Το «ζωντόβολο» και ο «ηττημένος δημαγωγός»

Υστερα από μια ταραχώδη περίοδο στην αμερικανική πολιτική σκηνή έχει αναλάβει νέος πρόεδρος τα ηνία της εξουσίας: ο Ντάγκλας Γουίλιαμς. Προς έκπληξη όλων ορίζει ως υπουργό Εξωτερικών την πολιτική του αντίπαλο, Ελεν Ανταμς. Δεν πρόκειται για κίνηση συμφιλίωσης, αλλά πονηριάς, καθώς έτσι αποδυναμώνει μια φωνή που του κάνει σκληρή κριτική. Πριν προλάβει όμως η Ανταμς να αναλάβει τα καθήκοντά της, ένα ανώνυμο και ασαφές κείμενο φτάνει στο γραφείο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με κωδικοποιημένη προειδοποίηση για σειρά επικείμενων τρομοκρατικών επιθέσεων. Για να κερδίσει αυτή την παρτίδα, η ηρωίδα θα πρέπει να έρθει σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Μπέλινγκτον, έναν άνδρα που όταν της μιλάει ακούγεται ο χαρακτηρισμός «ηλίθια» να υποβόσκει στον χειραγωγικό τόνο της φωνής του. Tα μαλλιά του είναι ατίθασα. «Ενας κούφιος άνδρας, ένα ζωντόβολο της ανώτερης τάξης χωρίς καθόλου κότσια», που επιχειρεί να εντυπωσιάσει πετώντας «σκόρπιες λατινικές φράσεις». Αν τα πρόσωπα σας μοιάζουν οικεία ως εδώ – αν αναγνωρίσατε μόλις τον Μπόρις Τζόνσον -, δεν έχετε κάνει λάθος. Είναι. Διότι όλοι οι προαναφερθέντες είναι πρωταγωνιστές του πολιτικού θρίλερ «Το κράτος του τρόμου» (State of Terror) που φέρει την υπογραφή της Χίλαρι Κλίντον μαζί με εκείνη της μπεστεσελερίστας Λουίζ Πένι.

ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ. H πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αντίπαλη του Μπαράκ Ομπάμα για το χρίσμα των Δημοκρατικών και υποψήφια πρόεδρος, Χίλαρι Κλίντον, βρήκε έναν εύσχημο τρόπο να γράψει την άποψή της για πολιτικούς φίλους αλλά κυρίως αντιπάλους, να αποκαλύψει το προφίλ ξένων ηγετών όπως τους έζησε, πίσω από την ασφάλεια της μυθοπλασίας και όχι υπό το βάρος των απομνημονευμάτων της. Από τις σελίδες του βιβλίου γνωρίζουμε λοιπόν τον Μαξίμ Ιβάνοφ, έναν αδίστακτο τύραννο, που ξέρει καλά πώς να γίνεται καταπιεστικός με διακριτικότητα και βαναυσότητα συνάμα και που κάθεται με τα πόδια του ανοιχτά: ο Βλαντιμίρ Πούτιν, δηλαδή. Παρών και ο Ερικ Νταν, τέως πρόεδρος των ΗΠΑ. Ενας ηττημένος δημαγωγός που κάνει σχέδια επιστροφής στην κεντρική πολιτική σκηνή από το λημέρι του στο Παλμ Μπιτς. Η αυτοκρατορία του μεγάλωσε, ύστερα κατέρρευσε και αναδύθηκε ξανά. Και μάλλον δεν χρειάζεται να πούμε ότι πρόκειται για τον Ντόναλντ Τραμπ. Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι στις σελίδες του βιβλίου εμφανίζεται και ο προσφάτως εκλιπών «πατέρας» του πυρηνικού προγράμματος του Πακιστάν, Αμπντούλ Καντίρ Χαν, ως Μπασίρ Σαχ, που κινείται σε σκοτεινές ακροδεξιές ομάδες. Οσο για την ίδια την Ανταμς, είναι και διαζευγμένη και χήρα. Εχει ως δεξί της χέρι την κόρη της και την απασχολεί τόσο η πολιτική της καριέρα – κυρίως να διαψεύσει τον πρόεδρο που της έχει στήσει παγίδες  και να αποτρέψει την επέλαση της τρομοκρατίας – που η ερωτική της ζωή είναι σχεδόν απούσα από το βιβλίο, ακολουθώντας προφανώς τα βήματα του συζύγου της Μπιλ, που έχει επιλέξει και εκείνος στις συγγραφικές του απόπειρες να μην εντάσσει πολλές σεξουαλικές σκηνές στην πλοκή. Σε αντίθεση με την πραγματικότητα, ως γνωστόν.