Ολα μηδέν {LF}στη Μασσαλία

Από τη μία η… χλιδή. Η αστερόσκονη. Τα μεγάλα και ακριβοπληρωμένα αστέρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Με Μέσι, Νεϊμάρ, Εμπαπέ, Ντι Μαρία παρόντες. Από την άλλη η… εργατιά. Τα παιδιά του λαού. Το λιμάνι της Μασσαλίας. Με τον αρχηγό, Ντιμίτρι Παγιέ, να είναι το σημείο αναφοράς σε όλο το παιχνίδι της Μαρσέιγ. Και να παλεύει έως το φινάλε για να χαρίσει μια νίκη περηφάνιας σε μια ολόκληρη πόλη. Το ντέρμπι του… μίσους στη Γαλλία δεν είχε τελικά νικητή. Τουλάχιστον στο αποτέλεσμα. Το 0-0 έμεινε μέχρι το φινάλε, έπειτα από ένα ματς που στο πρώτο του μέρος είχε δύο γκολ που ακυρώθηκαν ύστερα από την παρέμβαση του VAR ως οφσάιντ.

Που είχε ένταση, νεύρα, μονομαχίες, τον κόσμο να κρέμεται σαν… τσαμπιά στις εξέδρες και να έχει κατακλύσει το Βελοντρόμ από άκρη σε άκρη. Σε μια ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη, αλλά που δεν ξεπέρασε τα ποδοσφαιρικά όρια. Αν κάποιος άξιζε τη νίκη; Μάλλον κανένας, αφού ποιοτικά είδαμε κακό ματς. Αν κάποιος προσπάθησε περισσότερο γι’ αυτή; Η Μαρσέιγ έπειτα από την κόκκινη του Χακίμι νωρίς στο δεύτερο μέρος έβαλε περισσότερη ένταση στο παιχνίδι της, στριφογυρνούσε στην περιοχή της Παρί αλλά μεγάλη ευκαιρία δεν βρήκε. Οπως δεν βρήκε ούτε η Παρί, που τα περίμενε όλα από τους Μέσι και Εμπαπέ. Καμιά φορά οι δυο τους αρκούν για να «καθαρίσουν» ένα παιχνίδι. Αλλά όχι ένα ντέρμπι σαν αυτό μεταξύ των δύο συγκεκριμένων ομάδων, που μεγαλύτερο ρόλο παίζουν το πάθος και η θέληση, παρά η ποιότητα.