταξης (του Παπανδρέου συμπεριλαμβανομένου) θα «εξηγήσουν» στους «φιρφιρίκους» ότι το θέμα υπερβαίνει το συμπλεγματικό τους κόσμο και αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο σοβαρό – την απαιτούμενη ηρεμία για την ανασυγκρότηση του χώρου…

Ασπίδα στη διάσπαση

Το ανέφερα και το Σάββατο, και θα το επαναλάβω και σήμερα, μήπως και δεν έγινε κατανοητό από εκείνους που θα έπρεπε, και ειδικά τους έξι υποψηφίους, οι οποίοι θα μετάσχουν της αναμέτρησης του Δεκεμβρίου. Δεν πρέπει με τίποτε να χαλάσει το κλίμα που δημιούργησε η πανελλήνια συγκίνηση για τον αδόκητο χαμό της προέδρου Φώφης και το ζωηρό ενδιαφέρον που προκάλεσε η απόφαση του Γιώργου να επανακάμψει. Τα δύο αυτά γεγονότα ξανάκαναν ( ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό) το ΠΑΣΟΚ μόδα και επανέφεραν την πολιτική στο προσκήνιο.

Οφείλουν λοιπόν οι έξι να οδηγηθούν συντεταγμένα στη διαδικασία του επόμενου μήνα και να αποφύγουν κάθε τι που θα δημιουργούσε αγεφύρωτα ρήγματα. Διότι από το πώς θα εξελιχθεί η προεκλογική διαδικασία θα εξαρτηθούν πολλά για το «μετά» – και δεν εννοώ το «Meta» του Ζάκερμπεργκ…

Εννοώ, να μην έχουμε τα όσα συνέβησαν το 2017, με την εκλογή της Φωφης, που ορισμένοι (λέγε με Σταύρο, Ραγκούση κ.λπ.) αρνήθηκαν να δεχτούν το αποτέλεσμα και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διασπάσουν την παράταξη…

Κερκόπορτα

Παρακολούθησα και εγώ, με έκδηλη αγωνία, γιατί για ανθρώπους μιλάμε, την περιπέτεια των 400 μεταναστών που βρίσκονταν επί ημέρες στο πέλαγος στοιβαγμένοι πάνω σε ένα τουρκικό λαθρεμπορικό. Αλλά για όσους έσπευσαν να καταγγείλουν τη χώρα για απάνθρωπη μεταχείριση (ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή), υπάρχει και μια άλλη πλευρά. Αυτή του διεθνούς δικαίου, και της διεθνούς πρακτικής. Το δουλεμπορικό, που πλέει με τουρκική σημαία, είναι τουρκικών συμφερόντων και απέπλευσε από λιμάνι της Τουρκίας, άσχετα από την τελική έκβαση του περιστατικού (έφτασε στην Κω), δεν έπρεπε να «πιάσει» σε ελληνικό λιμάνι. Αν συνέβαινε αυτό εξαρχής τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες, δεκάδες τέτοια δουλεμπορικά, που τάχα μου θα αποπλέουν από τα τουρκικά παράλια με προορισμό την Ιταλία, θα φτάσουν στα μέρη μας.

Τουτέστιν είναι ευρύτερων διαστάσεων το παιχνίδι (μικρή μόνο διάστασή του είναι το ανθρωπιστικό ζήτημα με τους 400 του τωρινού δουλεμπορικού) και δεν χωρούν μικροκομματικά τερτίπια. Εδώ δεν μιλάμε πια για ανοησίες περί «κοινής αποδοχής», εδώ μιλάμε για κερκόπορτα του Προσφυγικού…

Να μην την αφήσουμε ανοιχτή, κρίμα είναι…

(Επιπροσθέτως, να μη μας διαφεύγει ότι οι άλλοι, οι Κουβανοί, 210 τον αριθμό, έφτασαν μέχρι Ζάκυνθο για να περάσουν Ευρώπη, επειδή, λέει, το κύκλωμα των δουλεμπόρων είχε «ενημέρωση» ότι στο αεροδρόμιο του νησιού είναι ελλιπείς οι έλεγχοι!!

Κοινώς μας έχουν μάθει παγκοσμίως τι… studio είμαστε, για να το πω όσο πιο κομψά γίνεται…)