Ελλειψη εξειδίκευσης και καχυποψία τα αγκάθια στην εξεύρεση εργασίας

Οταν εγκατέλειψαν την πατρίδα τους πήραν μαζί τους τα λιγοστά υπάρχοντά τους, τις αναμνήσεις αλλά και την επαγγελματική εμπειρία που είχαν τα προηγούμενα χρόνια. Φτάνοντας στην Ελλάδα και μετά τους πρώτους μήνες προσαρμογής, οι πιο πολλοί αιτούντες άσυλο βρίσκονται σε αναζήτηση εργασίας, μία προσπάθεια, όμως, που τις περισσότερες φορές αποβαίνει άκαρπη. Ο συνηθέστερος λόγος που πρόσφυγες δεν καταφέρνουν να βγουν με αξιώσεις στην ελληνική αγορά εργασίας είναι η έλλειψη εξειδίκευσης, χωρίς να παραβλέπει κανείς και την καχυποψία αρκετών εργοδοτών.

Ο εμπλουτισμός των δεξιοτήτων των αιτούντων άσυλο ήταν και ο πυρήνας των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που ξεκίνησε πριν από χρόνια η Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΝΑΟΜΙ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Παρόλο που ξεκίνησε άτυπα το 2011 ως ανθρωπιστική πρωτοβουλία κυρίως μίας ομάδας γερμανόφωνων γυναικών, από το 2016 προσφέρει και επίσημα σε πρόσφυγες και μετανάστες τη δυνατότητα να κοινωνικοποιηθούν, να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία ομαλά αλλά και να νιώσουν παραγωγικοί.

Οπως σημειώνει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος της ΝΑΟΜΙ Δωροθέα Βακάλη, η αρχική ιδέα ήταν να βοηθήσουν κυρίως γυναίκες πρόσφυγες να ράβουν τα δικά τους ρούχα, να αυτοεξυπηρετούνται, προσφέροντάς τους μαθήματα ραπτικής: «Στην πορεία, όμως, διαπιστώσαμε πως η ανάγκη για εργασία ήταν μεγάλη. Ετσι, ξεκινήσαμε να εκπαιδεύουμε αιτούντες άσυλο, με στόχο να μπορέσουν να βγουν στην αγορά εργασίας και να δουλέψουν σε βιοτεχνίες».

ΔΥΟ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ. Οι δράσεις της οργάνωσης, μάλιστα, κινούνται σε δύο βασικές κατευθύνσεις: Από τη μία είναι η Ακαδημία Ραπτικής, όπου συμμετέχουν πρόσφυγες, οι οποίοι έχουν κάποια εμπειρία στον κλάδο της υφαντουργίας και των ενδυμάτων, είτε πίσω στην πατρίδα τους – κυρίως στη Συρία ή το Αφγανιστάν – είτε επειδή κάποιοι εργάστηκαν σε αντίστοιχες εταιρείες στην Τουρκία. Μαζί, δε, με τα μαθήματα ελληνικών και τη συμβουλευτική εργασίας, όπου γίνονται γνώστες του εργασιακού νόμου και των δικαιωμάτων τους, επιχειρείται μια ολιστική προσέγγιση προετοιμασίας για την αγορά εργασίας.

«Η ζήτηση για τα μαθήματα είναι πολύ μεγάλη. Τα τμήματα είναι γεμάτα με ανθρώπους που θέλουν να λάβουν μια εξειδίκευση στη ραπτική, που θα τους βοηθήσει στην παραγωγή ενδυμάτων σε βιοτεχνίες. Ηδη, κάποιοι από τους συμμετέχοντες σε παλαιότερα τμήματα έχουν καταφέρει κι έχουν βρει δουλειά. Δεν είναι, όμως, πάντα εύκολο», προσθέτει η πρόεδρος της ΝΑΟΜΙ.

Αυτός είναι και ο λόγος που η ίδια η οργάνωση, δημιούργησε το τμήμα παραγωγής ενδυμάτων και προϊόντων, τα οποία είναι είτε ειδικές παραγγελίες από εταιρείες είτε πωλούνται σε μπαζάρ. «Στο εργαστήριό μας κι ανάλογα πάντα με τις παραγγελίες που έχουμε, απασχολούνται περίπου τέσσερις έως έξι αιτούντες άσυλο», συνεχίζει η Δωροθέα Βακάλη.

ΗΜΕΡΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ. Η ανάγκη για επαγγελματική αποκατάσταση των προσφύγων βρέθηκε στο επίκεντρο της ημέρας καριέρας που διοργανώθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη από το Συμβούλιο Ενταξης Μεταναστών και Προσφύγων (ΣΕΜΠ) του Δήμου Θεσσαλονίκης και την ομάδα εργασίας για την εργασιακή ένταξη μεταναστών και προσφύγων, με τη συμμετοχή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, προσφύγων αλλά και εκπροσώπων των εταιρειών.

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, εξειδικευμένοι σύμβουλοι σταδιοδρομίας ενημέρωναν τους υποψηφίους σχετικά με πρακτικά ζητήματα που αφορούν στην πρόσβαση στην τοπική αγορά εργασίας, ενώ εκπρόσωποι επιχειρήσεων παρουσίασαν τη φύση των εργασιών τους και τις δεξιότητες που απαιτούνται στους κλάδους που εκπροσωπούν. «Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως το ελληνικό κράτος δεν έχει προβλέψει κανένα πρόγραμμα στήριξης που να αφορούν ειδικά τις προσλήψεις προσφύγων, όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία, όπου χρηματοδοτείται από το κράτος η πρακτική άσκηση των προσφύγων για περίπου δύο μήνες, πριν γίνει η κανονική πρόσληψη», καταλήγει η Δωροθέα Βακάλη.

Εύη Σαλτού