Συμπόρευση

Τι είναι η προοδευτική διακυβέρνηση; Μην είν’ ένας εύσχημος τρόπος κεντροαριστερής προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ; Μην είν’ η ευκαιρία του Τσίπρα να δείξει ότι μπορεί να φτιάξει μέτωπο κατά του Μητσοτάκη με το ΚΙΝΑΛ; Μην είναι το υπερόπλο των εσωκομματικών αντιπάλων του Παπανδρέου, που θα τον κατηγορούν ότι «συριζίζει» προκειμένου να πείσουν τη βάση του κόμματος πως θα καταλήξει να παραδώσει τα κλειδιά του σε εκείνους που το υποκατέστησαν από το 2012 και μετά ως εκπρόσωπο του δικομματισμού; Για τους παροικούντες τον χώρο η κουβέντα για όλα αυτά θα γίνει εξαντλητικά – και μάλλον όχι και πολύ συντροφικά – στην προεκλογική περίοδο μέχρι την 5η Δεκεμβρίου. Αν πιστέψει κανείς ένα στέλεχος του στενού παπανδρεϊκού επιτελείου, πρόκειται για έναν όρο που υφάρπαξε ο αριστερός αρχηγός από την πράσινη παράταξη. Οι συνεργάτες του ΓΑΠ, λοιπόν, απορρίπτουν το ενδεχόμενο συμπόρευσης με την Κουμουνδούρου. «Μας δεσμεύει η απόφαση του συνεδρίου για αυτόνομη πορεία» λένε – θυμίζοντας πως «πέρασαν έξι χρόνια που κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Παπανδρέου θα πάει στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν έχει πάει».

Στόχοι

{ARXMEG}«Η συζήτηση για οποιαδήποτε συνεργασία», επιμένουν, «αφορά ένα κόμμα του 8%», ενώ αυτοί στοχεύουν στην επανάκτηση της θέσης που τους πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην ανακατάληψη, δηλαδή, των εδράνων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ωστόσο, για να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος δεν αρκεί ο επαναπατρισμός των πρώην πασόκων και νυν συριζαίων εκλογέων. Χρειάζεται να γυρίσουν ταυτόχρονα κι αρκετοί απ’ όσους έφυγαν για τη μητσοτακική ΝΔ – κι αυτή είναι μια δυσεπίλυτη άσκηση στρατηγικής για οποιονδήποτε κιναλίτη υποψήφιο πρόεδρο. Για τους παπανδρεϊκούς, βέβαια, δεν είναι απαραίτητο να λυθεί. «Υπάρχει η δεξαμενή της αποχής, 600.000 με 700.000 ψηφοφόροι περίπου», σημειώνουν. Κι όχι μόνο. «Θα απευθυνθούμε και στη νέα γενιά», συμπληρώνουν – παρότι παραδέχονται πως δεν είναι εύκολο να δελεαστούν οι νέοι που έχουν ήδη απογοητευτεί μια φορά από την πρωθυπουργική θητεία του Παπανδρέου. Προτού πάντως εκείνος προσπαθήσει να πετύχει σε κάθε ένα από τα παραπάνω σχέδια, έχει να αντιμετωπίσει μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση: να διατυπώσει, για να το πούμε ρασελικά, ένα πρόβλημα με τέτοιον τρόπο, ώστε να επιτρέπει τη λύση που θέλει να του δώσει{ARXMEG}.