{T16}Το μικρόφωνο στους διαιτητέ{T16}ς

Το τελευταίο διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας διάφορες προτάσεις από ειδικούς ή λιγότερους ειδικούς για αλλαγή των κανονισμών του ποδοσφαίρου με στόχο να κάνουν το άθλημα πιο ελκυστικό. Οι περισσότερες από αυτές είναι να σε κάνουν να… τραβάς τα μαλλιά σου, κάποιες όμως παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Οπως αυτή που διατύπωσε εσχάτως ο Αρσέν Βενγκέρ.

«Γιατί να μην κάνουν δηλώσεις μετά τα παιχνίδια και οι διαιτητές ώστε να εξηγούν με ποιο σκεπτικό πήραν τις αποφάσεις τους;», αναρωτήθηκε ο βετεράνος προπονητής. Και ναι… Αυτή είναι μια πάρα πολύ καλή ιδέα.

Πρωταγωνιστές ενός αγώνα (όχι μόνο ποδοσφαιρικού, αλλά οποιουδήποτε ομαδικού αθλήματος) δεν είναι μόνον οι παίκτες, που αγωνίζονται, ή οι προπονητές, που αποφασίζουν με ποιον τρόπο θα παίξει η ομάδα τους. Είναι και οι διαιτητές στον βαθμό που οι δικές τους αποφάσεις (όλες, και οι λανθασμένες, αλλά και οι σωστές) επηρεάζουν την εξέλιξη του αγώνα. Οπως, λοιπόν, θέλουμε να ξέρουμε και ο κανονισμός μάς δίνει τη δυνατότητα να μαθαίνουμε την άποψη παικτών και προπονητών για όσα έκαναν στον αγωνιστικό χώρο στη διάρκεια της αναμέτρησης, έτσι θέλουμε να γνωρίζουμε και το σκεπτικό των διαιτητών πίσω από τις αποφάσεις τους. Τι σκέφτηκαν ή, πολύ περισσότερο, τι είδαν και σφύριξαν ή δεν σφύριξαν αυτό το πέναλτι, το οφσάιντ κλπ.;

Αν απαντούν κι οι διαιτητές σε αυτά τα ερωτήματα, ένα πολύ μεγάλο μέρος της φιλολογίας, που αναπτύσσεται εξαιτίας των αποφάσεών τους και δηλητηριάζει συνολικά το κλίμα, θα εκλείψει. Και η όποια κριτική θα γίνεται επί πραγματικών περιστατικών και όχι με εικασίες σχετικά με το τι μπορεί να είδε ή σκέφτηκε ή νόμιζε ο διαιτητής.

«Θα ήταν ένας καλός τρόπος για να αποφεύγεται οποιαδήποτε κόντρα ή αμφιβολία για τις αποφάσεις τους», επιχειρηματολόγησε ο Βενγκέρ δηλώνοντας υπέρμαχος οποιασδήποτε ενέργειας που συμβάλλει στη διαφάνεια. Εννοια θεμελιώδης (και) για το ποδόσφαιρο…